Coco, extreem zelfwiekend

[caradow]

Mag ik even voor stellen, onze Coco.. Hier nog in betere tijden.


Coco(pop) is nu 3 een half jaar en heeft nog 3 vriendjes. (1 pop en 2 mannen)

Coco heeft een klein probleempje.. een groot klein probleempje..
Coco heeft om te beginnen 3 jaar geleden een ongelukje gehad en toen haar vleugelpennen aan 1 kant dusdanig beschadigd dat ze gewiekt moest worden.
Na een paar maanden, toen de boel net weer lekker begin aan te groeien, zaten we wegens groot onderhoud aan onze (huur) flat tijdelijk in een andere woning. Dit was een kaal huis, met alleen die paar meubels die we mee konden nemen. Toen we terug waren in onze eigen woning was Coco helemaal happy, maar kwam nog wel even de frustratie eruit van de weken daarvoor en heeft ze alle nieuwe pennen doorgeknaagd. Dus dat was nog een periode gewiekt door het leven erachteraan.

Een paar maanden later was alles weer ok en kon deze dame weer lekker haar rondjes maken door de woonkamer. Ook had ze inmiddels een maatje gekregen met wie ze een haat/liefde verhouding heeft opgebouwd. Ze kunnen niet met en ze kunnen niet zonder elkaar. Geen gevechten, maar ook geen gekroel.

Dit alles speelde tussen zomer 2004 en begin 2005. Nadien nooit geen problemen geweest.

Eind oktober 2006 zijn Moppie en Binkie erbij gekomen. 2 jonge grasjes die eerst een tijdje apart hebben gezeten voor ze in de kamervoliere bijgeplaatst zijn. Dit ging niet zonder slag of stoot, want binnen een week na aanschaf bleek Moppie, het popje, behoorlijk ziek te zijn. Gelukkig is ze er bovenop gekomen, in die zin, ze doet het redelijk, maar we moeten er rekening mee houden dat ze niet oud zal worden en mogelijk een inteeltgevalletje is, in ieder geval een vrij zwak vogeltje. Moppie voelt zich pas vanaf februari een heel stuk beter.

27 maart: Coco wil de voliere uitvliegen en ploft neer... blijkt dat ze van 1 vleugel alle pennen aan gort heeft gebeten.. een uur later is de andere vleugel ook ana gort en heb ik inmiddels de VA gebeld en een afspraak gemaakt. Bij de VA is ze helemaal nagekeken, ontlasting is goed, geen parasieten, geen schimmels, niks afwijkends te vinden. Veren nog gekweekt, geen bijzonderheden. Dus afwachten maar weer en hopen dat het een eenmalig iets is geweest? Niet lang daarna ligt ook haar staart eraf..

Een boel telefoontje en brainstormsessies met mijn VA over de oorzaak later nog niets wijzer.
Of toch... Moppie, het jonge popje zit een stuk beter in haar vel en zit nog wel eens te klieren. Even goed observeren.. Ja, Coco laat zich elke keer wegjagen door Moppie.. Is Moppie dan de oorzaak? Stress veroorzaakt door dat jonge popje? mogelijk.. Goed in het achterhoofd houden.
Telefonisch overleg met Hedwig in Veldhoven. Brainstormsessie.. Lichamelijk alles uitgesloten? Ja, voedingstekorten ed zijn eigenlijk uitgesloten. Ik voer pellets en daarnaast groente en fruit.
Gut, zou ze misschien ergens een broedneiging hebben en is ze gefrustreerd omdat ze geen blok heeft. Is een mogelijkheid, dus.. Blok aangeschaft en Coco gaat apart in de kooi. Ukkie houd haar gezelschap (overdag zijn ze vrij om te gaan en te staan, voor de nacht scheiden we de koppels en houd Ukkie Coco gezelschap. Coco brengt heel veel tijd in het blok door, vind het heerlijk om er te slapen, te knagen en gewoon in te zitten. verder gebeurt er niets.  Dus geen broedneiging. Coco vind het trouwens wel heerlijk in de kooi, ze wil niet eens meer naar de voliere, heel af en toe op visite, meer niet. IN de kooi word ze niet gestoord door de 2 jonge vogels, die gaan daar eigenlijk niet naar binnen. Dus een veilige haven voor Coco. Elke nieuwe veer die doorkomt, gaat er gelijk weer af.

