Vandaag belden ze van de faculteit diergeneeskunde. 'Uw parkiet heeft geen Chlamydia.'
Ik moest even schakelen voor ik in de gaten had wie ik aan de lijn had en dat ze het over de papegaaienziekte hadden.
Nou, dat is dan mooi. De uitslag voor polyoma was nog niet binnen.
Hoe het met de patient ging, was hun vraag. Toch aardig. Verbaas me er toch steeds weer over dat er meer mensen zijn die dieren als volwaardige wezens beschouwen en dus gewoon geinteresseerd vragen hoe het gaat.
Nou, ik mag eigenlijk niet klagen. Ik vroeg nog, dat als ze megabacterie heeft, hoe lang het ongeveer duurt voor je iets moet gaan merken van de medicatie. Ze zat er duidelijk nog niet zo lang in (waarschijnlijk co-assistent), maar gaf wel een goed tip. Kees zou namelijk, als de medicatie aanslaat, beter voedsel moeten kunnen verteren en dus zwaarder moeten worden.
Ik ben net pas thuis, dus ik ga haar zo even wegen.
Ik ben natuurlijk heel blij dat het geen papegaaienziekte is, en straks ben ik vast nog veel blijer als het ook geen polyoma is, maar wat nu als het ook geen megabacterie is en de medicatie niet aanslaat... Wat moet ik dan?
Ik denk te veel...
