Veel sterfte onder jonge vogels al dan niet in opvang of woonkamer

[Pascal]

Het is een niet zo'n gezellig onderwerp, maar naar aanleiding van de TROS Radar uitzending over sterfte van (jonge) vogels in de NOP zat ik me te bedenken dat in die paar jaar dat we bestaan, alleen al hier op het forum  best veel dierbaren zijn overleden. Dat waren over het algemeen jongere vogels. Dat er vraagtekens zijn bij de verzorging in opvang en de sterfte van jonge vogels is logisch, maar het komt dus niet alleen in de opvang voor.

Net als bij de NOP sterven er dus in de woonkamer of bij kwekers in de volieres best veel vogels op jongere leeftijd.

Je zou toch zeggen dat de verzorging 'thuis' altijd beter is dan in een opvangcentrum omdat de vogel alle aandacht krijgt. Deze verzorging lijkt een vogel dus niet te kunnen redden van een vroege dood.

Neem nou Orrie. Mijn maatje die ik begin december heb moeten laten gaan. Na sectie bleek dat hij een tumor in zijn lichaam bleek te hebben welke zich niet op 1 plaats thuishield. Deze 'zwierf' door het lichaam en daardoor niet te vinden door medicijnen. Daarbij bleken zijn organen, door slechte voeding van voordat hij bij mij kwam PLUS zijn leeftijd van ongeveer 45 jaar, slijtage te vertonen. Door onderandere slechte voeding tot aan zijn 28e jaar heeft ook hij de 60, 70 of 80 jaar niet kunnen halen.

Ik zou graag jullie ideeen hierover willen horen. Zeker omdat een doodsoorzaak veel, maar dan ook heel veel oorzaken kan hebben en het blijkbaar niet uitmaakt of hij in een opvangcentrum zit of thuis in een 'beschermde' omgeving.

Hebben jullie hier weleens over nagedacht? Ik eigenlijk nooit zo en schrok best wel toen ik erover nadacht.


Groet,
Pascal

[Antonia]

Zoals de meesten van jullie weten heb ik er in 1,5 jaar tijd vijf moeten verliezen 
Wel allemaal met een andere rede, zoals:

Flurry     nierprobleem, duidelijk aangetoond
Max       kliermaagprobleem (mogelijk kds ?)
Trassi    eenzaamheid na het ontsnappen van Pica
Coco     epilepsie (mogelijk ook een tumor in de hersentjes?)
Jacky     is uitgebreid onderzocht maar geen oorzaak van gevonden

Dit zijn dus idd uiteenlopende oorzaken geweest.
En natuurlijk maak ik mij zorgen bij het minste geringste.
Alleen wat mij over het nop extra zorgen geeft, is de uitspraak dat ze soms geen eten krijgen,
dat is iets dat je absoluut niet kan maken. Zo vraag ik mij vaker af hoe gaaien die bij mensen thuis
op slecht voer zitten, nooit een va hebben gezien, best oud zijn al en als je heel goed bent voor je
beessies, ze zo'n beetje het "beste" voer geeft, vaak jong dood gaan, is toch best vreemd ?
Ik krijg er straks ook eentje die al tegen de 50 jaar is en heel "slecht" voer krijgt, maar ik ben wel bang
dat hij echt niet nog eens 30 jaar meegaat, al stapt ie zo snel mogelijk over op goede voeding.

[NaOmi_W]

Ik krijg er straks ook eentje die al tegen de 50 jaar is en heel "slecht" voer krijgt, maar ik ben wel bang
dat hij echt niet nog eens 30 jaar meegaat, al stapt ie zo snel mogelijk over op goede voeding.

Is het niet juist beter om dat lichaam niet van slag te brengen (hoe goed het andere voer ook is) doordat ie moet wennen? Om juist langzaamaan over te stappen? 

[Antonia]

Tuurlijk, hij zal niet meteen de pellets pakken ook denk ik,
maar het zaad dat ie hier krijgt is beter dan dat van nu. Er
zouden nu veel zonnepitten en pinda's in zijn bakje liggen
en pinda's komen er hier al helemaal niet in, hij kan zo af
en toe een walnoot krijgen en door de pap macadamia's

[Pascal]

Ik krijg er straks ook eentje die al tegen de 50 jaar is en heel "slecht" voer krijgt, maar ik ben wel bang
dat hij echt niet nog eens 30 jaar meegaat, al stapt ie zo snel mogelijk over op goede voeding.

