Hoi iedereen,
vandaag hebben we Diva naar het dierenziekenhuis in Drachten gebracht
Ze had gisteren hele dunne ontlasting en was al wat rustiger als anders, maar we hadden ons voorgenomen om het eventjes aan te zien, maar vanochtend was het nog steeds niets beter en leek het wel erger geworden. Haar ontlasting was nog steeds heel dun en ze zat de hele tijd rustig op een stok met haar oogjes dicht.
Ilona en ik vertrouwden het voor geen cent, dus we hadden Diva gelijk ook maar even op de weegschaal gezet. Ze was 40gr afgevallen in 2 weken... Voor dat kleine monster is dat bijna 20% van haar lichaamsgewicht.
Gelijk een mailtje gestuurd naar de VA, maar omdat die om 9 uur nog niet gereageert had, gelijk maar gebelt om te vragen hoe of wat. De arts zou pas om half 10 komen, maar zoals de assistente het hoorde moest Diva hoogst waarschijnlijk wel op consult komen.
Ik me werkgever gevraagd of ik weg mocht en dit was totaal geen probleem.
Op naar huis en Diva meegenomen. Ze zat er zo zielig en verloren bij op haar stokkie, dus hoefde ze van mij niet in de reiskooi en mocht ze lekker in me nek komen zitten. (kon ik haar gelijk in de gaten houden)
De hele reis zat ze bijna met haar oogjes dicht te dommelen. Ik vond het zo zielig om te zien, dus ik bleef maar tegen mezelf zeggen dat het wel goed komt en dat het allemaal wel mee zal vallen...
Daar gekomen, werden we na een kwartiertje geholpen door de arts. Hij vroeg of ik ontlasting had meegenomen, maar ze had dus al die tijd nog steeds niet gepoept.
Hij wist dat ik van ver kwam, dus hij vroeg of ik het goed vond om vast verder te gaan met de volgende (iets duurdere) stap. Namelijk bloed afnemen en dat te onderzoeken.
Ik zei natuurlijk dat dat goed was, dus Diva mocht in het masker om lekker te gaan slapen.
Na wat bloed afgenomen te hebben mocht ze weer uit het masker.... Maar Diva werd niet wakker.... en het duurde maar en het duurde maar. Dus ik naar Diva toe, om haar wat te kroelen, maar ze bleef maar slapen.
Gelukkig ademde ze wel regelmatig en dat was wel belangrijk. De arts zei ook dat zieke vogels er vaak langer over doen om uit hun roesje te komen, maar toen ze na 5 minuten nog steeds lag te slapen (inmiddels ook al op de grond neergelegd) werd het zelfs voor Anton Beijer wat te veel en zei tegen
Turbo 
dat ze nu echt wakker moest worden. Toen werd ze gelukkig wakker. Helemaal versuft kwam ze naar me toe gewaggelt, zodat ik haar nog even heerlijk plat kon kriebelen.
Helaas deed de computer voor het bloedonderzoek het niet goed en leek het dr Beijer toch verstandiger om haar daar te houden voor verder onderzoek.
Een beetje verloren verliet ik het dierenziekenhuis in Drachten en hield me voor dat het allemaal wel goed zou komen.
Anton had nog wel gezegd dat hij het goed vond dat we gelijk actie hadden ondernomen. Dat zag hij ook nog wel is anders.
Ilona had vanmiddag gebelt hoe het was met de patient, maar helaas was Anton Beijer er niet.
Een andere arts wist wel te vertellen, dat ze verhoogt suiker had. Maar dit had meer te maken met de stress van het bloed afnemen e.d. Verder was het urinezuur wat verhoogt. Dit kan duiden op nierproblemen, als het een ontsteking is moet ze langer blijven voor een antibiotica kuur.
Hoe lang het gaat duren weten we verder nog niet, maar we willen onze PIEF zo snel mogelijk, gezond weer terug hebben
Verder wist de arts ons nog te vertellen dat Diva zich goed gedroeg. Ze wilde bij iedereen opstappen en ze at ook nog wat (van die vreemde pellets (Nutribird))
Verder weten we nog niks, maar mogenochtend gaat Iloon bellen om te vragen hoe en wat...
Zodra we meer weten, horen jullie het....
Groetjes Jarno
