Het oudste babygrijsje van Pappa- en Mammagaai is vandaag 9 weken oud. Tijd om ze eens naar de woonkamer te halen voor de verdere socialisatie. Gisteren de kooi en het kooibakje voor daarin ingericht en vanmiddag de drie grijsjes gepakt.
Maar zo blijkt ieder nestje weer anders. Dit nestje met Dobby, Sky en Veronica (de laatsten zijn dus vernoemd naar radiostations) is relaxt! Ben nu twee voedingen verder en de oudste (Sky of Dobby, dat weet ik nog niet) begon al met bedelen. Normaal moet ik de eerste handvoedingen altijd een beetje aanrommelen, want dan ben zowel ik als de spuit nog niet geaccepteerd. Maar dit keer werd het bij de eerste voeding al gesnapt (en nee ik had ze niet eerst lang laten hongeren
). Ook het schreeuwen doen ze nauwelijks nog. Normaal houdt dat de eerste twee dagen wel aan. Iedere keer als je dan langs de kooi met de bak loopt, dan hoor je die kleintjes grommelen. Maar deze zijn verbazend stil. Je kan er al langs zonder dat ze reageren (alleen mannen vinden ze nog wat eng). En dat na 1 middag en avond!
Deze gaaitjes zijn rustig, accepteren alles, lijkt wel. Ze hebben zich ook nog niet angstig getoond voor de honden. En toen ik ze even in de kooi liet spelen wist Veronica zich al via de tralies tot bovenin de kooi te werken!
Ook slaagde een van de mannen er al in om uit het bakje te klimmen. Dus vannacht ligt er een doek op het bakje.
Kortom: dit nestje van Pappa- en Mammagaai zet me weer voor heel andere verrassingen dan de eerdere. Dit wordt een makkelijk nestje denk ik met erg vrije, zelfverzekerde, makkelijke grijsjes. Zal je zien. Bij het volgende nestje zal ik wel weer alles uit de kast moeten trekken om de grijsjes te laten wennen aan mensenhanden, honden, en huiskamergeluiden. Ach, dat maakt het allemaal wel weer leuk en ook wel weer een beetje spannend.