Dit is iets wat Verstappen mij heeft uitgelegd toen ik 5 jaar geleden met Japie bij hem kwam.

Japie kwam bij mij toen hij 28 jaar was en heeft deze 28 jaar 'ouderwetse' voeding gekregen met daarbij slechte extraatjes.

Ik heb Japie op goede voeding (pellets en geen slechte extraatjes meer) gezet en Verstappen vertelde dat ik de afbraak van Japies lichaam heb stilgezet hierdoor. De schade die al is geleden kan ik niet meer herstellen, maar het is stilgezet.

Ook vertelde hij mij toen dat Japie 1 van de oudere grijze roodstaarten was die in zijn praktijk kwam. Een gemiddelde leeftijd van een grijze roodstaart in gevangenschap in Nederland lag in 2003 op ongeveer 20 jaar.

[Antonia]

Dan heeft Japie zéker een hele mooie leeftijd 

Ik hoop dat Lorre ook nog een poosje mee kan, maar wat ik
het meest hoop is dat ie zich gelukkig voelt, hoe lang of kort
het ook mag zijn.
Hij kreeg ooit een speeltje maar hij was er bang voor, andere
mensen hadden gezegd dat ze het beter eruit konden halen,
dus zelfs geen speeltje heeft hij in de kooi 
Nou, zijn boxje staat al klaar, met speeltje en knuffeltje

[jet]

ook ik heb dus al een grijsje moeten laten gaan door PBFD , hij werd ik het nest al kaal geplukt door zijn ouders, ik heb hem opgevangen en hij kwam weer netjes in e veren, maar helaas met 12 weken werd hij ziek en voor de bloedonderzoeken binnen waren heb ik hem al moeten inslapen

[Janina]

Hier ook veel problemen, ondanks een uitstekende verzorging. ( vind ik dan ) 
Goed, dit zijn dan wel agapornissen, die worden geen 80, maar het zijn toch gaaitjes.

Hier kennen ze weinig stress en ze krijgen goede voeding ( biologisch zaad, pellets en verder biologische tussendoortjes, mijn 8 jonge vogels zijn daar mee opgegroeid, de andere vogels kregen dit later pas.  )
Verder hebben ze allemaal een ruime woonplek, zijn handtam, komen uit de kooi, zijn mensen gewend en barsten van het speelgoed.

En ook hier toch veel problemen.

Abbey, een 3 jaar oude agapornis die van de ene op de andere dag ineens overleed.

Sammy, nog niet eens 3 jaar, ineens overleden, volgens sectie polyoma, maar dit is inmiddels bijna niet meer mogelijk ( negatieve uitslagen )
Volgens de sectie waren er ook stukjes eiresten gevonden op plaatsen waar dit niet hoort ( legnood binnen in )

Lizzy, 8 jaar, epilepsie en een vergrote spiermaag door een bacteriële infectie.

Bobbie, opvangertje, was een stumperdje, heeft een hartstilstand gehad, jarenlang slecht verzorgd.

Noah, 2 jaar oud, kerngezond, gevonden met een gebroken nekje.

Tammy, opvang, nu ruim 3 jaar in huis. Hij is inteelt ( volgens Hedwig ) en daardoor een zwakke vogel.
Slecht verenpakje, last van terugkerende schimmels.

Pino, mijn oudste agaatje, 14 jaar bij mij. Zij plukt door haar hormonen en is veel ziek geweest.
Na een aantal maanden bij de VA te hebben gezeten met haar is hij er achter gekomen dat zij geen eitjes meer kan aanmaken,
maar ipv. komen er goedaardige gezwellen in haar buik, buikje wordt dik en dit veroorzaakt benauwdheid.


Indy, 2 jaar oud, allergische reactie op... ja wist ik het maar.
Door de jeuk die hij heeft veroorzaakt hij flinke wonden.

Alphie, ook opvang, hij plukt en heeft een ingekapseld plekje bovenaan de longetjes wat benauwdheid veroorzaakt.

Verder heeft Woody een chronische verkoudheid, daar lijkt het volgens de VA op.

Luna: zij heeft opgezwollen eileiders, waardoor haar buik altijd dik is.
Mickey, 2 jaar, moest afgelopen juli met spoed naar hedwig, een acute schimmelinfectie, vermoedelijk door houtsnippers ( die er net 2 dagen in lagen )

Nou dit was het wel... 

