Nou, de bloedpen Ãs verwijderd bij Bastiaansen, onder narcose. Ook een geknakte pen die ontstoken was is er uitgehaald. Hij heeft nu antibiotica, maar toch bloedde het vanmorgen weer. Dus blijkbaar is er weer een nieuwe pen.. Hij fladdert natuurlijk voortdurend door de kooi als zij in de buurt komt en blijkbaar is er dus opnieuw iets mis. Ik mag ook echt niet in de buurt komen hoor, want hij wordt panisch. Als je je hand naar hem uitsteekt is het al mis... Nu zit ik dus met het dilemma: ik wil dat de boel geneest, dus moet hij niet fladderen. Maar dan moet ik hem dus ontzien en krijgt hij zijn zin met zijn angstige gedrag. Want ik zit niet aan hem. Als hij dit niet zou hebben zou ik het anders aanpakken. Gewoon doen wat ik wil doen en geen gezeur..
Maar aan de andere kant denk ik dat zijn angst dus juist van de pijn komt of de pijn die hij had..
Ik laat hem maar even met rust. Hij is trouwens 2 x van de kooi afgefladderd. Ik was net weg de honden uitlaten vanmiddag toen Jari me beld: Mam, Rocko is van de kooi gevlogen. Ik zei dat hij hem op moest laten stappen. Oei!, zei jari..
Ik zeg, gewoon doen, hij is heel lief voor kinderen, niet bang zijn. Minuut later Jari weer aan de telefoon: Het is gelukt!
Toch zit hij, als er geen aandacht aan hem besteed wordt, rustig op zijn playtop. Nu zit hij zelfs te spelen met een speeltje..
Ik heb Koosje net bij hem op de kooi gezet en dat ging in eerste instantie goed. Rocko was onder de indruk, dus Koosje mocht alles. Maar Koosje voelde macht en begon Rocko aan te vallen onder luid geschreeuw. Tsja Rocko wist niet hoe snel hij weg moest komen en daalde aan de buitenkant tot onderaan de kooi. Ik dus bang dat hij weer ging fladderen en ik heb Koosje er maar afgehaald!
