Ik heb al een tijdje niet meer echt over Mickey verteld.
Bij deze dan weer eens een update:
Mick speelt met iets

Een kartonnen doos wel te verstaan. En die MOET kapot. Tot er niks meer van over is.
Dat is in ieder geval de eerste stap al.
Ze wordt ook steeds actiever en rent inmiddels als een dolle rond over de playtop.
Ze wordt ook steeds liever en ik heb haar eindelijk een keer mogen kroelen. Hoewel voorzichtig en niet te lang.
Als we beiden in een goede bui zijn durf ik haar ook een kus te laten geven.
Soms hebben we wel weer een grote aanvaring en dan valt alle kennis even weg.
Gisteren bijvoorbeeld wilde ik haar uit haar kooi halen en dan ineens hakt ze aan de lopende band in mijn hand, waar ze wel al opgestapt is.
Ik heb dan geen idee wat ik doen moet, want ze stapt namelijk niet meer af.
Ik ga dan maar stug verder met haar uit de kooi halen en laat haar maar hakken.
Dan zet ik haar op haar kooi en dan moet ze weer opnieuw op. En daarna een aantal keer van hand op hand stappen.
Dan hakt ze niet...
Als ik zie aankomen dat ze gaat hakken (bijten) laat ik haar even zitten in de kooi en doe het deurtje weer dicht.
Daarna is ze poeslief en krijg ik meteen een heel verhaal te horen van haar.
Maar soms loopt het dus even anders.
Dat is momenteel het enige probleem wat we nog hebben.
Schreeuwen doet ze niet meer. Wel soms, maar niet meer zo lang en ook niet meer zo hard.