Kortom, een uitstekende verzorging, veel problemen.

Iets wat ik geleerd heb de afgelopen jaren is dat een papegaai zelden ziek lijkt, maar uiteindelijk al wel heel ziek kan zijn, dit kan opvallen door hele kleine dingetjes.
Ook heb ik gezien dat ze heel sterk lijken, maar dat dit soms 'slechts' de buitenkant kan zijn en dat er van binnen veel problemen zijn.

[Bobbie]

Sterfte onder jonge vogels, al dan niet in opvang of woonkamer.

Helaas kan ik hier sinds vorige week over meepraten.

Ernie was een valkparkiet, een lutino. Slechte start de eerste 2-3 jaar. Ik was haar 3e adres. Ze zou komende maart 5 jaar zijn geworden.

Zodra ze bij mij kwam in opvang heb ik haar op de pellets gezet. Eens in de week agapornidenzaad. Fruit en groenten hield ze niet van.
Elke dag uren lang uit de kooi, lekker vliegen.

Tot ze stilletjes werd. Ik vertrouwde het niet. Naar de va. Daar gebleven, in couveuse. Ze was mager terwijl ze toch flink at (of hield ze me voor de gek?).
Na enkele dagen weer naar huis. Haar poepje was goed.
Na 24 uur thuis kreeg ze het weer koud, sliep op de grond. Bij mij onder de warmtelamp. Na 2 dagen warmtelamp kreeg ze weer praatjes en wilde weer naar haar valkenvriendjes in de kooi. Deze cirkel herhaalde zich een paar keer.

Toen werd ze flink gebeten door een broedse gaai die, zonder dat ik in de vogelkamer was, uit de kooi wist te komen via het luikje van het voedingsbakje.
Toen tegen de papegaaienkooi aangeklommen waar de valken in zaten. De valken naar he tmidden van de kooi (neem ik aan), behalve Ernie. Ik denk dat ze sliep en niets merkte van alles. Zo kooi de gaai in haar poot bijten.   Naar de va met Dinky. Er werd 1 hechting in gezet en mocht mee naar huis. haar ring zat om hetzelfde pootje dus ik hield het stevig in de gaten. Ook kreeg ze ab.
Bij mij onder de warmtelamp. Ze at 24 uur niet en ineens ging ze weer eten gelukkig. Ik had haar al pellets in haar bekkie gedaan maar die liet ze zo weer vallen.

Twee dagen later toen ik 's morgens opstond en het pootje bekeek, zag ik dat die dik was geworden. het was zondag maar gelukkig had onze eigen va dienst. Ik mocht gelijk komen. Ze bleek nog magerder geworden te zijn. Vijf dagen werd ze dwanggevoerd. De wond werd gespoeld en ze kreeg elke dag ab, nu een andere.

De va en ik besloten dat het niet eerlijk was naar Ernie om zo door te gaan. Zelf at ze totaal niet en dat had niets met het pootje te maken.
Donderdagavond lieten we haar inslapen

Ik besloot om voor sectie te gaan. In eerste instantie kwam er uit dat ze een hartafwijking had. Ze zagen met het blote oog de aderen over het hart lopen, normaal zie je die alleen met een microscoop. Dit wees dus op een hartafwijking. Wel moesten de leverpreparaten nog gekleurd worden en microscopisch bekeken.

Toen dat gedaan was bleek dat Ernie zo ziek was door een virusinfectie!!! Ze is boven haar kunnen doorgegaan met alles, daardoor heeft haar hartje zo hard moeten werken dat de aders op haar hart flink waren opgezet, overwerkt als het ware.

Hoe kan dit nu? Ik weet het echt niet. Ze zag er prachtig uit. iedereen die kwam bewonderde haar prachtige veren, tot het laatst toe.
Ze heeft niet eens de 5 jaar gehaald, terwijl ik in mijn ogen haar een topleven gaf. Kreeg Harrison's Juveniele, niet eens de regulair, omdat ze de Juveniele veel lekkerder vinden.

Ik hoor nu dus ook bij het groepje met een jonge vogel die stierf.

