Knijster, onze lutino roseicollie pop, is alweer ruim een jaar. Knijster heeft een tijdje terug eitjes gelegd, helemaal in d'r uppie onderin de kooi. Dus tijd voor een partner.
Maar waar haal je een partner vandaan? Agaatjes genoeg te koop, dat is het probleem niet. Wat wel een probleem is: een geteste aga! En dan ook nog een mannetje. We hebben meerdere malen pogingen ondernomen; afspraken die niet werden nagekomen, mensen die op het laatste moment van gedachten veranderden, agaatjes die niet door de testen kwamen, of nestjes waar het juiste geslacht niet bij zat, we hebben het allemaal meegemaakt.
Eigenlijk dachten we aldoor aan een jong mannetje. En toen. Toen overleed de partner van Mukkie van Arno en Marijke. Dat was natuurlijk heel triest dat Pino overleed terwijl ze nog kleintjes had en die alleen door Mukkie groot gebracht moesten worden. De kleintjes vlogen uit en Arno en Marijke zochten een oplossing voor hun Mukkie.
En nu is Mukkie vanmiddag naar hier verhuisd!
Mukkie een nieuwe partner. Knijster een partner.
De bedoeling was om Mukkie een dag te laten wennen en dan morgen eruit te halen en langzaam buiten de kooi aan Knijster te laten wennen. Maar Mukkie was helemaal niet bang of eenkennig en toen ik mijn hand in de kooi deed, stapte Mukkie op alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Dus toen kon ik het niet laten en ondanks mijn zorgvuldige planning zijn Mukkie en Knijster vanmiddag toch nog samen op de standaard geweest. En het viel helemaal niet tegen!
Zodra er trosgierst is, maakt het Knijster niet uit wat er gebeurt, zolang die trosgierst maar in haar buikje beland! En ook Mukkie lust wel trosgierst; want hoezo niet eten de eerste dag? Dat geldt alleen als er geen trosgierst is!
Gaat best goed zo hoor!
We kunnen ook wel delen hoor!
We zien er zo al gezellig uit he?
We zijn ook zo mooi samen, dat we samen ook een mooi plaatje vormen!
En oooh kijk eens!
