Dagboek van Jacco Pinda deel 2

[Billybird]

Dit jaar gaat de vakantie naar Duitsland, en natuurlijk gaan onze "mannen" weer mee. En ja hoor, na wat speurwerk, blijkt dat Jacco weer getest moet worden op papegaaienziekte  
En dus gaan we op een zonnige vrijdagmorgen weer naar Utrecht. Autorijden vindt Jacco altijd leuk, dus klinkt er een vrolijk gefluit en geklets vanaf de achterbank, en ook in de wachtkamer (we zijn veel te vroeg) laat ons manneke zich van zijn goede kant zien.
Er komt een andere dokter dan vorig jaar (die van de TV was het dit keer), en twee dokters in opleiding, en een vogeldokter in opleiding en een dierverzorger (weer 7 man om die vogel heen). Maar Jacco vind aandacht top, en hoe meer hoe beter, dus hij pakte weer iedereen in met zijn praatjes. Totdat die verzorger een handdoek over hem heen gooide en hem vastpakte. Toen was de lol er af  
Gelukkig hoefde er geen bloed afgenomen te worden dit keer, maar wel slijm. Jacco liet het schoorvoetend toe, deed braaf zijn snavel open toen de dokter daarom vroeg, en de nog niet zo geleerde vogelarts in opleiding gokte dat Jacco een Congo was  .
Toen ze klaar waren werd Jacco losgelaten uit de handdoek en rende hij meteen op die domoor af om hem eens flink te laten voelen dat hij toch echt een Timneh is.  
De hele terugweg heeft hij flink gepoetst, al die vieze geurtjes van vreemde mensen  

Zaterdag zat hij lekker buiten, terwijl Paul de ramen aan het zemen was. Net was het werk gedaan toen er een jonge duif met een klap tegen een van de ramen aan vloog. Pap en mam maakten een mooie bocht, maar vluchtnummerdertien crashte hopeloos en tuimelde bij de buren de tuin in. Die zijn met vakantie, dus snel het beestje gepakt en in Jacco zijn reiskooi in de tuin gezet. Hij was duidelijk aangeslagen, maar leek niets te mankeren. Alleen vliegen, dat lukte hem niet. Omdat alle nummers die ik kreeg van dierenambulance of vogelopvang niet leidde tot enig contact, hebben we hem maar gelaten waar hij was, voorzien van tortelduivenvoer en water. In zijn kooi op een voederplank hoog aan de muur kon hij in onze tuin op krachten komen. Pap en mam bleven steeds in de buurt en uiteindelijk is hij maandagavond weer terug gevlogen naar de boom waar hij woont, vlak naast ons huis.  

Foto's er bij zijn altijd leuk

 Vluchtnummer 13



 Pap en mam op wacht

[Billybird]

En op 4 augustus was het dan zover. De grote reis zou aanvangen. Om half 8 waren we bij de caravanstalling en om kwart voor 8 reden we weg. Jacco was natuurlijk nog helemaal niet wakker en stak al na 1 kilometer zijn snavel tussen zijn veren en tukte lekker verder. Hij vind autorijden geweldig en kan vanuit zijn reiskooi lekker naar buiten kijken, behalve als hij tukt natuurlijk. 
Tijdens de eerste stop om een uur of 12 werd hij wakker en smulde lekker mee van een stuk krentenbol. Daarna was het auto's nakijken op de Duitse autobahn tot aan de afslag naar de camping. Zoals gewoonlijk hadden we weer niet de goede afslag en moesten we het laatste stuk door de bergen, compleet met haarspeldbochten en ravijnen en alles  En bovenop de Schwabische Alb gaf de tomtom het op, en moesten we het zelf maar uitzoeken. Gelukkig gebeurde dit in het zicht van de camping, we waren er 

En toen begon de vakantie van Jacco! Iedere dag kwamen er drommen mensen voorbij om met hem te kletsen, te fluiten en hem te bewonderen. Duitsers zijn gek op Grau papegaaien. Vanaf alle uithoeken van de camping klonk iedere dag gefluit, en Jacco floot dapper terug. Ook onze buren waren helemaal gek van die vogel en kwam hem regelmatig bewonderen, net als de katten. Ach das sind Siamezen, wie schön, und auch noch eine grau papagaai, wie heisst er dann? En dan riep Jacco "Jacco Pinda"! En bij het "jammie, jammie" konden we de toeschouwers helemaal wegdragen! 

Iedere avond maakte hij met Paul een wandelingetje naar de receptie, en daar kreeg Jacco van Axel (de campingeigenaar) stevast een walnuss, eerst 1, toen nog 1 en nog 1 en nog 1 en.............! En als Axel even druk was met andere gasten, dan moest Jacco even wachten en kreeg hij een walnussje extra ter compensatie. Na een paar dagen keken Axel en zijn vrouw Heike al uit naar de komst van Jacco en iedere keer als ze een nieuw woord van hem hoorden, waren ze helemaal trots en blij. Ze raakten aan hem gehecht en vonden hem geweldig.

Wij hebben het ook fijn gehad hoor, mooi weer en leuke dingen gezien. Genoten van een prachtige omgeving en adembenemende sterrenhemels, maar op de camping ging de aandacht duidelijk uit naar Jacco. Peter de medewerker van de camping, reed iedere dag langs en riep dan vanuit zijn auto "hee Djacco", en als die vogel al naar binnen was, dan vroeg hij stevast wo ist der Djacco, schlaft er schon??? 

