Eind juli lag er opeens een eitje in het slaaphutje van Pino en Tico.
Nou niet echt een geschikte plaats voor eitjes. Daarom hadden we een nestkastje gekocht en het eitje daar voorzichtig in gelegd.
Maar ze ging er niet in. Drie dagen later lag er weer een eitje....niet in, maar òp het nestkastje
Ook deze hebben we bij het andere eitje gelegd.
Ineens zag ik ze beiden het nestkastje in gaan, er uit, er in, er uit, er in. We hebben alles even laten staan, maar kwamen er achter dat ze alleen aan het spelen waren. E'n van de eitjes wwerd door het nestkastje gerold en het andere eitje was iets kapot gepikt. Daarom heb ik alles eruit gehaald en weggegooid.
Omdat ze er beiden nu wel ingaan heb ik het nestkastje nog even laten staan met het idee om ze aan het nestkastje te laten wennen, gewoon voor het geval dat.
Het duurde niet lang of ik zag dat ze van alles het nestkastje in sleepte. Eigenlijk was ik van plan om het die dag weg te halen. Toch maar even mee gewacht.
Het nestkastje diende zelfs om het "vermenigvuldigingsritueel" uit te voeren
Pino kreeg een dik buikje/kontje en daar was het....het eerste ei (16 aug), drie dagen later gevolgd door een tweede, gevolgd door een derde, een vierde en jawel ook nr. vijf is erbij gekomen.
Mama Pino zit meerendeel in het nestkastje en papa Tico vreet zich helemaal rond
Vanaf een afstandje geniet ik van het hele tafereel. Het is het eerste nestje en ik hoop dat alles goed zal gaan.
Hoewel voor mij niet alle eitjes hoeven uit te komen.