Uiteindelijk moeten we onze conclusie trekken, 90% zeker is het Moppie die alles veroorzaakt en we nemen het moeilijke besluit om Moppie aan te bieden voor adoptie. Wel met een aantal voorwaarden.. Mop is nog steeds een vogeltje dat ws extra medische aandacht nodig heeft in de toekomst en we willen wel dat ze op pellets blijft enz.
Uiteindelijk is Moppie niet weggegaan. Niemand heeft zich aangeboden en dat vinden we ook helemaal niet erg.. Moppie is wel ons Moppie en heeft ook een speciaal plekje in ons hart.

Sinds augustus kwam Coco weer steeds vaker in de voliere en soms voordat het tijd was om af te sluiten, ging ze demonstratief richting voliere (nou ja, wij brachten haar daar op haar verzoek) en soms bleef ze dan daar slapen, dat ging goed. Vanaf half augustus wilde ze eigenlijk nooit meer naar de kooi toe. Ook had ze weer een paar pennen die ze met rust liet en ze kon welgeteld weer 3 meter vliegen. (als een normaal gewiekte vogel)

Wij denken dat het zo goed ging, omdat Moppie iets leek te verslechteren. Moppie begon ontzettend te groeien, woog maar liefst 60 gram (topzwaar) en was veel rustiger. En zat dus ook niet zo achter Coco aan te vangen. Er is inmiddels duidelijk dat Moppie van buiten er goed uit ziet (op haar overgewicht na) maar dat het van binnen een rommeltje is. Hier is eigenlijk niets aan te doen en we moeten er ook rekening mee houden dat het mogelijk iets echt ernstigs is. De VA verbaasd zich er nog steeds over dat Moppie het uberhaupt gered heeft na die eerste hele slechte maanden. Inmiddels is Moppie weer aktiever (de periodes goed en slecht wisselen elkaar in hoog tempo af)

En ja hoor.. Coco is weer begonnen.. nog agressiever dan dat ze het deed. Zie dit schokkende filmpje:


Onze laatste optie is om de stap naar Meppel te maken, naar Hooimeijer. Hopelijk kan hij ons helpen om Coco hier vanaf te krijgen. Dit is het laatste wat we kunnen doen en ik moet zeggen dat ik er even over na moest denken. Het is een reis van 2 uur heen en 2 uur terug, daarnaast zijn de kosten hoog en er is geen garantie dat hij ons kan helpen.  Maar we willen er wel alles aan gedaan hebben, dus de spaarpot gaat onder de hamer. De DVD hebben we als voorbereiding al in huis, scheelt ook weer een hoop uitleg tijdens het consult en over 14 dagen is het zover. De hele bende gaat mee. De hele familie in een kleine auto, midden in de ochtendspits naar Meppel.
Op school van dochterlief was het geen probleem om vrij te krijgen.
Mijn man heeft ook dagje vrij kunnen plannen tussen zijn drukke werkzaamheden door, ik ben vrij..

Word vervolgd...

[ede]

Wat goed dat jullie dat gaan doen. 
Ik hoop dat je daar antwoorden vind!

Hou je ons op de hoogte?

