In 2007 kocht ik mijn eerste grasparkietje. Hij kreeg de naam Louis (eigenlijk door een inside joke die nu al lang gepasseerd is). Zijn leeftijd wist ik niet, zijn ceres was al verkleurd, maar vermoedelijk was hij ongeveer 6 maanden out, aangezien hij een paar maanden na aankoop pubergedrag begon te vertonen. Hij was een lieverdje, maar kon ook erg eigenzinnig zijn!
De 1e dag
Lekker fluffy
Niet dat hij verwend werd of zo, hoor!
Een nieuw speeltje, hij kon niet wachten tot het in de kooi hing!
Als ik zo'n knapperd was, keek ik ook altijd in de spiegel, Louiske.
"OMG, al mijn speelgoed weg!"
Na een half jaar hield ik het niet meer uit. Ik wilde voor hem een vriendje! En liefst nog een popje. Maar iedereen raadde mij aan een mannetje te nemen. In een vogelwinkel zag ik in een klein en vuil kooitje tussen allemaal mannetjes 1 klein vogeltje zitten waar zelfs de snavel nog een beetje zwart was! Mijn gevoel zei: da's een meisje, maar omdat de handelaar zei dat het een mannetje was, en de dierenarts zei bij onderzoek ook dat het een mannetje was, geloofde ik dat ik verkeerd was (beter geleerd: wanneer het aankomt op je eigen parkietjes, en je voelt dat een andere "expert" fout is in een verklaring, volg je gevoel! Je kent ze immers zelf het beste!) Goed, ik schafte het lieverdje dus aan.
Ze mocht in een kleine kooi mee. Zo'n kartonnen ding wou ik haar niet aandoen! En een bekijks dat we hadden op de bus!
En lief dat ze is!
Haar favoriete plekje om te zitten, lekker bij het raam.
Louis was achterdochtig bij thuiskomst, ging boven op de boekenkast zitten en keek me aan met een blik alsof ik hem verraden had!
"Wat breng je NU weer mee???"
Maar al gauw waren ze onafscheidelijk.
Gouden tip: hang nooit een poster op waar je grasparkieten er aan kunnen (zeker niet 1 met poezen op!).
Het vogeltje gaf ik de naam "Quinn". Algauw was Quinn tam en bevriend met Louis. Hij volgde Louis ook overal, wat Louis in het begin erg vervelend vond! Na lang twijfelen werd mijn gevoel dat het een popje was toch té sterk, en ik hernoemde *haar* Nala. Vorig jaar kreeg ik gelijk, toen Nala eitjes legde. Na zo'n jaar bij mij te wonen, dus in de zomer van 2008, ging ik 's morgens naar de les. Ik had een drukke dag en was pas 's avonds laat terug. Toen zag ik dat 1 van de teentjes van Nala scheef stond, een gelige kleur had en op de plek waar het -naar buiten- boog (
) was het zwart. Ik was niet zeker of het "gewoon" gebroken was of erger. Ik wachtte 1 dag af en hield haar goed in de gaten. Haar gedrag bleef normaal. Toch maakte ik een afspraak met een gespecialiseerde vogelarts, hoewel ik daarvoor 2 uur zou moeten reizen. Daar aangekomen vertelde hij me dat haar teentje aan het afsterven was en geamputeerd zou moeten worden. Toch ff schrikken!
Ik moet ff weg, maar als ik terug ben, plaats ik foto's en vertel ik over de aanschaf van Sarabi, Kareltje en Suske! Tot gauw!
