Joda heb ik heel jong gekregen, die komt uit een moederloosnestje. Die heb ik met veel twijfels ed op handvoeding gehad. Dat hield wel in dat Joda helemaal niet bang voor handen was, in tegendeel, was dol op mijn handen want daar kreeg hij voeding mee. Zo jong als hij was, was hij al gewiekt, nog voor hij kon vliegen. Dus geen voorbeeld verhaal.
Cody was net zelfstandig dat ik m kreeg. Cody was niet dol op handen en kon wel vliegen. Cody was de kooi niet uit te branden, dus die pakte ik in de kooi. Dat was niet altijd even makkelijk, maar je moet wat.
Als ik Cody dan had, nam ik m bij me en bij me zitten vond Cody niet erg, maar als er een hand aan kwam..... dan sjeesde hij bij me weg, zo rechtstreeks zijn kooi in!
Totdat ik eindelijk op het idee kwam zijn kooi dicht te doen als hij er uit was.
Veel oefenen en Cody veel naar de kooi. De kooi stond strategisch opgesteld, zodat ik de kooi van 3 kanten kon benaderen.
ik heb ik weet niet hoe vaak Cody weer van zijn kooi af moeten plukken. Dat ging niet gepaard met veel opjagen trouwens. Ik deed 1 hand schuin voor hem en dan pakte ik hem met mijn andere hand van achteren. En zoals ik al zei, bij me zitten zonder handen vond ie wel gezellig. Ik probeerde dat extra aantrekkelijk te maken met lekkere zaadjes enzo. Af en toe probeer ik m te laten opstappen, maar het echte opstapprogramma vond pas plaats nadat ie gewiekt was. Dat heb ik gedaan een kleine 2 weken nadat Cody goed kon vliegen. Ik moet zeggen dat op de handen na het best goed ging in die 2 ongewiekte weken.
