Vanmorgen Hedwig gesproken en ze wilde Kaya vandaag nog zien zeker omdat hij slecht at, hij moest vandaag zijn krop gevuld krijgen anders zou hij het daardoor al niet halen ongeacht de ziekte. Â

Ze heeft hem gewogen 390 gram. Een ontlasting monster genomen en bloed afgenomen. Uit de ontlasting bleek al meteen dat hij een fikse darmontsteking had die al langer sluimerde al voor dat wij hem aangeschaft hadden Â

Het bloed gaf mij de ergste schok, zijn lever is niet in orde Â

2 waardes zijn bepaald, de belangrijkste waarde was gelukkig goed waardoor er in ieder geval een overlevegingskans is, de andere waarde was te laag, als hij goed gaat eten en uitsluitend pellets (geen zaad meer alleen af en toe als beloning) dan is er kans dat de lever nog 15% kan aansterken. Ze vertelde dat je met een 50% werkende lever net kunt redden zeker als de lever die 15% aansterkt, werkt de lever lager dan dus die 50% dan zal Kaya geen lang leventje meer hebben Â

maar omdat de andere lever waarde goed is verwacht ze dat hij er door komt, mits is ik hem aan het eten krijg.... Ik kwam voor de keuze te staan: opname bij Hedwig en dan dwangvoeren via sonde, maar de kans was groot dat Kaya dat niet zou halen vanwege de stress, of zelf mee naar huis nemen en gaan dwangvoeren met spuitje met kans dat dat niet zou lukken. Als hij dan morgenmiddag niet zou gegeten hebben zal hij als nog opgenomen moeten worden. Ik heb gekozen om Kaya mee naar huis te nemen, lukt het voeden niet dat is Kaya morgen om 13 uur als nog weer bij Hedwig.
Ik heb mee gekregen voor dwangvoeding: Juvenile die ik aan moet maken met dextrose, senic pellets voor babygaaien (extra veel vitamine) ook deze moet met dextro voorlopig aangemaakt worden. En hij heeft een 14 daagse antibiotica kuur voor zijn darmpjes. In de auto wist ik niet hoe het nu verder moest, ik heb laast geroepen nooit meer zonder gaai te willen, in de auto besefte ik dat dat niet helemaal waar was, een andere gaai zou nooit mijn Kaya zouden kunnen vervangen, ik wil nooit meer zonder mijn Kaya is de juiste zin Â

Â

Â

Toen we thuis kwamen heb ik Kaya meteen een spuitje met dextrose gegeven en daarna de juvinile pap aangemaakt ik had er een zwaar hoofd in want het dextrose spuitje wilde hij al helemaal niet, toen ik met de pap aan kwam ging hij eten en dat ook nog wel van een lepeltje en niet eens van een spuit!!!!! Ik was zo gelukkig en zo blij ik had het niet verwacht dat het zou lukken. Nadeel is dat Hedwig Kaya zo uitgebreid onderzocht heeft en zoveel tijd voor ons genomen heeft dat ze uiteindelijk in tijd nood kwam en plots zag dat ze weg moest, ik nu niet weet hoe vaak ik hem moet voeden met de pap, ze is nu ook niet meer bereikbaar, iemand een idee hoeveel tijd daar tussen moet zitten in verband met zijn krop? Het worden spannende weken voor ons. Kaya zal als hij opgeknapt is ook voortaan aangezuurd water moeten gaan drinken zodat zijn waterbak voortaan gezuiverd blijft van bacterien, hij heeft een lage weerstand doordat hij 10 jaar lang een te eenzijdige voeding heeft gehad. Het is nu afwachten hoe we hem er door gaan krijgen, maar hij eet (ik hoop dat hij dat blijft doen) en dat is al zoveel waard.....