Het is weer woensdagavond en we zitten samen buiten na een dag hard werken. Soms denk ik wel eens dat ik op een niet werk dag harder moet werken dan op een wel werkdagn
Jacco zit al bijna de hele dag buiten. Vanmorgen heeft hij ontdekt dat hij ook van zijn speelstok af kan klimmen. Tot nu toe liet hij zich alleen vallen, met soms wel wat nare gevolgen. Nu heeft hij ontdekt dat hij langs de verschillende stokken en uiteindelijk een trapje tot op de grond kan komen.
Sinds Jacco bij ons woont en vaak lekker buiten zit, heeft hij al veel vrienden in de buurt gemaakt.
Allereerst de grijze van een paar huizen verder. Die fluit de hele dag naar Jacco. En als hij hem hoort, dan wordt Jacco heel stil. Hij luisterd dan wel hoor! Maar hij reageert niet op hem.
Twee huizen verderop woont Peter 1. Zijn ouders hebben altijd een papegaai gehad, die nu bij zijn broer woont omdat zijn ouders allebei al overleden zijn. Peter heeft iets met papegaaien dus, en als Jacco buiten zit dan fluit hij terug als Jacco fluit. Dat vind Jacco mooi. Hij luisterd heel aandachtig en probeert het na te fluiten.
Weer twee huizen verder woont weer een Peter 2, die denkt altijd dat hij leuk is. Die gaat altijd hele moeilijke liedjes fluiten als Peter 1 fluit en Jacco terug fluit. En dan wordt Jacco boos en wacht hij weer tot Peter 1 fluit. Peter 2 negeert hij volkomen.
Achter ons woont Hans, die kan ook leuk terug fluiten. Hij is niet vaak thuis, maar als hij er is en hij zit buiten dan heeft hij altijd wel een fuutje over voor onze vogel.
Naast Hans wonen Fred en Magda. Fred fluit altijd, waar hij ook is. Jacco vind dat helemaal toppie. Fred doet soms een beetje raar, dus van ons buren mag hij fluiten zoveel hij wil, dat hoort bij hem. Magda vind het allemaal minder leuk, die schaamt zich een beetje. Maar zij is gek op huisdieren en dus mag Fred wel naar Jacco fluiten.
Daarnaast woont Ron met zijn gezin. Ron is ook een fanatiek Jacco fluiter. Maar Ron houd het bescheiden. Hij fluit, maar niet te hard en niet te vaak. Ron denkt dta wij niet weten dat hij ook naar Jacco fluit, maar dat weten wij natuurlijk allang.
Weet je wat nou het rare is, behalve Peter 1 heeft nog nooit iemand Jacco gezien? Zouden al die fluitende buurmannen denken dat ik ..............??
Nee ik denk dat iedereen hier in de buurt wel weet dat wij Jacco hebben, en dat Jacco een papegaai is.
Ik heb al eens in een ander topic verteld dat onze buren regelmatig op de kleinkinderen passen. De oudste is nu een jaar of 2 1/2 en vorig jaar kwam hij met zijn ouders op het huis van opa en oma passen. Toen hij in de tuin aan het spelen was en Jacco hoorde, rende hij als een razende naar binnen en riep naar zijn moeder "mama, papegaai is er, papegaai is er, mama, mama, papegaai is er" Mama snapte gelukkig de boodschap en kwam met hem mee naar buiten, daar wees hij kennelijk op een kraai die in de dakgoot zat en zei "kijk mama de papegaai is er". Mama lag in een deuk, en ik ook natuurlijk, maar ja als je niet over de schutting kan kijken dan gok je maar wat. Tenslotte is een kraai ook een vogel. Natuurlijk heb ik toen meteen tegen Fransien gezegd dat het goed was als ze even naar de andere kant van de schutting kwam, zodat hij de echte kon zien. Nou dat heeft indruk gemaakt, en ook rust gebracht. Nu is hij er al weer aan gewend en weet hij waar dat rare stemmetje aan de andere kant van de schutting vandaan komt. Afgelopen weekend logeerde hij bij opa en oma, samen met zijn zusje van nu 1 1/2. Toen Jacco buiten zat en weer eens zijn praatuurtje had, hoorde ik hem wijs tegen zijn zusje zeggen "Hoor Jara, dat is de papegaai". Wat er toen precies gebeurde weet ik niet, maar het klonk als een bak water en een gillende keukenmeid van 1 1/2, met meteen daarachter aan een hele boze opa stem (ook een Hans) die zei dat dit niet mocht! Daarna moest de meute naar bed en heb ik ze niet meer gehoord.
En Jacco, die strekte zich uit op zijn stok en schaterlachte, zoals hij altijd doet als wij ergens heel erg om moeten lachen.
Niet dat we ons arme buurkleinkind hebben uitgelachen hoor!!! We zouden niet durven.
