Pinkey, ons zorgenkindje....

[Dorian]

ja ik ken die verhalen ook Antonia.

ze heeft bijna niks in haar kooi dus er zijn maar weinig mogelijkheden om te blijven haken.
zij klimt op een slimme plek naar beneden en wil op een niet slimme plek omhoog.
en dat past niet he?
suffie.

geloof dat ze het inmiddels begrijpt trouwens.

[Janina]

ja, triest was dat  maar dat zijn echt van die lampenkapkragen die dat diertje om had.

[Dorian]

ja dat heeft pink ook,  maar haar kooi is er op ingericht inmiddels 

[Janina]

Oh dan ben ik even verkeerd, ik dacht dat ze een andere had, sorry 

[Dorian]

haha Janina, is niet erg hoor.
ze heeft nu zo'n dubbele kraag. eentje die je al gezien hebt en daar nog zo'n lampenkap bij.

Pinkey begint steeds meer lawaai te maken.
ze trekt nu net als Mickey aandacht en het is grappig.
dit heeft ze nog nooit eerder gedaan.

ze eet goed, speelt meer. het gaat gewoon steeds beter tot nu toe.
heerlijk.

 

[Rossi 46]

Harstikke tof dat het beter gaat met Pinkey 

Ga zo door Pinkey 

[Antonia]

Goed zo Pinkey 

Ik hoop voor je dat je dat aandacht trekken leuk blijft vinden Dorian 
anders heb je er een probleem bij 

[Dorian]

Ik denk niet dat het echt leuk blijft Antonia.
Het is ook gek te ervaren dat ik het wel grappig vind dat Pink het doet en niet dat Mick het doet.
Maar dat komt voornamelijk omdat Pink dit nooit heeft gedaan.
Heel soms wel, maar nooit zo erg. En het klinkt zo grappig, want ze maakt de meest onmogelijke geluiden.
Pinks eigen gebrabbelkrijs heeft ze ervan gemaakt, want wat Mick kan lukt haar dus niet.
Maar ze probeert het wel. Dus het klinkt echt zooooooooooo lief 

De keren dat Pink dit deed, reageerden we helemaal niet, voordat ze ziek werd.
Ze hield dan altijd vrij snel weer op en dan gingen we ff kijken bij haar.
Nu wordt het een stuk ingewikkelder.
Mickey kletst namelijk bijna constant. Dus als je Mick beloondtvoor haar geklets, omdat ze het gekrijs achterwege laat, gebeurt het de helft van de keren, dat Pink denkt dat zij aandacht krijgt voor haar gekrijs.
Dan is ze dus ook heel trots en doet ze er nog een schepje bovenop.

Gelukkig kan ik hierdoor ook meer om Mickey's gedoe lachen. Want Pink reageert op Mick, maar Mick andersom ook op Pink.
Af en toe zegt Mick dan ineens tegen Pink; :sjjjjjjjjjjjjst. of "hou je bek" (dat zal ze wel hebben geleerd bij haar vorige baasjes, want dat zeggen we nooit)
Maar blijkbaar vindt Pink dat dan weer zo grappig dat ze nog meer lawaai gaat maken en dan wordt Mick weer boos en die gaat werkelijk de meeste stomme dingen uitkramen.
Wat wij weer belonen, maar Pink gaat dan helemaal uit haar dak.

Zo gaat het nu dus... 

[vivke]

leuke boel hé door 

[Dianne]

Ik vindt dat juist super die verhalen van gaaien die op elkaar reageren  ooit ooit ooit 

[vivke]

zoals hier soms,flip en tuur kennen goed de betekenis van het woordje kom en komen dan ook werkelijk als je ze roept
soms gaat flip naar tuur en zegt kom kom kom ,tuur die komt dan werkelijk ook korterbij en dan zegt flip op uw kooike ,hilarisch soms hoor 

[Dorian]

Pink is nu ook 's ochtends al druk.
tot nu toe was het Mick die de boel 's ochtends op stelten zette.
dan met name door veel lawaai.
Mick begint door te krijgen dat dat niet de bedoeling is, maar nu begint Pink dus.

grappig 

ik ben wel erg blij als de kraag af kan.
ze heeft zo'n jeuk.
begin nu moeite te krijgen met haar niet zielig vinden. 

nog anderhalve week (rond 7 maart).
dan weten we weer meer.

ik wil hier trouwens straks ook allebei de verhalen plaatsen die ik heb geschreven voor Thiely en ook wel voor mezelf, om er later op terug te kijken.
dan staat in 1 verhaal hoe het allemaal is gelopen. het wormenverhaal en het wondjesverhaal.

[Antonia]

Ik ben heel blij voor jullie dat het zo goed gaat met Pinkey 
Ik kan me voorstellen dat jet het zielig vindt,ik zou allang door m'n knieen
zijn gegaan  ik vind het knap van je dat je het niet laat merken 
Nog eventjes,dan kan de harde opvoeding weer van start  voor het
straks een echt schreeuwertje gaat worden.

