Uit mijn nestje van Albus en Minerva heb ik een jonkie gehouden. Voor mezelf. Ik wilde al tijden een lutino en was ook naarstig op zoek, maar de zoektocht naar geteste aga's is niet altijd makkelijk en toen had ik ineens tot mijn grote verbazing en verrassing zelf een lutinootje in mijn nestje roseicollies!
Dat is Knijster.

Haar brusjes vlogen uit. Gisteren ging het laatste brusje, Hagrid, naar zijn nieuwe huisje.
Maar hagrid heeft nog wel even een souvenirtje achtergelaten.
Hagrid en Knijster waren de afgelopen week al steeds meer en meer aan het kibbelen. Maar dat hoort ook een beetje bij aga's, dus schonk ik er niet te veel aandacht aan, ook omdat ik dacht dat brusjes onderling wel goed zouden gaan. Maar eergisteren is het dan toch verkeerd gegaan en heeft Hagrid Knijster flink onder haar vleugel te pakken gehad! Knijster zat werkelijk waar onder het bloed! Uiteindelijk bleek ze een wond onder haar vleugel te hebben, waardoor er op beide kanten van de vleugel op haar verenpakje bloed was te zien. En je ziet dat ook zo goed op dat geel. We hebben de wond schoongemaakt en nu kunnen we alleen maar afwachten of ze niet teveel verzwakt is. Ze maakt nog een erg levendige indruk, hoewel ze wel raar loopt. Maar toen ik gisteren de kooi open had en Hagrid bij mij zat, kwam ze wel zelf de kooi uitgevlogen om bij ons te gaan zitten. Arm Knijstertje, ik hoop dat ze soepel herstelt!
Ik voel me ook wel schuldig hoor. Ik zag dat ze meer gingen kibbelen en toch heb ik niet ingegrepen; ik dacht dat het wel los zou lopen. Stom dus, dat doe ik nooit weer!
Knijster is nog niet gewiekt, dat wilde ik eigenlijk gisteren gaan doen, want toen zou ik Hagrid ook wieken voor zijn nieuwe baasjes. Maar nu met wond durfde ik het niet te doen. Nu willen we as weekend gaan kamperen op de camping. Mr Darcy de edelpapegaai gaat gewoon mee. Verder zitten alle vogels, op Knijsterje na, met zijn tweetjes, behalve Smeagol, maar dat is een verhaal apart. Dus zat ik te denken om Knijster ook maar mee te nemen. (Har zuchten, die is bang dat ik van de zomer alle vogels mee wil!

) Maar ik durf Knijster alleen maar gewiekt mee te nemen, want stel je voor zeg!
Knijster lijkt nu weer van alles te doen, maar toch ziet de wond er niet mooi uit. Wel schoon hoor en niet ontstoken ofzo, maar gewoon een nare, akelige wond. Ze klimt en klautert en vliegt en eet wel allemaal gewoon goed. Ook komt er niets uit de wond (geen wondvocht ofzo). Ze voelt zich wel een beetje zielig en zoekt veel onze aandacht, maar dat is ook logisch na het vertrek van Hagrid gisteren, dat heeft volgens mij niets met de wond te maken. Ik mag haar ook gewoon over dat vleugeltje aaien, maar als ik eronder kijk vindt ze dat niet prettig, maar dat is ook wel weer begrijpelijk.
Ook wil ik haar graag wieken omdat we nu een kitten hebben rondlopen. Als ze gewiekt is kan ze er gewoon veel meer uit en kan ze ook veel meer aandacht krijgen.
En dan moet ik nog even kwijt dat ik heel blij ben met mijn mooie knalgele Knijstertje!