[caradow]

ik laat zeker weten hoe het geweest is. We proberen nu al dingen van de DVD toe te passen hoewel het niet makkelijk is.  e als de een bezig is, ligt de ander bijna dubbel van het lachen.. We zijn het niet gewoon om het op een andere manier te doen, dus het is nu nog zo gespeeld en onnatuurlijk.. Hier moeten we in groeien... Daarnast denk ik dat ik het ene stuk makkelijker zou vinden als het inderdaad een papegaai was... Ik blijf erbij dat je met een grasje toch heel anders om gaat... Maar we laten ons verassen

en welbeschouwd heb ik er (nog) geen vertrouwen in dat het gaat helpen...  Want ik denk niet dat als het inderdaad een probleem is tussen 2 vogels dat je dat kunt veranderen . het klikt of het klikt niet..

[Loes]

Pfff..... inderdaad schokkend om te zien! Ik ben erg benieuwd wat H. er van zegt! Heel moeilijk zoiets, vind ik. Wat jammer dat er voor Moppie geen goed adres is gekomen. Dat het een héél goed adres moet zijn, begrijp ik goed!!

Ik herken dat onwennige van het beginnen met de 5 stapjes. Uiteindelijk als je vogel helemaal super is, zonder enig probleem, hoef je het niet meer zo toe te passen, dan is alles als zo gewoon en het vertrouwen in elkaar zó groot!! Zo is het met mij en Sjakko, een groot wederzijds vertrouwen. Toch heb ik Sjakko wel zo ver gekregen dóór de stapjes!!!

[Antonia]

  zo,die gaat driftig tekeer zeg 

Ik wil je iig veel succes en sterkte wensen   

[miekje]

Pff wat een verhaal van Coco 
Hopelijk brengt het bezoek aan Hooijmeijer een beetje meer duidelijkheid en hulp 

[Heleen]

Jeetje, wat zielig voor coco.. Hopelijk komt het allemaal goed. Veel succes!!

[Loes]

Trouwens, Rocko, die ik als opvangvogel had, doet het ook volgens mij. Zéker zijn staart, maar ook zijn gewone pennen. Er was vandaag een veer uitgevallen die bijna helemaal kaal was. Hier heeft ie het trouwens volgens mij niet veel gedaan, maar ik heb natuurlijk express weinig aandacht aan hem besteed (niét naar hem kijken, het grootste gedeelte van de tijd). 

[Antonia]

Jacky kwam ook zo bij mij,maar sinds hij hier is heeft ie ook nooit meer geplukt,
ws door de verandering.

[carina]

wat erg zeg! het lijkt me vreselijk te zien hoe zo'n beestje zichzelf toetakelt... succes!

[caradow]

Zo, we zijn terug uit Meppel...

Praten kan Hooimeijer als brugman!
hier een verslag:

Bij binnenkomst in de kliniek voor vogels word de kooi gelijk door de assistente meegesjouwd om poepjes te verzamelen. Van verschillende poepjes samen word ene mix gemaakt en dit word klaargemaakt om te bekijken. Vervolgens komt dr. Hooimeijer ons halen. Allereerst een relaas over hoe weinig er nog met grasparkieten gedaan word en hoe makkelijk er gedacht word over de opvoeding en gezondheid van deze kleine vogels. Over de onwetendheid van handelaren en zelfs kwekers. Kwekers die niet weten te vertellen hoe oud een grasje kan worden. En het gemak waarmee grasjes worden aangeschaft.

Eerst kunnen we op de monitor meekijken onder de microscoop naar de poepjes. Hij geeft uitleg en wijst gelijk een heleboel wormvormige dingetjes aan. Dit zijn schimmels, duidend op Megabacterie. (dus toch!)
Of het alleen in Moppies poepjes zit weten we natuurlijk niet, maar we krijgen hier een informatiefolder over en medicijnen.

Eerst verder met het gedragsconsult.

