Het zijn zoveel momenten... Waar moeten ik en kan ik nou beginnen?
Pinkey die na alle ellende dit jaar eindelijk helemaal lekker in haar velletje zat is wel een moment wat me goed bijgebleven is. De angst dat ze weer ziek zou worden is op een gegeven moment naar de achtergrond gedrongen. Een zowaar nog mooier moment. Pinkey die als gewiekte kip ineens in 1 rechte lijn van buiten naar binnen vloog. Alle keren dat ze trots op de bank met een stukje afstandsbediening zat te huppelen... Zelfs dat...
En Mickey die nadat we net verhuisd waren bij de buurvrouw ging zitten kroelen en liet zien dat hij zich heeft ontpopt tot een geweldig lieve en stabiele gaai. Zijn nieuwe geluidjes die in de plaats zijn gekomen voor zijn onwijze gekrijs. Zelfs om zijn bijten kan ik nu lachen.
Puck die tam werd en samen ging hokken met Pinkey. Puckje die er nog steeds niet zoveel van snapt en dan zo verbaasd naar je op zit te kijken met zijn hangende hondenogen.
En Casper die meteen bij binnenkomst hier keihard Hallo riep en zonder nadenken met de kranten en de post aan de haal ging. Hij was net 2 minuten binnen. Alle echt heerlijke kroelmomenten met de grote kip, want dat kan met de rest niet zo... En het iedere ochtend weer verstoppertje met hem spelen tijdens het aankleden voordat ik naar mijn werk moet. Zo begint iedere dag leuk.
En dan als klap op de vuurpijl nog het moment waarop we op 29 december te horen kregen dat we als huisje voor Coco zijn goedgekeurd. Een heerlijk vooruitzicht voor 2008 dus, want dan komt er eindelijk een vriendinnetje voor Mickje bij.
En dan nog... AAAAAAAAAAAALLE andere momenten die hier niet zijn genoemd en dat zijn er HEEL ERG VEEL
