Sonny,Blauwe Voorhoofd Amazone SOS hulp gezocht!

[Tania]

Het gaat dus over onze Sonny,hij is op 13-06-2010 geboren.
De eerste twee weken toen hij hier was heb ik hem nog bijgevoerd met pap,de eerste 2 weken kon ik met hem doen wat ik wou,strelen,op mijn hand laten stappen..
Dan ging het mis,hij beet me redelijk hard (mijn hand bloedde volledig),en sinds die dag durfde ik hem niet meer op mijn hand te laten komen of te strelen.

Met mijn ouders gaat het beter dan met mij,naar mijn vader zijn stem luistert hij ongeloofelijk!
Hij komt bij mijn vader op zijn hand zitten zonder probleem,maar mijn vader mag niet aaien.
Dan gaat hij helemaal rechtop staan om zich groter te maken,en loopt zachtjes achteruit.
Mijn ma kan meer met hem doen.

Als ik Sonny zou moeten omschrijven,dan moet ik zeggen dat ik hem best een dominante vogel vind.
Hij doet grotendeels zijn eigen zin,als hij in zijn kooi moet is het meestal een kat en muis spelletje.

Ik ben dan ook de enige in huis die hij effectief aanvalt.
Ik weet dat ik niet mag laten zien dat ik bang ben,maar daar is het ondertussen te laat voor denk ik.
Ik heb een hemelse schrik als Sonny in huis rondvliegt,ik hoef nog maar te kijken naar hem,dan beginnen zijn pupillen te flikkeren,en komt ie op me af met al zijn pluimen naar omhoog.
Ik probeer zoveel mogelijk uit zijn buurt te blijven,maar soms valt hij me onverwachts aan bovenop mijn haar.

Wat het praten betreft,ben ik de enige in huis naar wie hij luistert om dingen achterna te fluiten en te zeggen.
Zo kan hij ondertussen 'Koppie krauw','Dikke koko','Koekoek' en 'Ei kom' zeggen.
Sommige deuntjes fluit hij zonder problemen na.

Normaal was het de bedoeling dat Sonny later bij mij zou komen wonen (als er ooit iets zou zijn met mijn ouders ofzo),maar door het gedrag dat hij toont tegenover mij kan dit gewoonweg niet.

Iedereen mag aan de kooi komen staan (ja zelfs vreemde mensen),maar als ik voor de kooi staat dan beukt hij met zijn snavel tegen de tralies om mij te pakken te krijgen.
Hij voelt dat ik bang ben,en ik weet dat ik dit niet zou mogen laten zien,maar ik ben echt als de dood voor hem.
Behalve als hij in zijn kooi zit,ik praat en fluit een hele dag tegen hem en dan antwoord hij vrolijk terug.
Het is ook al gebleken dat wanneer ik niet thuis ben,hij amper een woord zegt of fluit,en als ik binnenkom dan laat hij alles horen wat ie in huis heeft.

Eigenlijk is Sonny de baas in huis,en we hebben al eens overwogen om hem te knippen,maar de dierenarts zegt dat dit niks aan zijn gedrag gaat uitmaken,en mijn ouders vonden het zonde als hij niet meer zou kunnen vliegen.
Mijn gedacht was,aangezien hij dominant en bazig is,dat als hij geknipt zou worden,hij niet meer zoveel noten op zijn zang zou hebben.

Maar ik heb er mij al bij neergelegt,als hij los in huis vliegt,probeer ik zoveel mogelijk uit zijn buurt te blijven.
Naar mijn ma durft hij af en toe ook eens een knauw te geven,maar zij corrigeert hem direct,ze is er niet bang van.

Verder vind hij het erg prettig om natgesproeit te worden,een bak met water vind hij niks,en dan vliegt hij ook krijsend weg.

Ook is hij een 'sloper',alles wat hij te pakken kan krijgen bijt hij kapot (zo hebben we onze houten stoelen al kunnen weggooien,heeft hij de muis van mijn laptop kapot gebeten,de kabel van de waterkoker volledig doorgebeten,enz...)

Om nog een beetje meer informatie te geven,vroeger (toen ik 8 jaar was ofzo),had mijn moeder een grijze roodstaart papegaai.
Die kon ik heel af en toe aaien,maar die trok echt het meeste naar mijn moeder.
Op een dag was ik een gebakken ei aan het eten in de zetel,de papegaai kwam naar mij,zei :'Ei voor Jacko,ei voor Jacko'!!!
Ik zei neen,ei voor Tania en zette hem op zijn kooi.
Hij vloog terug op de zetel,nam het ei in zijn snavel (de helft vloog natuurlijk op de grond),hij kwam terug naar mij en beet een stukje uit mijn schouder.
Een aantal maanden daarna is hij gaan vliegen (bezoek had de voordeur laten openstaan)
Sindsdien heb ik een enorm grote schrik van grijze roodstaart papegaaien.

Vorige zomer beslisten we met zijn alleen om een papegaai in huis te halen,ik had zoveel mogelijk info op internet opgezocht.
Bijna alle website zeiden dat een grijze roodstaart éénhandig is,en dit wilden we zeker niet.
Daarom koos ik voor een amazone papegaai.

We gingen bij een kweker kijken,en kozen Sonny eruit.
Ik heb twee weken wakker gelegen omdat ik zo enthousiast was voor de komst van Sonny,keek er zooo enorm naar uit!