De problemen die kunnen ontstaan wanneer 2 vogels van gelijke soort bij elkaar worden gezet kunnen enorm zijn. Dit kan enorme gedragsproblemen in de hand werken als de vogel hier niet mee om kan gaan. Ook een haat/liefde verhouding, waarbij de vogels niet met en niet zonder elkaar kunnen. Oplossing hiervoor zou kunnen zijn, een doorzichtig schot in een deel van de kooi. Zo kunnen ze bij elkaar zijn, maar toch apart. Ze kunnen zich terugtrekken, maar ook naar elkaar toe gaan. (herkenbaar, Ukkie en Coco zaten heel vaak beide aan ene kant van een trappetje door de openingen van het trappetje heen te kroelen, zonder trappetje tussen hen in deden ze dat niet)
Bij voorkeur zou dr. Hooimeijer dus 2 vogels van verschillende soort bij elkaar zetten, dus bijvoorbeeld een gras- met een valkparkiet. Dit worden prima maatjes, maar de problemen zullen veel minder optreden. Er is dan namelijk geen drang naar meer dan alleen maatjes, dus geen hormonen die een rol spelen.

Terug naar De Bende…

Ondertussen word Ukkie uit de kooi gepakt en begint het relaas over gedrag in het algemeen, hoe je met een kromsnavel om moet gaan en hoe je je eigen gedrag moet aanpassen en je opvoeding moet vergeten. Ongewenst gedrag mag niet bestraft worden (elke reactie is een beloning) Gewoon gedrag mag niet beloond worden en gewenst gedrag moet juist wel beloond worden.

De vergelijking die je kunt trekken is het gedrag van Oma naar kleinkind toe (overal op reageren, als kind valt is er grote paniek bij kind (want het krijgt gelijk een reactie van agossie, gaat het met je enz.) en hoe een kleuterleidster met een klas van 22 kinderen omgaat. (een kind valt, maar de juf reageert er niet op, kind staat op en speelt verder, zonder huilbuien en paniek)

Ukkie vliegt ondertussen vrij rond in de spreekkamer. We mogen niet naar hem kijken, ook niet als hij ergens tegenaan vliegt. Hij gaat op een schilderijlijst zitten rondkijken en ondertussen word hij bijna bekogeld met een knuffelbeer door de dokter. De beer raakt hem elke keer niet, maar Ukkie blijft zitten. Is niet angstig, hij heeft door het gedrag en de houding van Dr. H. al begrepen dat hij hem geen kwaad doet. De beer verdwijnt weer en Ukkie vliegt zo op de vinger van dr. H en blijft daar ontspannen en rustig om zich heen zitten kijken… Daarvoor word Ukkie uiteraard met grote woorden enthousiast beloond. Vervolgens loopt hij met Ukkie op de hand de spreekkamer uit, weegt hem in ene andere ruimte en komt door een andere deur de spreekkamer weer in. Ukkie zit nog steeds op de hand…los… zonder weg te vliegen.

Ook het verhaal kortwieken komt aan bod. Ik geef aan dat ik vóór kortwieken ben bij gaaien en grote parkieten, maar bij grasjes, dat ik dat niet zo kan waarderen. Want het is zo genieten van die kleine snuiters die lekker rond vliegen in de huiskamer. En af en toe lekker even naar je toe komen vliegen om bij je te zitten. Ik word gelijk uitgemaakt voor egoïst. Want wie vindt het leuk dat ze vliegen? Ik…

Vliegen is meestal vluchtgedrag. Tuurlijk, er word ook gevlogen in het spel tussen soortgenoten, maar over het algemeen is het vluchtgedrag. Waarom vliegt de vogel weg als hij bij je zit, om te vluchten, om bij je weg te komen. De vogel voelt zich onzeker en vlucht.
Ja, mooie praat, maar echt overtuigd ben ik niet.
Maar omdat we de relatie van Coco ten opzichte van de rest gelijkwaardig willen maken, in de hoop dat we de situatie zo kunnen krijgen dat Coco van het veren vervreten afkomt, laten we Ukkie kortwieken.  Na het wieken zet de dokter Ukkie op een zitstandaard, waar Ukkie heerlijk ontspannen gaat zitten poetsen en kletsen..

