Ik begin het vermoeden te krijgen dat Lucky net in de jeugdrui gegaan is..
het zijn nog maar een paar veertjes per dag, maar goed dat is het begin!
Hij is er als de dood van!
als er een veertje af valt, of hij het veertje ineens in zijn snavel heeft na het poetsen schrikt hij zich een hoedje!
Vanmorgen werd ik wakker van een luid gefladder, PANIEK!!
Ik zonder bril de kamer in natuurlijk, meneer uit zijn kooi geplukt en op de grond gezet.. daar fladderde hij nog even door,
maar was snel tot bedaren! Ik was direct in paniek want ik zag een vlek op zijn borstje!
Bij nadere inspectie, ik had mijn bril niet op, bleek het poep te zijn, zal hij wel in gevallen zijn of doorheen gefladderd
Ik keek rond in de kooi, niets raars, in de kamer niet, buiten niet, cor was rustig, dus die was het ook niet geweest..
naja dan maar weer naar binnen lucky! Kan ik weer naar bed..
NOU ECHT NIET!
Meneer sprong alle kanten op, en wilde met geen mogelijkheid naar binnen!
Precies naar mn rug lopen waar ik niet bij kan.. dus op ten duur hem beet gepakt (sorry lucky) en binnen neer gezet,
dus niet meer wachten tot hij af stapt, gewoon op de grond en hobbelen maar!
Daar was ie echter niet blij mee, gelijk omhoog de schommel in, en met kuif omhoog dood stil zitten!
Nou ik dacht zal de schrik wel zijn, ik weer naar bed!
Toen ik dus vanmorgen weer er uit ging, liep ik naar de kooi, met bril op
en zag tot mijn verbazing de grootste veer van Lucky liggen,
zijn lange staartveer lag precies langs het onder randje van de deur! Dat moet het geweest zijn!
Waarom hij niet naar binnen wilde! Die veer lag bij de deur!
En als hij er van geschrokken is en op de grond terecht gekomen is ziet ie dat ding steeds liggen!
Ik Lucky uit zijn kooi gepakt, en Ray haalde de veer weg, en vroeg met de veer in de hand aan Lucky of die van hem was,
Lucky reageerde er op met een hoop gewapper en geblaas! Hij moet er echt niets van hebben!
Nadat hij even bij me gezeten had, lekker knuffelen want de nieuwe pennetjes jeuken natuurlijk, ging hij poetsen,
en daar kwam al snel het volgende, dit keer van zijn rug, veertje er af, nou meneer sprong weer een meter hoog, landde op de grond en rende snel naar onder de tafel,
zijn veilige haven bij calamiteiten
(dat heb ik ook al door! Zoals Jacco onder zijn ligbed zit, zo zit Lucky hier onder tafel! )
Snel zijn kooi schoon gemaakt zodat hij lekker weer naar binnen kon, badje neer gezet, misschien dat hij de behoefte nog heeft!
Nu ben ik dus benieuwd of er nog meer mensen met angst voor eigen veren gaaien zijn
of dat dit is omdat hij voor het eerst veren verliest, en hij er op den duur wel aan gaat wennen!
Kan me voorstellen dat een kind die voor het eerst een tand wisselt ook helemaal in paniek is!