[Dorian]

Pinkey’s wormenverhaal.

Pinkey is een rose kaketoe. Dus een scharrelvogel. En dus krijgt ze makkelijker wormen. Ondertussen heb ik vaak horen zeggen dat ze dus gevoeliger zijn voor wormen. Of dat zo is weet ik niet. Ik denk dat gevoeliger in deze inhoudt dat ze er eerder last van kunnen krijgen, door het scharrelen, wat andere kromsnavels misschien wat minder doen.

En waar scharrelen vogels? Overal... Pinkey in ieder geval wel. Als ze de kans krijgt.
Afgelopen zomer heeft ze hooguit twee keer in het gras gezeten. En als ik er nu over nadenk is dat meer dan genoeg om wormen te krijgen, want in gras zitten allerlei soorten eitjes.

Overigens weet ik inmiddels door navraag bij verschillende vogelartsen dat het ook kan komen door de ontlasting van duiven. En ook die is op verschillende plekken te vinden.

Pinkey is een erg blije levendige vogel. In eerste instantie merkten we dus ook niet zoveel aan haar. Ze at veel, maar kwam niet bij. De eerste conclusie was dus dat ze precies genoeg at in verhouding met het verbranden van energie. Ze moest ons inziens wat zwaarder worden. Dus kreeg ze meer pellets, maar ook wat meer nootjes en zonnebloempitjes. Maar Pink werd niet zwaarder. Ze werd zelfs eerder lichter, maar steeds in hele kleine beetjes. Dan kwam er weer een beetje bij, ging er weer wat af.
Over een maand genomen toch wel een dalende lijn naar beneden in haar gewicht.

Soms was ze heel stil. Niet verontrustend en we konden tig verklaringen bedenken zonder bij ziek zijn uit te komen. Later werd ze ook als ze bij ons in de keuken, haar leukste plekje, zat wat stiller. Maar ook hier konden we, omdat het nog maar sporadisch voorkwam, genoeg andere verklaringen voor bedenken.
Tot ze ineens steeds vaker op 1 pootje ging zitten. Dit hebben we nog een weekje aangekeken, omdat de mogelijkheid er ook was dat ze door de rui gewoon moe was. En ze bleef naar mega-oplevingen houden. Dus eigenlijk leek ze ook niet echt ziek. Alleen maar sommige momenten. En dit wisselde per minuut eigenlijk.

Na een maand zat ze van de ene op de andere dag echt alleen nog maar stil op 1 pootje en toonde geen interesse. Ons kroelmeisje wilde ook niet meer aangeraakt worden. We zijn toen direct naar de vogelarts gegaan, die constateerde dat ze echt vol met wormen zat. Niet gewoon 1 wormpje, maar heel veel.

22 december gingen we voor het eerst naar de vogelarts. Nu is het inmiddels 12 februari en is ze eindelijk wormvrij. We zijn heel wat spannende weken verder, met heel wat wormen in haar ontlasting te hebben gezien en heel veel kuren te hebben moeten inspuiten via haar snaveltje.

Nu is dit goed afgelopen, omdat we er op tijd bij waren. Maar het had heel anders kunnen lopen. Ik begreep dat de wormpjes haar darmwanden hadden kunnen aantasten, maar ook had kunnen zorgen voor verstoppingen. En dit had fataal kunnen zijn, omdat niet elke verstopping nog te verhelpen is en niet tegen alle aantastingen aan de wanden medicijnen zijn. Let wel: dit is wat ik opgemaakt heb uit de gesprekken met onze vogelarts. Ik ben geen specialist.

Wat opvallend was bij Pinkey is dat ze geen diarree heeft gehad al die tijd. Haar ontlasting zag er voor ons helemaal niet vreemd uit. Misschien had een kenner gezien dat het niet goed was, maar voor ons was er niets mis. Je kromsnavel hoeft dus geen gekke ontlasting te hebben (in jouw ogen) om toch vol met wormen te zitten.

Ik weet wel dat wij vanaf nu toch 1 keer per jaar gaan ontwormen. Ik heb nu uit meerdere bronnen (o.a. vogelartsen) begrepen dat een wormkuur geen kwaad kan. Dan liever preventief ontwormen dan ons maatje verliezen doordat ze ziekte zo goed verbergen kan.
En als ontwormen dan echt zo slecht is, dan in ieder geval een controle van de ontlasting. Wat hier toch op het jaarlijkse papegaaien-to-do-lijstje komt.

[Dorian]

Het begon met een wondje.

Pinkey is inmiddels bijna een jaartje oud. En al twee keer zijn we haar bijna kwijt geraakt.
Het begon met wormen, waar we nog maar net op tijd bij zijn geweest, maar daarnaast speelde er nog iets heel anders.