Ondertussen word Coco uit de kooi gehaald en haar pennen (of beter, stompjes) worden even bijgeknipt en ze word gewogen. Coco is niet zo moeilijk in de omgang, nu ze toch al niet kon vliegen. Bijten probeert ze ook maar 1 keer, de dokter reageert er niet op… Normaal bijt Coco je helemaal stuk…
Ook Coco wordt op een standaard gezet en blijft ontspannen. Wil eigenlijk wel naar de kooi, maar legt zich er bij neer.
Binkie en Moppie net zo. Wieken, wegen en op de standaard. Moppie is alweer afgevallen sinds woensdag. Ik uit mijn zorgen daarover, maar hij heeft liever dat ze 20 gram in een week afvallen, als ze zo zwaar zijn, dan dat ze door het overgewicht snel komen te overlijden. Dus dan liever snel terug naar een normaal gewicht.
Moppie doet een poging om van de standaard af te komen, beland op de grond en krijgt geen reactie. Dr. H gaat door met zijn verhaal en steekt dan als hij de aandacht van Moppie heeft, zijn hand uit waar Moppie graag op komt zitten. Ze wordt weer op de standaard gezet.

Ondertussen praat H maar door over kortwieken, onzekerheden bij de kromsnavel en hoe je de vogel zelfverzekerd kan maken door het wieken en het gedragsprotocol.

De 4 bendeleden zitten allemaal heel ontspannen te poetsen en te kletsen… en hebben nergens last van. Dat was voor dat ze uit de kooi gehaald werden wel anders. Moppie en Ukkie hingen steeds in de tralies en ook Binkie en Coco waren niet echt op hun gemak.

En weer krijg ik een standje omdat ik zit te kijken naar de bendeleden…

Een vogel aankijken maakt hem onzeker. Het is als een roofdier die naar een prooidier kijkt.

Het 5 stappenplan van het gedragsprotocol:

Ik zal de stappen even een beetje uitwerken. Je zou je vogel altijd volgens dit protocol moeten benaderen.

Stap 1:
Gewenst gedrag creëren.
Jij bent de “baas” net zoals een kleuterjuf de baas in de klas is. Laat zien dat je zeker bent van jezelf in de dingen die je doet. Wanneer je onzekerheid uitstraalt of de vogel gaat aanstaren, maakt dat de vogel onzeker. Zorg dat jij de aandacht van de vogel krijgt en niet de vogel de aandacht van jou. De vogel staat niet in het middelpunt van de belangstelling en er word niet gereageerd op het gedrag van de vogel. Bijvoorbeeld wanneer deze zich plukt. (dus ook niet kijken!)
Door op deze manier te werken, creëer je dat de vogel zijn aandacht op jou vestigt en niet andersom.

Stap 2:
Als de vogel het gewenste gedrag vertoont, word dit enthousiast beloond. Hij is de mooiste vogel van de hele wereld. Je mag naar de vogel kijken wanneer je nu tegen hem praat, je draait alleen niet je lichaam naar hem toe, doe alsof je naast hem op de stok zit. Dit is een sociale houding van vogels onderling. Je intimideert de vogel dan niet. Daarom zitten vogels vaak naast elkaar en niet tegenover elkaar.

Stap 3:
Beloon de intelligentie van de vogel. Een speeltje is niet zomaar een speeltje, benoem de kleuren en vormen, laat merken dat het niet eng is. Vertel de vogel dat hij een mooie blauwe staart heeft en een rechter en een linkerpootje enzovoort. Zo kun je ze aan enge dingen laten wennen, ze manipuleren om geen angst te hebben daarvoor, zonder dat hij het als vervelend beschouwd.

