Uit logeren of heel lange verhuizing

[Lotte]

Wij hebben in december de sleutel van ons nieuwe appartement gekregen en zijn sindsdien aan het verbouwen. Dat betekende lange dagen weg en ook 's avonds veel tijd besteden aan van alles en nog wat wat met het nieuwe huis te maken had. Arme Marcus is dus een beetje te veel alleen geweest. Wij vonden dit heel erg, maar konden daar niet  zoveel aan doen. Het vooruitzicht van een heel veel leuker, lichter en ruimer huis, waar hij veel beter een plekje kan krijgen en met een veel leuker uitzicht (veel vogeltjes en groen) maakten het voor ons wel weer goed.
Nu moesten we twee weken geleden verhuizen omdat de huur van ons oude huis afliep. Ons nieuwe huis is echter nog niet bewoonbaar. We logeren nu tijdelijk bij mijn ouders.
Gelukkig heeft Marcus het daar wel naar zijn zin. Hij heeft hier alvast een mooi uitzicht en veel vogels om van te genieten. Bovendien is het hier veel lichter dan in ons oude huis. Echt grappig om te zien hoeveel dat scheelt! Hij onderneemt nu heel andere dingen in zijn kooi. Hij scharrelt nu bijvoorbeeld graag op de bodem tussen de houtsnippers.
Ik hoop dat we nu met de paasdagen even flink opschieten in ons nieuwe huis zodat we gauw kunnen verhuizen! Ben benieuwd wat Marcus daarvan vindt!

[Loes]

Jaja, wat een gedoe. Gelukkig dat Marcus het momenteel dus naar zijn zin heeft!! Succes met de verbouwing en ik hoop dat jullie er gauw inkunnen!! 

[Lotte]

Verbouwing duurt maar voort en wil niet zo opschieten. We zitten dus nog steeds bij mijn ouders. Marcus is inmiddels wel gewend aan de vogels hier. Vooral veel kauwtjes op het dak die dan vlak voor de dakkapel langs vliegen waar Marcus voorstaat. Hij kijkt nu alleen nog maar op en schrikt zich niet meer een ongeluk. Waar ik wel heel erg mee zit is dat hij zo eenzaam is. Wij zijn veel weg (werken of klussen) en als we hier wel zijn zitten we ook wel eens bij mijn ouders in de woonkamer. Marcus mag dan wel eens mee maar omdat de hond van mijn moeder wel erg geïnteresseerd is in Marcus durf ik hem dan niet los te laten en gaat hij dus met kooi en al mee naar beneden en zit dan in de kooi op tafel.
Wat ook erg lastig is is dat we in 1 ruimte slapen met Marcus. Er zit wel een doek over de kooi maar als wij veel draaien en onrustig slapen, gaat Marcus ook door zijn kooi scharrelen. En 's ochtends voor 7 uur begint hij al te kwekken (rikkierikkie te roepen, te brabbelen of kusjes te geven) en te piepen. Als ik moet werken is het niet zo heel erg maar in de weekenden zou een uurtje langer slapen toch wel lekker zijn.
Maar goed, ik ben wel erg aan het twijfelen over een vriendje voor Marcus. Hij is zo eenzaam en als we dan wel tijd voor hem maken is hij zo blij! Maar ja... eerst maar eens die verbouwing afmaken!

[Loes]

Begrijpelijk dat je het sneu vindt!! Er zijn op het forum wel drie mensen die pyrrhurajongen hebben.. 

[smie]

onze hond was ook altijd vrij agressief tegen alles maar voor de papegaai had hij respect vooral onder de kooi als er genoeg te vinden was, als de papegaai van de kooi kwam deed hij er wel achter lopen maar na 1 keer in zijn neus gebeten te zijn bleef het hier ook bij. Misschien moet de hond gewoon de tijd krijgen om te wennen aan de vogel en deze meer bij elkaar laten 

[Lotte]

Ja ik volg de nestjes met meer dan gewone intresse
Maar wat ik me dus afvraag is of het dan veel veranderd. De verzorging, de aandacht, de gezelligheid van het bij ons zitten. En wat ik dan belangrijk vind, daar ben ik dus nog niet uit.

De hond van mijn moeder heeft bij de eerste ontmoeting met Marcus vorige zomer met een grote vliegensvlugge sprong een stuk uit de staart van arme Marcus gehapt. Gelukkig alleen veren en verder niets beschadigd maar de schrik zit er wel goed in. Vandaag heeft Marcus in de kooi op het terras buiten gezeten en toen vond de hond het wel interessant maar na wat snuffelen was het wel weer genoeg.  Dus misschien inderdaad wennen...