De kleinste misschien om het uur een beetje geven?
Daarbij komt, wat Rianne schreef is waar: vogelouders, en ook andere dieren trouwens, voelen heel goed aan als er iets niet klopt. Zeker ervaren ouders. Als die al eerder jonkies goed hebben groot gebracht en ze laten ineens een nestje links liggen
moet er bijna wel wat zijn, ze voelen dat.
Als er niets aan de situatie is veranderd, ze niet giga-geschrokken zijn, valken staan bekend als goede ouders en makkelijke pleegouders, uitgezonderd de geelwang.
Ik wil hier nogmaals mee benadrukken dat als Ukkie overlijdt, dit zeker niet aan jou zal liggen. Zo gaat dat in de natuur.
Ik heb 2 keer een jonkie gehad waarmee ik heb getobt. Eén keer een albino, die werd niet gevoerd, de rest wel. Die heb ik zelf 2 weken lang gepapt en steeds terug gelegd bij de ouders en andere jonkies voor de warmte en sociale contacten. Na 2 weken werd ook de albino weer door ze gevoerd. Achteraf bleek de albino te zwak om te bedelen, zijn koppie op te heffen. Dat is nu een prachtige valk geworden en ondertussen zelf ook mama.
Eén keer had ik een witmakser jonkie waarvan de krop niet leegde. Die bleef bedelen en vermagerde sterk. Door de vogelarts is toen een bandje onder de krop geplaatst (wat voor ons een bh zou zijn om de boel omhoog te houden
) hetgeen niet hielp. Waarschijnlijk een foutje van de natuur, die hebben we moeten laten inslapen om te voorkomen dat ie aan de honger zou sterven.
En dat doet zoooooo zeer, terwijl je weet dat je er alles aan hebt gedaan. Bereid je daarop voor meis.
