het is onzekerheid en uitproberen..... Jouw reactie is echt van essentieel belang.
Bobo zit zodra je in de buurt zit al met haar poot in de lucht en het heeft me wel eens hogelijk verbaasd dat bij een schermutseling tussen grijze Rocko en amazone Bobo ook zo'n hulpeloos pootje wordt opgehouden door mijn amazone
Best onlogisch eigenlijk - Rocko hing er meteen in. Maar ook wanneer ik haar kroel, mn hand in haar buurt doe, haakt ze haar pootje om vinger of houdt ze hem hoog in de lucht als een hig-five grinnnnnnnn Denk nu zeker dat meerdere amazones dat doen.... dat gehengel met die poot. Ik zou er niet direct van uitgaan dat ze wilde opstappen dus...... Ik zie haar dit gebaar ook afwerend maken (inderdaad ook wel eens tijdens het kroelen als het haar even teveel werd)
Dreigend uitvallen deed ze ook, op haar vorige adres werd ze Rambo genoemd. Maar aangezien ik daar nooit van onder de indruk ben geweest (al heeft ze me in het begin best een paar maal hard gebeten hoor) hield dat gedrag snel op. Zie het haar eigenlijk hoogst zelden meer doen: aanvallen maar je weet nooit. Schrik je - dan hebben ze gescoord, jouw angst laten zien maakt dat ze het gedrag herhalen. Nu is het van mijn vier papegaaien de liefste papegaai! Het aanvallen gebeurde eigenlijk alleen uit onzekerheid en angst en misschien omdat men haar al zo voorzichtig benaderde dat ze daarmee haar 'gevaarlijkheid' bevestigd zag?
Onvoorspelbaar is eigenlijk geen enkele amazone wanneer je de lichaamstaal leert herkennen. Bobo spreid haar staart op een bepaalde manier wanneer ze aanvalt of zich in een hoek gedrukt voelt. Vooral in het begin zul je die taal moeten leren 'lezen' en vergeet niet - zij ook de jouwe! Voor Bobo was het ook maar raar dat ik haar niet als een Rambo zag maar als een lief, onzeker en verkeerd begrepen papegaaitje en paste haar gedrag ook aan. (uiteindelijk hihi)
Opstapstok? Hand? Een luide KWAAK was het gevolg en ze rende er op een holletje vandoor, werkte dat niet deed ze een uitval. Heel fel en plotseling - weg jij! En was dan heel verbaasd dat ik niet stopte. (al hoedde ik me er echt wel voor dat ze me niet hard kon bijten hoor) Ik zette gewoon door, bleef lief praten en gaf haar geen kans tot vluchtgedrag. En dat wierp op een gegeven moment zn vruchten af. Maar in het begin was het opstappen op de stok toch nét iets minder eng dan de hand.
Eerlijk is eerlijk, wat enorm scheelde was mijn Bonte Boertje Kinky - door te laten zien wat Kinky allemaal kon doen nadat ze was opgestapt, mee naar de douche. naar de keuken, ze kreeg een beloning, kreeg Bobo iets van: hee dat wil ik ook. Af en toe vatte ze met dat ophooggestoken pootje de opstapstok en dan prees ik haar hemelhoog de lucht in. En dat werpte ook zn vruchten af. Maar zelfs de lichtste onzekerheid van mij en dan kwam weer die uitval: alsof ze me constant aan het testen was.
Mijn advies: als je echt heel heel heel zeker weet dat je geen greintje angst of onzekerheid gaat laten merken, en heel heel zeker bent dat jij niet als ie uitvalt automatisch een terugtrek of angstreactie vertoont kun je er met je hand in de buurt. Anders kun je het beter met een opstapstok proberen tot je die angst echt niet meer hebt. Want iedere keer dat ze scoren ben je weer terug bij af.....