Half november is Pinkey een keer tegen de punt van een tafeltje aangedoken. Ze had toen een heel klein wondje op haar onderbuikje, wat we zagen omdat er een druppeltje bloed viel. We hebben toen contact gehad met de vogelarts. Het was niet een acuut probleem, maar we moesten haar gedrag goed in de gaten houden.
Toen we 22 december naar de vogelarts gingen omdat het niet goed ging met Pinkey hebben we geen moment gedacht dat dat aan het wondje kon liggen. Bij die controle heeft de arts wel naar het wondje gekeken (het ging tijdens de controle en haar vast moeten houden open, waardoor we wisten dat het er nog zat), maar hij zag op dat moment ook geen aanleiding om daar direct iets aan te moeten doen. De wormen waren de oorzaak van haar suffige gedrag.
Probleem was dat het zat op een plek waar we het niet konden zien, dus we konden slecht conroleren hoe het eruit zag.

Alleen als ze zich zat te wassen gingen de veertjes soms zover opzij dat we het konden zien, maar het zag er niet slecht uit. Er zat een korstje op en we kregen het advies om het dat ook niet telkens te willen controleren door haar vast te pakken, omdat er dan kans was dat het juist daardoor open ging.

Nu liepen we tegen een aantal probleempjes aan, die we pas achteraf zo goed kunnen benoemen. Ze had wormpjes, dus wassen was voor haar een favoriete bezigheid geworden. Ze at minder, wat ook door de wormpjes en de wormenkuur kon komen.
Maar bekend is ook dat als je teveel aandacht besteedt aan wasgedrag, je daarmee plukken in de hand kan werken. Bij elke wasbeurt weeg je dus af of je het wondje moet bekijken of dat je haar maar laten moet.

Op een gegeven moment bleef Pinkey in vrij rap tempo afvallen. Niet heel opvallend veel, maar wel ineens in een week 12 gram. Wij dachten dat dit er nog steeds mee te maken had dat de wormen na zo’n lange tijd nog niet weg waren. Het tegendeel bleek waar.
We maakten op vrijdag een afspraak bij de vogelarts ter controle. We konden maandag terecht. Als haar ontlasting in orde was, wisten we dat we het probleem ergens anders moesten zoeken.

Maandag bij de vogelarts bleek Pinkey wormvrij te zijn en het vele wasgedrag werd ook niet veroorzaakt door andere parasieten. Wij vroegen of hij voor de zekerheid dan in ieder geval even naar het wondje kon kijken. In eerste instantie zagen we allemaal niet veel, maar toen hij wat veertjes weghaalde, bleek dat het wondje nog veel groter was dan we dachten. En dat ze het toch open had zitten plukken. Het gekke is dat we daar wel op hebben gelet, maar dit dus niet hebben geconstateerd.
Het schuldgevoel wat dat met zich meebrengt ten opzichte van je lieve beestje, is onbeschrijfelijk. Je denkt alles goed in de gaten te hebben, let zo op haar gedrag en maakt constant afwegingen of je het allemaal wel goed doet en geen probleemgedrag in de hand werkt. En dan zie je zoiets toch nog over het hoofd.

We kregen de mogelijkheid Pinkey daar te laten en dan zou ze de dag erna geopereerd kunnen worden.
Zo gingen wij dus met een wormvrije kaketoe daar naarbinnen en zonder kaketoe weer naar buiten.

De avond erna, dinsdag, toen ze geopereerd was, hadden we contact met de arts. Het was allemaal nog veel erger dan we dachten. Ook hijzelf was erg geschrokken en had dit niet verwacht:
Pinkey had een gezwel. Nu klinkt dat nog erger dan het waarschijnlijk zal zijn. De arts denkt aan een granuloom. Een granuloom is een meestal goedaardige korrelige bindweefsel-woekering ten gevolge van wond-ontsteking of weefsel-afsterving. Na enige tijd gaat granuloom over in littekenweefsel (Bron:wikipedia).
Alles is verwijderd in ieder geval en wij konden woensdag onze lieverd weer gaan halen. Ze had een kraagje om, om los plukken van de hechtingen te voorkomen.

Ze was de eerste dag heel rustig en bleef ook netjes van de hechtingen af. Vrijdag zag ik dat ze er ondanks haar kraagje toch aan zat te plukken.
En daar gingen we weer. Pinkey in de auto, weer naar de vogelarts. Hij heeft haar een nog grotere kraag om gedaan. Nu kan ze er in ieder geval niet meer bij.

Inmiddels zijn we anderhalve week verder. We kunnen bijna stoppen met haar 10-dagen durende antibiotica kuur. We wachten nog op de uitslag van het onderzoek naar het verwijderde gezwel. En over nog anderhalve week worden waarschijnlijk de hechtingen verwijderd.