groot probleem help

[lineola]

hoi, ben een tijdje niet geweest maar heb een probleem, ik heb een koppeltje pyrrurhas, en sinds kort gaat het niet zo best, de man probeert mij aan te vallen en als de pop toenadering bij mij zoekt valt ie haar ook aan, ik weet niet meer wat ik er mee aan moet, ze mag haar mannetje ook niet meer, en het lijkt wel alsof ze steeds meer naar mij toe trekt, ze gaat hem alleen maar uit de weg , terwijl ze eerst heel erg goed klikten als koppel, help please, want ik zie zie nu een goed koppel de boot in gaan bij wijze van spreken, en ik snap er niks van, dus als iemand tips heeft graag, ik zou het zo jammer vinden als ik ze uit elkaar moet halen, want het gaat echt niet zo.

groetjes marjan

[Cosch]

IK hoop dat iemand je kan helpen! de kwekers onder ons zullen dat ook vast wel es meegemaakt hebben!

[marian53]

volgens mij ziet hij je als een rivaal  en als het popje bij jou toenadering zoekt hij wilt haar voor zichzelf ik denk dat hij gewoon geslachtrijp is en zij messchien nog niet , kan je niet proberen dat een ander ze een poos verzorgt in huis  kijken hoe hij dan reageert , anders zou ik het ook niet weten wat de reden is 

[Loes]

Misschien wat minder aandacht aan het popje geven?

[lineola]

hoi, bedankt voor jullie reacties, de pest is, ik geef haar al nauwelijks aandacht meer, en tevens valt hij haar ook aan als ik al gewoon voor de kooi sta, alsof hij haar bij mij uit de buurt wil houden, dit is zo sinds ze bij anderen te logeren zijn geweest ivm vakantie.
en ik snap die plotselinge ommekeer van het mannetje gewoon niet, ik heb ze altijd al redelijk met rust gelaten, dus alles wat ik nu nog doe is eten geven, maar ik vind het ongelooflijk sneu voor het popje, haar mannetje is agressief tegen haar en dan krijgt ook nog eens geen aandacht meer,
verder is het popje 3 jaar en zou ze inmiddels wel geslachtsrijp moeten zijn lijkt mij, en eerst kroelden ze een hoop af, ik zie daar niets meer van terug, kan dat nog nog wel weer goedkomen?
ook kan een ander ze niet verzorgen, want m'n man is nauwelijks thuis, altijd weg voor z'n werk,
is het misschien mogelijk dat ik het mannetje kan heropvoeden of zoiets, of is dat een slecht idee? of kan ik ze beter ieders een nieuwe partner geven?

groetjes marjan

[Loes]

Weet je wel zeker dat het een man en een popje zijn? Of kan je dat heel goed zien bij deze soort?

[broto]

Pyrrhura's kunnen net als aratinga's heel jaloers zijn.
Weet niet of je een blok heb hangen, maar anders zou het kunnen dat er paringen hebben plaats gevonden en dat de pop eieren moet gaan leggen.
In die periode zijn ze erg jaloers, zo erg zelfs dat de man net zolang achter de pop gaat jagen tot ze in het blok verdwijnt, dan pas is het rustig.
Heb dit zelf meerdere keren meegemaakt met koppels die broedrijp waren.
Het lijkt wel of de man door heeft dat de pop naar jou trekt.

Henk

[lineola]

hoi, nogmaals bedank voor jullie reacties, het is inderdaad wel een popje, ik heb de sexpapieren erbij.
ik begin nu een beetje de indruk te krijgen dat de pop vroeger tam is geweest, ik stond even voor de kooi, en gaf wat aandacht, het popje was helemaal door het dolle heen, want ze gaf me zojuist een kusje, en probeerde op mijn hand op te stappen,
een tamme vogel is natuurlijk altijd wel leuk, maar nu gaat m'n kweekkoppel wel naar de knoppen vrees ik, is hier nog iets aan te doen, of het voorgoed bekeken?

groetjes marjan

[broto]

Ik ben er bang voor, de pop heeft duidelijk voor jou gekozen

[lineola]

hoi, oke bedankt voor de reactie, (hmm was er al een beetje bang voor) dan zal ik maar eens uit gaan zien naar een nieuwe pop voor het mannetje, kijken hoe dat gaat, en hopelijk kan ik mijn popje dan wat tammer krijgen zodat ze uiteindelijk los in de kamer kan.

groetjes marjan

[Bobbie]

Hoi,

Ik lees dit nu pas anders had ik eerder gereageerd.

Ik had 2 Jardine papegaaien, een pop en een man.

het is de natuur van deze vogels dat de man alles wat beweegt wegjaagt bij zijn stekkie vandaan. Dit is niet strikt tegen jou bedoelt maar bij gebrek aan andere vogels pakt ie jou. Daardoor pakt ie ook af en toe het popje, de natuur zit raar in elkaar. Volgens mij staat hier een stuk over in het boek van Bonny Talsma: GEK van mijn vogel. Dit zou kunnen betekenen dat, als jij je die man een nieuw popje geeft, hij het zelfde gedrag weer gaat vertonen.

