Ik zal weer es een update geven.
Het gaat nu steeds met langere periodes erg goed. Het komt langzaam echt goed. Af en toe merk ik dat ik hem niet helemaal vertrouw. Maar die momenten worden steeds minder. Ik draag hem nu veeeeel meer op mn blote hand. Gaat ook erg goed. Laatst wilde ik hem van de grond laten opstappen en toen maakte hij een soort schijnbeweging. Helemaal niet om te bijten ofzo, maar ik schrok daar zo van, dat ik heel snel mn hand terug trok. Daaraan kon ik zien dat het vertrouwen nog niet zo diep zit. Maar ik weet zeker dat het goed komt!
Het lijkt soms alsof we niet met en niet zonder elkaar kunnen!
Ik kan hem soms echt achter het behang plakken en de andere keer vind ik hem zooo lief en dan voel ik dat ik hem echt niet meer kan missen.
En Kaya precies zo. Nu hij op de grond klimt, komt hij me overal achteraan. Hij wil overal bij me zijn. Bij het aanrecht, op de bank, achter de computer enzovoorts. Waar ik ben, is Kaya. Hij komt altijd naar mij toe.
Maar soms kan hij ook niks hebben van mij. En is het dreigen om het minste of geringste.
Maar ik kan niet meer zonder hem. Hij is mijn bolle!
