Tweede deel.
hij kwam weer zeer gewillig uit de kooi, doet hij zelf, ik haal er hem 'nog' niet uit.
Hij zit dan bovenop de kooi. Hand bij snavel en "op"..okey niet gedacht dat hij het zou doen
maar hij deed het,nog niet gebeten. "Flinke jongen".
Ineens spring hij terug naar zijn kooi, verdikke toch.
Vrouwke maakte de opmerking : " je bent te dicht bij zijn kooi"
Ja tuurlijk, kieken dat ik ben, dat is zijn veilige thuishaven.
Okey opnieuw dus...
Hij stapte met wat tegenstribbelen terug op, ik moest wel wat druk zetten nu eer hij wilde.
En
KNAP natuurlijk, de druk was wat te veel denk ik.
ben er een beetje mee rond aan het wandelen en ik voel dat hij niet echt op zijn gemak is.
Zoals de gaaien-fluiter , hand omhoog waar hij opzit om het het vertrouwen te geven dat hij veilig is op mijn hand.
En wat denk je? Hij blijft daar rustig zitten...
Ik heb mijn arm weer rustig naar beneden gehaald en hij bleef nog steeds zitten en niet gebeten.
een "snoepeke" gegeven omdat hij zo flink is..maar dat laat hij zo goed als direct terug vallen.
Fout van mij om dat te willen oprapen natuurlijk...het vogeltje is weer gaan vliegen.
Verdikke ik was nu goed bezig..ben ik dan zo lomp.
Okey nog maar eens opnieuw.
Van de grond gehaald en op zijn kooi gezet. Effe tot rust komen beide.
en terug laten opstappen...noppes, wilt niet, tja wie zijn schuld zou dat zijn (<--ik
)
Effe beetje druk uitoefenen en hopla terug op mijn hand.
bleef mooi zitten nu zonder neiging tot wegvliegen of bijten.
Weer een beetje rondlopen , wat babbelen, niet te veel ineens willen doen zeg ik tegen mezelf.
rustig blijven....
Vrouwke dan weer : "de honden worden nu wel ongeduldig hoor"
Dan terug gewandeld naar zijn kooi en hem erin gezet.
Einde tweede sessiestraks nog eens..tot het lukt.
al ben al best tevreden hoor.
