idd een zeer bekend fenomeen dat ook hier manifesteerd
in den beginne van deze topic het verhaal van de bijtende Pepi,
sindsdien bijt hij niet zoveel meer, enkel betasten, maar heel af en toe
kan hij zeer lelijk toeslaan, zo heb ik al een paar gapen in de vingers verkregen
hartstikke moeillijk om niet weg te trekken, de tranen schoten me soms in de ogen.
maar volhouden, blijven volhouden, dag in dag uit.
in al die tijd (ergens verleden jaar) gaat het wel steeds beter
maar zo tergend traag dat je er moedeloos van zou van worden
Pepi is wildvang en men vertelde toen hier dat het langer duurt dan een hier gekweekte vogel
en inderdaad dat merk ik goed.
Ik heb soms de drang gewoon een handtamme gaai aan te schaffen
en al die moeite met Pepi op te geven en hem weg te doen
zoveel energie slik hij om een heel miniscule stapje vooruit te doen
als ik op jaar basis bekijk is er toch wel wat bereikt hoor,
woordjes spreken, kusje geven, nootjes aannemen, opstappen (soms wel, soms niet)
zaken die ik wou bereiken zijn er soms nog steeds niet
bijvoorbeeld kroelen, rustig mee rondlopen is lastig .
hij heeft nog steeds veel schrik van nieuwe dingen
Chko is helemaal anders daarin, die is echt handtam, die kan ik zelf op zijn rug leggen
kroelen, hij babbeld, kan je meenemen op je hand, bijt niet etc etc
en wat wil ik dat maar al te graag met Pepi ook
als ik soms jullie bezig zie met jullie gaaien mis ik dat hier.
ik heb al overwogen eens naar iemand te aan die me zou ermee kunnen helpen
of me helpt hem over zijn schrik te helpen, of mij te helpen het beter te doen/kunnen
als denk ik dat ik mijn best doe hoor
