De bende is eindelijk een beetje gewent aan het gewiekt zijn, heeft echt ene paar dagen geduurd voordat ze het "accepteerden".
De eerste dagen waren ze duidelijk pisnijdig op ons..
Echt fanatiek oefenen is nog niet gelukt, ik heb de hele week nachtdiesnt gehad en dan slaap ik dus overdag.
We passen de stappen wel toe, maar wel al met een eigen draai. Het is uiteindelijk maar een klein verschil in hoe we het eerder deden. Ik kan niet echt omschrijven hoe anders dat het dan gaat, maar het zit hem meer in de manier waarop we tegen de vogels praten, we nemen ze mee door het huis heen, wat voor die tijd niet kon omdat ze simpel weg niet verder kwamen dan de huiskamer, liep je de huiskamer uit, dan vlogen ze weg.
Voor Coco is nu de verbetering dat Moppie niet zo achter haar aan kan jagen, waardoor ze meer rust heeft, of het daadwerkelijk helpt, weten we pas over langere tijd, omdat er nu simpelweg geen slag of staartpennen zijn die ze kan aanvreten. het is net een gekortwiekte aga, met haar zeer korte staartje.
Als het voor Coco geen verschil maakt uiteindelijk, weet ik wel dat er niet meer gewiekt word. Dat wist ik van te voren eigenlijk al, maar ik merk gewoon heel duidelijk dat de bende het zelf ontzetten mist, het heerlijke fladderen door de kamer, het speels achter elkaar aan vliegen... het lijkt nu net of de fut eruit is..
De mix met juvenile balletjes met medicijn (tegen Megabacterie) vinden gretig aftrek, alleen hadden we veel te weinig meegekregen, dus gisteren eerst de kliniek weer gebeld en net een pakje met een nieuw flesje per post ontvangen. Mijn eigen DA had het niet op voorraad en moest het ook via via bestellen, dus dit was sneller en makkelijker.
De komende week ben ik overdag meest thuis (en wakker
) en kan ik dus meer aan de slag met de bende.