Toen we vertrokken na 3 weken vonden ze het heel jammer dat Jacco weg ging. Ze zouden hem zeker missen, hadden het heel bijzonder gevonden met hem op de camping en drukten ons op het hart toch vooral goed voor hem te zorgen. Wij hebben er vrienden bij, maar Jacco zeker ook. Alleen spreekt hij nog steeds geen Duits. Schade 

[Billybird]

Heb net wat foto's geplaatst bij een eerder bericht, van de duif die in onze tuin strandde. Toen ik me bedacht dat dit een paar weken later weer gebeurde.  Alleen toen bij de buren.
Buurman belde aan met de vraag "jullie hebben toch verstand van vogels?" Ik nog zeggen "nou?"  Maar er was een jonge duif tegen hun raam gevlogen, en die lag hulpeloos voor de deur op straat, aas te zijn voor alle katten in de buurt. 
Beestje opgepakt en maar weer in Jacco zijn reiskooi gezet (die was nog niet opgeruimd). Maar dit kleintje was er slechter aan toe dan de vorige. Dus toch maar de dierenambulance gebeld, en hem op laten halen, voor de vogelopvang in Gouda. 
En Jacco? Die vraagt nu huur voor zijn reiskooi!

[Billybird]

Oh, alweer veel te lang geleden iets geschreven in het dagboek van onze vogel. Hij zelf lijkt dat ook te vinden, want op het moment dat ik mijn laptop pak en ga zitten, hangt hij ondersteboven aan zijn hanging basket en trekt met veel gefluit en getik op de bodem onze aandacht. Ik ga hem nu voor de derde keer rechtop zetten. Als ik naar hem toe loop, dan klimt hij razendsnel zelf op de ring, en steekt nog net zijn tong niet uit  .



Als dank dat ik voor hem ben opgestaan, pakt hij de rand van zijn waterbak, en kiept de hele boel om, zodat het water over de grond druipt. Zodra de bak helemaal leeg is laat hij hem vallen en kijkt mij aan met een blik van "jeetje, hoe kan dat nou"  




 En als ik hem boos aankijk, gaat hij zich van geen kwaad bewust aan een van zijn speeltjes knabbelen, en laat mij de rotzooi   Soms zou ik hem met liefde achter het behang plakken,  



Maar ja, na twee weken kerstvakantie steeds iemand in huis, is die eerste week alleen zijn weer heel erg wennen voor hem, dus als er iemand thuis is wil hij aandacht, geef hem ongelijk. Dus maak ik al mopperend de boel droog onder zijn basket, en geef hem dan een snoepstok. Uiteraard wel op het moment dat hij lief speelt natuurlijk. Als hij de stok heeft afgeknabbelt (eten doet hij er niet veel van) gaat hij weer lief spelen en slopen aan de katoenen knoop van de ring waar hij op zit. Jacco kennende zal hij dat de rest van de dag doen.  

[Billybird]

Alweer meer dan een jaar geleden geschreven. Wat gaat de tijd toch hard. Maar sinds PLF ook op facebook is, hoeft niemand iets te missen van Jacco, toch??
Wat Jacco betreft, is het jaar vlekkeloos verlopen. Geen bijzonderheden van zijn kant.  Mee op vakantie, naar de Veluwe, naar Oostenrijk (waar niet veel foto's van zijn) en alles zijn gewone gangetje. Vanaf eind november ben ik de hele dag thuis en wordt mijnheer weer stierlijk verwend. Iedere dag een koekje bij de thee, een broodje ei/kaas/of jam, weinig in zijn kooi, en de hele dag iemand om tegen te kletsen. Jacco vind het allemaal prima. 

Maar dit jaar gaat het wel gebeuren, de grote ingreep.  We gaan iets aan zijn staar laten doen. Liefst nog voor de zomervakantie, zodat hij goed kijkend mee op vakantie kan. Ik vind het doodeng, en moet nog even moed verzamelen om een afspraak te maken bij de dierenkliniek in Utrecht, maar we gaan het nu echt doen 

[Billybird]

En nu zijn we dan alweer in 2015, en heb ik alweer zolang niets geschreven.......
In de tussenliggende tijd is mijn photobucket account opgeheven, en staan de meeste foto's van onze vogel op faceboek. Want Jacco is nog steeds een veel gefotografeerde en gevolgde vogel. 

Vanaf december 2013 werk ik niet meer, en dat is voor Jacco natuurlijk geweldig, de hele dag aandacht. Wel moet hij sindsdien 2 van zijn poezenvriendjes missen, en wij natuurlijk ook. Maar.......vanaf juni 2014 heeft hij er 2 nieuwe poezenvriendjes bij, en dat is dan voor Jacco natuurlijk meteen weer een uitnodiging om te laten merken wie er nu de baas is in huis. 
We hebben nog niet zijn ogen laten behandelen. Ik durf niet, omdat hij dan onder narcose moet, en volgens de vogelarts heeft hij er weinig last van.
Wel is hij natuurlijk weer mee geweest met vakanties, naar de Veluwe, en naar Duitsland. 
En hij heeft 2 nieuwe hanging baskets gekregen, om lekker op te spelen en te dutten als hij niet in zijn kooi zit. Zijn grootste hobby is dan om naar het plafond of het zonnescherm te klimmen. De grapjas. Of hij gaat er onder hangen, ook leuk.

Nu eens kijken of we komend jaar weer wat meer aandacht kunnen besteden aan parkietenland, voor die mensen die niet op faceboek zijn ;-)

[Billybird]