Bobbie deed dat ook bij Dinky, ik snapte er ook niets van. Zodra ik Dinky ging aaien sprong hij er tussen en joeg haar weg. Zodra ik richting kooi kwam viel hij Dinky of mij aan.

Uiteindlelijk is Bobbie overleden (geen ziekte maar hij was weggevlogen en is enkele dagen later gevonden) en ik zie een giga-gedragsverandering bij Dinky. Ik heb niet geweten dat ik haar totaal geen plezier heb gedaan met Bobbie, ondanks dat ze hem wel liet "opstappen" om te paren. Dinky is heel aanhankelijk naar mij geworden, ze geniet nu van mijn aandacht en aanwezigheid.

Om het uit te testen kan je ze apart in kooien zetten. Gaan ze elkaar roepen (wat ik niet denk van het popje) dan hebben ze toch meer met elkaar dan wij denken.

Toen Bobbie wegvloog was Dinky opvallend stil. Ik heb haar ook meegenomen naar de bomen buiten waar we Bobbie zagen zitten. Ze gaf geen kik, dat was gewoon opvallend.  Bobbie vloog op een gegeven moment verder met een kreet, zij gaf GEEN antwoord.

Raar he, denken we hun een plezier te doen door een partner te geven, pakt het zo uit.

Maar ja, je moet mij ook niet met de eerste de beste kerel in een kooi zetten, ik zou wel willen kiezen.

Als je wil dat ik het opzoek in dat boek van Talsma geef je maar een gil. Dan citeer ik het wel.

Doei, Nel

[Bobbie]

Ik zal het ongevraagd toch even citeren:

MISPLAATSTE AGRESSIE

Misplaatste agressie is een vorm van agressie die voornamelijk voorkomt bij vogels die één van hun eigenaren als partner hebben gekozen.
Als de vogel bij zijn 'partner' zit en er komt iemand de kamer binnen lopen, dan ziet de vogel dit als een rivaal die hij moet verjagen. In veel gevallen is de papegaai gekortwiekt en kan dus niet naar de bedreiging toe vliegen om die te verjagen. De agressie loopt zo hoog op dat deze zich ontlaadt naar degene die wel binnen zijn bereik is. De vogel valt dus zijn 'partner' aan zonder dit bewust te willen doen.
Uiteraard zal deze uiterst geschokt reageren op deze  onverwachte aanval van zijn of har lieveling met als gevolg dat de relatie in een dip terecht komt.
Dit gebeurt ook vaak bij volierevogels waarbij een van de vogel (meestal de man) de andere aanvalt zodra de kweker de voliere nadert. Vaak wordt deze agressie gezien als een teken dat het koppel niet goed klikt. Het tegendeel is dan echter waar, het wordt als een bedreiging gezien en als deze niet kan worden verjaagd (omdat er gaas tussen zit) dan loopt de frustratie zo hoog op dat er misplaatste agressie ontstaat naar de partner.

GECITEERD UIT HET BOEK: GEK VAN MIJN VOGEL VAN BONNY TALSMA

Ik denk wel dat je het per situatie in moet schatten of dit inderdaad op jouw situatie van toepassing is.

Zoals ik hier al boven schreef: Dinky knapte helemaal op toen Bobbie er niet meer was. Cru maar waar.

Het kan natuurlijk ook zo zijn (in mijn geval) dat Dinky voor mij had gekozen en dat Bobbie dat door had. Zou ook nog kunnen.

In ieder geval moet je maar kijken wat je hiermee doet. Ik wens je veel succes en wijsheid.

Groetjes, Nel

[lineola]

hallo, tof he!!    hartstikke bedankt voor de info en de moeite, zo had ik het nog niet eens bekeken, ik ga dat meteen uit proberen, en hopelijk valt de situatie dan toch nog mee, ik houd jullie wel op de hoogte.
groetjes marjan

[lineola]

hoi, even een update over de pyrhurra's, ik heb ze een week geleden apart gezet, het mannetje roept haar wel, maar zij roept niet terug, het lijkt wel alsof ze blij is dat hij uit de kooi is.
1 mooi iets is hier wel uitgekomen, hij probeert mij niet meer aan te vallen, en begint wat meer op zijn gemak te raken, dus ik denk dat jullie wel gelijk hadden wat betrefd zijn jaloersheid, het popje zoekt steeds meer toenadering naar ons, en als ik er de tijd insteek, zal ze ongetwijfeld heel tam woren.
dus ik ga binnenkort een nieuwe dame voor hem zoeken, waar hij hopelijk wel gelukkig mee wordt
heb nog even een vraagje, tot welke leeftijd kunnen ze leren te imiteren?, want ze doet al wat geluiden na, alleen, dat was al voordat ik haar kocht, ze is nu 3 jaar kan ze nog meer leren?

groetjes marjan

[Loes]

Geen idee, bij grijzen is het zo dat ze nog op veel oudere leeftijd bij leren. Sjakko is 9 maar leert nog steeds dingetjes!
Ik denk dat je een goede oplossing hebt bedacht!