De dag dat we er om gingen,duwde de kweker de papegaai in mijn handen,ik dacht dat gaat hij zeker niet doen als ie zou bijten,opeens voelde ik een stekende pijn,en de kweker trok de papegaai van mijn hand.
Dat is dus de allereerste herinnering die Sonny aan mij heeft,ik heb wel geen kick gegeven,niet geroepen ofzo.

De dagen daarna voedde ik Sonny verder op met de hand.

Tot ik die 2de week een fikske beet kreeg.Hij stapte uit de kooi op mijn hand,zoals we dagelijks deden.
En hij beet me recht tussen mijn knokkels van mijn ringvinger en pink.
Ik verbeet de pijn en hief mijn hand naar zijn kooi vanboven,in de hoop dat hij me zou loslaten,wat hij niet deed.
Ineens nam de angst het over,tranen rolden over mijn gezicht,en ik maakte een zwier beweging met mijn hand waardoor hij in de zetel vloog.

Sindsdien is de angst terug die ik vroeger had bij een grijze roodstaart.
Hij is ook zo slim om van mijn hand recht naar mijn gezicht te springen.
En met mijn blote hand denk ik er nog niet aan om in zijn buurt te komen  

ik heb het een tijdje geprobeerd met lekkere hapjes,bij iedereen pakt hij dat rustig aan zonder in de vingers te bijten,maar als ik een hapje voorhou,dan komt hij letterlijk aangestormt,volledig gefixeerd op mijn hand ipv het hapje,waardoor ik het uit schrik laat vallen.

Sommige mensen die op bezoek komen vinden deze situaties altijd grappig om te zien,ok kan me best voorstellen een volwassen mens die op de loop gaat voor een papegaai dat dat mss lachwekkend is,maar op die moment is mijn angst zooooooooo groot,dan staat het zweet letterlijk in mijn handen. brrr

[Dianne]

Je krijgt vast een hele boel tips hier. Om te beginnen is het niet te laat om dit gedrag te veranderen. Eigenlijk ben jij degene die moet veranderen. De papegaai reageert op jouw gedrag. Zoals je al schrijft hij voelt en ziet dat je bang bent. Als jij je daar overheen kunt zetten ben je al een heel eind... ik weet het dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Draag eventueel handschoenen voorlopig bij het benaderen, opstappen hapjes geven enz. Je uitstraling wordt er beter van en dat ziet de vogel ook. Deins niet terug van een uithaal want dat is drama en dat vinden papegaaien geweldig!

Wieken is absoluut een aanrader! Hij zal zeker volgzamer worden en minder dominant. In de toekomst kan je het dan opnieuw testen hoe zijn gedrag is met een volledig vleugelbos. Het boek van Bonnie Talsma "Gek van mijn vogel" is ook een goede aanrader voor je.

Begin stapje voor stapje, maar het belangrijkste is dus je eigen houding en uitstraling. Succes en er komen vast nog een heleboel tips.

[Tania]

Wieken hebben we al overwogen,maar de dierenwinkel hier willen niet omdat hij niet handelbaar is om vast te houden.
Ik heb vervolgens onze vaste dierenarts gebeld,maar die zegt dat kortwieken niks aan zijn dominantie gaat veranderen.
Als het kan helpen mag het van mijn ouders,maar niemand hier in de buurt wil Sonny kortwieken,en zelf hebben wij er geen verstand van dus blijven we eraf.

[wesly]

Ten eerste : waar kom je vandaan?

Het kan zijn dat sonny gewoon niet houd van aaien. Wij hebben een edel gehad die daar ook niet van hield.
Opstappen en op de rug leggen enzo was geen probleem maar aaien dat moest je niet doen.
Niet elke vogel houd daar van dit zal je dus ook moeten respecteren, ook een vogel heeft gevoelens en meningen.

Het opstappen moet de door zetten probeer het eens met een beloning. Zonnepitje voor zijn neus en het commando geven daarna het pitje geven.
Hij zal waarschijnlijk jou elke keer bijten omdat jij reactie geeft op het bijten. Je laat zien dat je bang bent en daar maakt hij lekker gebruik van en is voor hem een spelletje.
Als je echt niet durft kun je het eerst met een stok proberen zo leert hij dat hij een beloning krijgt(pitjes, of aandacht) door op de stok te stappen. Als hij dit goed beheerst en snapt dan met je hand proberen

Wieken heeft zeker wel invloed op het dominatie gedrag van je vogel.

Reken er niet op dat het binnen 1 of 2 dagen lukt. Het kan soms weken of maanden duren voordat je verder komt.

Geduld en trainen en je niet bang laten maken.

[Dianne]

Er is vast wel iemand op het forum die bij je in de buurt woont en je kan helpen met wieken, of wat je ook kan doen is naar een echte vogelarts gaan. (Laat in ieder geval geen onervaren iemand je vogel wieken!) Dierenartsen hebben geen uitgebreide opleiding gehad over vogels. Daarvoor moet je echt naar een specialist (zeker als ze ziek zijn!). Op dit forum staat een uitgebreide lijst met vogelartsen.

[Tania]

Ikzelf ben afkomstig van Oost-Vlaanderen (België)

Toen we Sonny gingen halen bij de kweker zei deze dat Sonny geknipt was (aan 1 vleugel) en dat ie niet meer zou kunnen vliegen,maareu eenmaal thuisgekomen was er niks van dat knippen te merken

@ Wesly : Dat ie zich niet laat aaien is het minste van mijn zorgen.Dat hij me aanvalt daarintegen.. