hallo daar,
Kun je geloven dat mijn hart breekt als ik jouw verhaal lees ?
Lang geleden, ben ik es met een grijze roodstaart begonnen,Jacko - die naam had hij al. Supertam en aanhankelijk en een goede imitator en prater, het was mijn dikste vriend. Hij was een maand of 6 toen ik hem kocht.Héél veel plezier mee gehad,ging ook mee buiten en zelfs op reis...Geleidelijk aan begon ook dat scherpe gefluit, dan verschrikkelijk gekrijs en lawaai, echt opeisend gedrag! Heb me toen geinformeerd, geprobeerd en verdraagzaam gebleven.Geloof je dat ik zelfs op handen en voeten, achter de sofa sloop om naar de keuken te gaan...het was echt niet meer te harden want toen had ik nog 2 kleine kinderen die er gewoon gek van werden - huiswerk maken, beneden, was er niet mee bij hoor! Uiteindelijk begon hij al, toen hij mijn auto hoorde stoppen, gekrijs dat ik al hoorde bij het uitstappen. Als je moe thuiskomt van het werk, verdraag je minder, zeker als het zo overdreven hinderlijk is en ja, je word idd es kwaad...En alles versterkt nog en elke partij wordt nog meer gefrustreerd...Wil maar zeggen dat ik echt wel voel wat je ons duidelijk probeert te maken.
Toen heb ik een knoop doorgehakt en Jacko weggedaan-de fout die veel mensen maken,en heb er nog steeds hartpijn van, want zo'n goeie zal ik niet vlug meer hebben, op vlak van imitatie dan !
Begrijpt u me niet verkeerd aub, ik wil je niets aanpraten...Ik leef met jullie gewoon mee omdat het voor mij een déjà -vu is...
hopelijk wordt jullie grens niet overschreden en vernemen we nog dat alles in orde komt, echt wel...
Rick.
