Heel mooi artikel en heel herkenbaar...
Ik zei straks nog tegen mijn man dat ik Kaya nog nooit zo actief en speels heb gezien sinds wij hem hebben. Hij is duidelijk wat Hedwig aan gaf al ziek geweest toen we hem kregen alleen heeft hij dus nog 2 en halve maand toneel kunnen spelen.... nu pas begint hij zich zelf te worden en beginnen we een andere Kaya te leren kennen. Niet dat hij altijd stilletjes op een stokje zat, maar nu is er een veel bewegelijkere en kwebbelendere gaai te zien. En hij kan enorm lang aandacht opbrengen als je met hem traint of hem iets nieuws laat zien. Erg leuk maar ook ergens vreemd, want we dachten Kaya inmiddels te kennen maar onder die veertjes begint zich een kadootje te ontvouwen tot een nieuwe vrolijke blije gaai die echt duidelijk veel lekkerder in zijn velletje begint te komen. Ook begint hij nu pas zijn kooi echt te verkennen, die heeft hij nu ongeveer ik denk een week of 5, hij klimt er boven op hangt aan de deur, dat heeft hij voor hij (zichtbaar) ziek werd nooit gedaan. Mijn verhaal is dus het verhaal achteraf op dit artikel, want ik ken Kaya niet voor hij ziek werd want dat was hij dus al toen hij bij ons kwam.
Toevallig schoot me vandaag nog iets te binnen, laats heb ik hier in een tophic geschreven dat Kaya steeds vaker viel, hij klauterde toen ook iets meer dan voorheen op zijn klimboom, ik dacht dus tja logisch gevolg als je meer het lefgozertje uit gaat hangen zul je ook vaker vallen...ik baal daar nu een beetje van want waarschijnlijk had het wel te maken met het meer klauteren maar ook zeker met het steeds meer verzwakken van Kaya. Volgens mij hadden we het in die tophic over epilepsie
Maar goed in deze tophic gaat het niet over Kaya, maar het artikel maakt weer veel los...sorry
