Ik vind het zo lastig dat er geen vogelspecialist in de buurt zit. Ik ben eigenlijk nooit in paniek, omdat ik altijd meteen weet hoe ik moet handelen. En we hebben een hele lieve, goede dierenarfts, waar we altijd terecht kunnen. Maar ook hij heeft niet voldoende verstand van vogels. Een van onze katten is een keer uit het dakraam van de 2e verdieping gekwakt, op zaterdagmorgen, daarmee zat ik binnen 15 min. bij de dierenarts. Hij had al zijn ribben aan 1 kant gebroken, maar kwam er gelukkig weer bovenop. Bovendien heb ik jaren bij de dierenbescherming gewerkt en dan maak je ook veel mee, tot half afgerukte pootjes aan toe, om maar niks te zeggen over de beestjes die het niet overleven. Dus ik kan wel wat hebben, maar een vogel........dat vind ik toch heel moeilijk, en de dichtsbijzijnde deskundige voor ons zit toch al gauw op 3 kwartier rijden. Vandaar dat ik het even niet meer wist.
Ik weet dat ik Jacco nu eigenlijk niet meer aandacht moet geven dan anders, maar ja, ik vind dat zo vreselijk moeilijk. Ik weet ook dat ik me niet schuldig moet voelen, maar dat doe ik natuurlijk wel. Op momenten zoals vanmorgen besef je pas echt hoeveel je om zo'n vogel geeft, en ik vind het lastig hem dat niet nu extra te laten merken. Die fout heb ik met mijn dochter ook altijd gemaakt, en het is toch heus een leuke meid van 14 hoor! Dus het zal toch wel goedkomen met mij en Jacco?
