Ik had bij Lola een vorm van herkenning verwacht op één of andere manier. Maar dat was er totaal niet.
Dus echt een teken van; Goh wij moeten een ara erbij voor Lola heb ik er niet helemaal uit gekregen.
Wat wel positief was, is dat Lola helemaal niet agressief deed of territoriaal was. Ze accepteerde Dushi wel helemaal.
Voor de rest vond Lola het veel leuker om op de grond te klooien en Dushi vond het op de rollator al spannend genoeg.
Maar ja, Dushi had al genoeg nieuwe indrukken om te verwerken.
Het feit dat Lola niet agressief deed, geeft me wel een zekerder gevoel en meer durf om er een ara bij in de kooi te zetten.
Maar voorlopig gaan we eerst nog even kijken hoe Lola op Casper gaat reageren een weekend lang.
Ik denk dat we daarna een beter beeld gaan krijgen. Of ze dan bijvoorbeeld minder gaat zeuren en minder aanhankelijk wordt naar ons toe.
Het was erg gezellig met Peter en Coby en we gaan zeker nog een keer bij hun op visite
