Afleiden werkt wel goed maar dat betekend dat je dan wel constant met de vogel bezig moet zijn. Op het moment dat ik zelf even druk ben en geen tijd heb om voor afleiding te zorgen kan het soms irritant zijn. Meestal zette ik hem dan even in de keuken ofzo. Maar het zou mooi zijn als ik hem wat manieren bij kan leren.
Als ik'em uit de kooi heb word'ie na verloop van tijd erg druk en vervelend. Dan helpt het afleiden wel erg goed vind ik, meestal geef ik'em dan een stukje papier zodat'ie daar z'n aandacht op kan vestigen. Maar hoe ik dit zou kunnen toepassen voor het schreeuwen vind ik lastig iig.
Weet je ook waarom jouw aga schreeuwt?
Je hebt het bijten af kunnen leren, wat knap is, want dat is vaak het moeilijkst, maar het schreeuwen lukt je niet.
Maar dat heeft een reden, agaatjes zijn geen vogels die graag alleen leven, ze leven het liefst met soortgenootjes, ze communiceren heel erg veel met elkaar.
Zonder soortgenootje komt verveling ook al snel om de hoek kijken.
Omdat jouw aga geen soortgenootje heeft, ziet hij jouw als partner en hij wil daarom communiceren met jou.
Dat is natuurlijk gedrag, dus is dat heel moeilijk af te leren.
Dat is iets heel anders dan bijten.
Een voorbeeld, naast mijn agapornissen heb ik een Dwergara, een prachtig dier, opgevoed...maar zodra ik uit haar oogveld ben, gaat ze roepen, mij is uitgelegd dat ze dit doet omdat ze contact wil houden.
Want ik negeer het en zodra ze mij weer ziet, is het over.
Zo is het ook met een agaatje alleen.
Verder leven mijn agapornissen in koppels maar boven de telefoon uitkomen is en blijft leuk, zo ook hun schreeuwmomentjes elke ochtend en elke avond, en het kwebbelen met elkaar tussendoor
( ik noem dat geen schreeuwen ) maar schreeuwen om het schreeuwen is er niet bij en vervelen doen ze ook niet.
Agapornissen zijn geen vogels die alleen kunnen leven, misschien een tweede overwegen?
