poging nummer 3
Ik had al verteld dat hij erg verzwakt was en niet meer wou eten, en langs de VA zou gaan.
daar aangekomen een uitstrijkje gedaan, hij liet het goed toe.
Dat zag er al niet goed uit, kropschimmel dus.
Maar dr oranje zei dat hij al heel erg verzwakt was, de voeding (pap) kwam ook de hele dag weer terug, was nu op een maand tijd ook 100 gram afgevallen.
Hij zegt ik kan je er wat tegen geven maar ik geef hem minder dan 10% kans dat hij erdoorheen komt.
Maar ook heel eerlijk dat hij niet vond dat ik er nog veel energie in moest steken omdat ze kans bijna nihil was dat hij het zou halen en
als de uitslag dan slecht zou zijn ik alsnog terug zou komen om er een eind aan te maken.
Hij zegt verlos hem meteen uit zijn lijden en laat hem niet nog zolang aan een zijde draadje bungelen.
Dus het verlossende woord was eruit we gaan hem laten inslapen.
Mijn jongste was ook bij me (10) snapte het ook wel
toen hij met het spuitje aankwam zeg ik tegen de kleine wil je hem nog even vasthouden, heel stoer nee dus
Ik zeg even wachten met de spuit, heb hem toen opgepakt en hem in de armen geduwd, ja toen kwamen de emoties wel los
dr oranje was heel geduldig, lief en bleef ook netjes wachten, gaf ons ook al tijd om afscheid te nemen
we zijn er de hele tijd bij gebleven
hij ligt nu in een klein doosje daar in de koelcel, we wachten even op de uitslag
en dan gaan we even verder kijken wat er gaat gebeuren
dank jullie allemaal voor de steun en lieve woorden
