Hai hai, zouden jullie met me mee willen denken?
Thuis heb ik gezelschap van beo Okkie. Hij is op 1 juni 11 jaar geworden en ik heb hem 10,9 jaar. Het is een prachtbeest, ik kan er ontzettend om lachen en hij laat zich graag kroelen. Het probleem is dat hij steeds eisender begint te worden; het lijkt wel of alle acties die ik onderneem niet lijken te werken. Bv. wanneer ik de kamer uitloop begint hij net zo lang luid vragend te fluiten (pwiet? pwiet? pwiet?) totdat ik weer terug ben in zijn gezichtsveld. Wanneer ik op de bank ga zitten of ervan opsta, een keiharde krijs. Ik geef hem dan aandacht, maar dat werkt maar even, dan begint het opnieuw. Ik geef hem geen aandacht en alles gebeurt luider en/of vaker. Ik doe zijn slaapdoek over zijn kooi en wanneer hij dit zat is begint alle gedrag van onder het doek vandaan. Het is niet helemaal donker onder het doek. Soms doe ik er een doek over waardoor alles donker is en dan is hij rustig totdat ik het doek ervan afhaal en dat becommentarieert hij ook met luide krijs. Doe ik het doek er weer over dan krijst hij weer met regelmaat eronder vandaan. Ik lijkt niets goed te doen, met aaien heeft hij steeds meer de neiging om me te bijten of begint hij ook te krijsen.....
Dit gebeurt niet elke dag maar met het ouder worden van het beestje steeds vaker. Veranderd in de gezinssamenstelling is dat vorig jaar april er een konijntje is bijgekomen en sinds februari een bejaarde poes. Ik let er bewust op dat ik ze allemaal aandacht geef, ik heb ze zelfs bij elkaar losgelaten met als resultaat dat Okkie van het konijn wegliep op de grond en ik had Okkie vast toen poes erbij zat en hij beet haar in haar neus waardoor zij uit zijn buurt blijft, bang van hem. Wat kan ik doen om op een liefdevolle manier zijn gedrag om te zetten in rustiger gedrag? Aan mezelf merk ik dat ik er een beetje gestressed van begin te raken en dat vind ik een verkeerde inslag.