Stap 4:
Je moet de vogel zo manipuleren, zodat hij dingen gaat doen die jij wilt dat hij gaat doen, omdat hij het leuk vind en niet omdat hij denkt dat jij per se wilt dat hij het doet. Een vogel MOET niks, een vogel MAG. Hij Mag op de hand stappen, omdat hem dat leuk lijkt, zonder dat jij hem een commando geeft en het moeten word. Wanner het moet is het niet leuk meer. Wanneer de vogel dan op de hand stapt, word hij uitgebreid beloond, waardoor hij het ene volgende keer weer automatisch zal doen. Omdat het leuk is!

Stap 5:
Door de stappen te doorlopen, zal de vogel ook zonder problemen dingen gaan doen die niet zozeer leuk zijn, maar die er nu eenmaal bij horen. Zoals vastpakken voor het geven van medicijnen, of om nageltjes te knippen als het nodig is.  Hij gaat het accepteren als iets dat er bij hoort en zal hier niet van overstuur of gestresst raken.

Al met al is het het doel om RESPECT te verdienen van de vogel. Zoals de kleuterjuf de klas aan kan, doordat ze gerespecteerd word. En niet alleen Oma die lief gevonden word, omdat ze snoepjes geeft.

Al met al een heel ingewikkeld verhaal dat wanneer je het toe past in de praktijk met veel oefening een gewoonte wordt. Het hele stappenplan zou bij elke handeling naar de vogel toe doorgelopen moeten worden en dat kan al in een enkele minuut.

Al met al zijn we 2 uur met dr. Hooimeijer in gesprek gewest. Voornamelijk hij aan het woord en wij luisteren. Ik moet zeggen dat het enorm interessant was en dat we heel veel geleerd hebben. Het is heel veel informatie en ongeacht de mening die ik vooraf al gevormd had over dr. H, heb ik veel respect voor de manier waarop hij met kromsnavels omgaat. Als ik zie hoe hij binnen een kwartier Ukkie uit zichzelf op de hand krijgt, zonder commando te geven of echt aandacht aan hem te besteden, groot respect.

De hele bende is nu gekortwiekt, ik moet zelf nog erg aan het idee wennen, maar als het voor Coco blijkt te werken, en Coco lekker in haar vel terug komt te zitten en het veren vervreten opgeeft, dan ben ik heel tevreden. En als het inderdaad werkt, dan zal ik ook zeker overwegen om mijn mening over kortwieken te herzien.
Voor het tam maken van de grasparkiet is het niet nodig, daar blijf ik bij, maar het zou best kunnen dat het uiteindelijk toch een meerwaarde heeft voor het welzijn van de vogel.
Ik zal de komende maanden moeten uitvinden of het gedragsprotocol op zich voldoende is, of dat het juist werkt in combinatie met het wieken, zoals Hooimeijer zegt.

Ik denk dat hoe je het ook went of keert, het zeker een meerwaarde heeft om het gedragsprotocol uit te proberen en te gebruiken.
We hebben een hoeveelheid aan foldermateriaal meegekregen over het stappenplan(=gedragsprotocol) en het houden van papegaaien en parkieten, een schriftje om vorderingen in bij te houden en vragen in op te schrijven die we nog willen voorleggen aan H.
Daarnaast hebben we dus medicijnen meegekregen tegen de Megabacterie die we de komende 8 tot 10 dagen aan alle vogels geven, Harrisons Juvenile poeder om te mengen met de medicatie.

Dan hebben we nog een paar losse vragen gesteld en ongevraagde adviezen gekregen:

