Ik ben als vrijwilliger werkzaam in het vogelasiel alhier.
In de winter vangen we veel olieslachtoffertjes op (vooral zeekoeten) en in de zomer jonge vogeltjes. De laatsten worden veel te snel door mensen opgepakt. Jonge merels bijvoorbeeld worden lange tijd op de grond bijgevoerd. Ze vliegen dan nog niet, maar de ouders zijn in de buurt. Helaas denken veel mensen dat het jong verlaten is. Dat is ie niet, maar zolang er mensen zijn, laten ouders zich niet zien. Maar het mereltje belandt uiteindelijk wel bij ons in het asiel. Waar hij of zij wel goed verzorgd wordt, hoor en later met soortgenootjes weer wordt uitgezet.
Momenteel hebben we in het asiel een bijzondere gast:
Dit is een Jan van Gent. Een zeevogel die nooit op het land komt (hij kan zich daar ook slecht op voortbewegen). Dit is een Jan van Gent in jeugdkleed. Hij kwam verzwakt binnen, want hij had in een net vastgezeten. We hadden hem na flink voeren al weer een keer uitgezet, maar hij spoelde ´s middags alweer op het strand aan, dus hij is nog niet klaar om weer uitgezet te worden. Waarschijnlijk gaat hij naar Ecomare omdat ze daar meer faciliteiten hebben om hem te helpen dan wij.
Wat we eigenlijk altijd wel in het asiel hebben, zijn kauwen, duiven en meeuwen.
Dit is momenteel mijn favorietje in het asiel:
Lief he
.
Alleen die poten, die zijn nog een beetje uit verhouding
:
Oh en dit is Joop :
Hij is ooit eens opgevangen geweest en sindsdien (we spreken van jaren!) komt hij eigenlijk iedere dag wel even kijken. Met oud en nieuw laten we hem zelfs binnen of als er storm verwacht wordt. Want ja, hij is gewoon onze mascotte geworden!
Het is vaak heel dankbaar werk, het vrijwilligerswerk. Het uitzetten is dus altijd leuk om te doen. Helaas gebeurt het ook vaak dat we een vogel niet kunnen redden.