[Nicky]

Ik draai met de vogels die ik nu heb nog niet zo lang mee maar heb al 2 parkietjes begraven in 2008. 
De eerste was 1 jaar en stierf tragisch door een rattenaanval, beschreven in mijn lief en leed topic.
De 2e was Tommy onlangs, een verzwakt popje door mislukte broedperiode en aanval van ander popje. Ze was altijd al een beetje een ziele pietje.
Ik had haar overgenomen van mensen die overgingen op agapornissen en ze was een huiskamervogeltje van ong. 4 jaar zeiden ze, ik had haar in juni 2007 gekocht. Dus is ze iets ouder dan 5 geworden denk ik, maar parkieten worden lang zo oud niet als gaaien. Zij was samen met Tammy mijn oudste vogeltje.
Dus wat ziektes betreft of vraagteken gevallen, hier gelukkig nog niet.

[chantal]

Om even op het onderwerp voeding terug te komen. Ik heb ongeveer een jaar of 13 geleden een agapornis gekregen die nu nog steeds leeft. Hij woont bij mijn moeder en al die jaren leeft hij alleen maar op zaad. Ik weet nu van het bestaan van pellets af. Ook pas sinds een jaar of 3 maar we hebben Pipo nooit over gezet en leeft nog steeds. Vandaar dat ik soms ook mijn vraagtekens zet bij pellet voeding.
Ik blijf mijn vogels wel gewoon pellets geven hoor 
Verder heb ik nooit met sterfgevallen te maken gehad behalve Coco een 8 jarige amazone die PBFD had zonder ziekte verschijnselen.

[Nicky]

Oja, en de voeding is dus zaad bij mij, gevarieerd in meerdere soorten en gemengd. Ieder haalt eruit wat ie lekker vindt en sommige dingen blijven weleens liggen, tenzij ik wat langer wacht met bij voeren,  dan gaan ze wel.
Ik vul de zaden aan met eivoer, fruity pate en vers groente en fruit, ze krijgen hier dus een afwisselende maaltijd.

[giggles]

Goed topic Pascal...
Ik ben blij dat je het ook aanhaalt van die gemiddelde leeftijd, want bijna iedereen zit me voor gek te verklaren...

Sja ook wij hebben al een vogel verloren...
Onze rosé kaketoe is net 2 jaar geworden...
Ondanks regelmatig wegen en gedrag goed in de gaten te houden...
Diva had wormpjes en daar hebben we nooit iets van gemerkt...
Ze bleef tot de laatste week een heel levendig vogeltje dat goed at en druk aan het spelen was...
De dag voordat we haar naar de VA brachten kregen we zelfs nog een compliment dat het beestje zo lekker vrolijk en actief was...
En dit was ook zo, tot we haar op hadden laten nemen. Ze was erg rustig, zat heel bol en weinig energiek...
Na een week had ze het opgegeven en na sectie bleek dat haar darmpjes helemaal vol zaten met wormen...
Hoe het zo ver heeft kunnen komen, zonder dat we iets gemerkt hebben weten we eigenlijk nog niet. Ik weet wel dat vooral mensen met een kaketoe regelmatig de ontlasting moeten laten controleren op parasieten...
Voor ons was dit een hele harde les 

[Janina]

Papegaaien kunnen zo ziek zijn, maar laten dit echt op het allerallerallerlaatste moment zien.
Ik vind dat zelf 1 van de moeilijkste dingen van het houden van gaaien. 
Je ziet het ( soms ook niet ) en dan is het meestal te laat. 

[giggles]

Mij is geleerd dat het eerste waar je op moet letten is dat ze veel stil zitten, bol zitten, beetje doezelen en als allerbelangrijkste was het gewicht in de gaten houden...
Dit waren dus ook alle dingen die we deden en Diva zat zelfs qua gewicht in een stijgende lijn. Laatste keer dat we haar gewogen hadden, was 2 weken voordat ze opgenomen was bij de VA...
En natuurlijk voordat ze werd opgenomen. Toen hadden we haar ook gewogen en toen was ze ineens 20% van haar oude gewicht kwijt  In 2 weken tijd...

Ik ben het helemaal met je eens Janina, dat het erg moeilijk is om te zien of er wat aan de hand is met je gaai...
Enige wat ik daar over kan zeggen is dat JIJ je papegaai het beste kent en als je merkt dat er iets anders is als anders.
Geneer je niet, meld je twijfels op het forum en als je heel erg twijfelt gelijk naar de VA toe...