•   de discussie over het wel of niet noodzakelijk zijn van zaadvoeding naast pellets: Nee, niet nodig. Dit is inmiddels weer achterhaald. De voeding komt eerst in de kliermaag voor het in de spiermaag komt en als het in de spiermaag komt is het zaad al geweekt en maakt dat voor de werking van de maag niets uit. Wel word het aanbevolen om inderdaad 2 keer per maand enkele scherpe steentjes aan te bieden, deze zouden de werking van de spiermaag zeker wel beïnvloeden en stimuleren. Grit wel bij zaadeters geven. Liefst gewoon oestergrit, gemengd grit niet geven, hier zitten vaak afvalresten in die we de vogel liever niet zien opnemen, bijv metaaldeeltjes, kapotte bloempotten en dergelijke.
•   Voor grasparkieten adviseert hij om altijd, of in ieder geval meest van de tijd de High Potency variant van Harrisons te geven. Op de vraag of dat op termijn geen vervetting in de hand werkt, geeft hij aan dat dat maar zelden het geval is bij de grasparkieten. Ook voor Moppie met haar aanleg voor lipomen is dat geen probleem.
•   Laat je vogels elke dag naar buiten. Of het nu vriest of sneeuwt, het maakt niet uit. Zolang ze nadien maar weer normaal kunnen opwarmen zullen ze hier niet ziek van worden. Het is juist van essentieel belang om de vogels in goede conditie en gezondheid te houden, dat ze vaak naar buiten gaan. Tocht is NIET gevaarlijk…ook grote temperatuurschommelingen kunnen ze prima aan. Ook de parkieten die al jaren binnen zitten.
•   Vogels die na een vluchtje kortademig zitten te piepen, terwijl ze niet ziek zijn, doen dit vaak als stressreactie. Ze voelen zich onzeker, zijn gevlucht (hebben gevlogen) en moeten eerst weer tot rust komen. daarna is er iets meer aan de hand.

En dat was het volgens mij wel voor nu…. Vragen?

Het bedrag wat we moesten betalen is 100% meegevallen. Want ja, 2 uur kletsen met die man... á 20 euro per 10 minuten, we waren bang dat we wel even moesten slikken… Maar er is lang niet de volle 2 uur in rekening gebracht. Nu weet ik niet of hij altijd zo coulant is, of dat hij dit voor de grasjeseigenaren is dat weet ik natuurlijk ook niet.

[ede]

 
Wauw k heb je verhaal met heel veel interesse gelezen. Zo'n beetje heb ik het 3 jaar geleden ook ervaren.

Wat die man kan met vogels he? Hoe hij het voor elkaar krijgt...  Geen idee. Maar ze zijn als was in zijn handen, lijkt het wel!

Super dat je het gedaan hebt. Nu begint het werken pas echt. Ik hoop echt dat je verschil merkt.

Succes!

[Dorian]

Wauw, wat een verhaal.
En wat heb je het onwijs mooi verwoord zeg.

Heb het met veel interesse gelezen en wordt alleen maar nieuwsgieriger naar hem eigenlijk.

Hopen dat je nu ook echt verschil gaat merken.

[caradow]

Het was heel boeiend en als hij aan het vertellen is dan geloof je hem ook gelijk...

Nu moeten we zelf aan het werk hiermee en dat is zowel voor ons als voor de pieten erg wennen...
maar we gaan er zeker voor... het enige waar ik nog niet zeker over ben is het wieken maar ja, ik roep al jaren dat je grasjes niet moet wieken, dat het niet nodig is...
maar als je dan en coco hebt met dergelijke problemen, dan moet je keuzes maken en als dit inderdaad blijkt te werken en het wieken dus toch nodig blijkt, dan zal ik hier ook eerlijk voor uitkomen...

We zullen onze weg wel vinden...

Ben in ieder geval wel onder de indruk

[Loes]

Jee, wat kan jij goed schrijven en alles vertellen wat je daar hebt meegemaakt en ervaren!! En een verstokt tegenstandster van wieken toch bezweken...  Ik denk absoluut dat het bij zou kunnen dragen tot verbetering van de situatie.. ik ben zo benieuwd joh!! Ook ik ben zeer onder de indruk van wat die man kan en doet met zomaar vreemde vogels en dat ze altijd zo op hem reageren. Dat is toch het gedragsprotocol en dus een bevestiging dat het werkt..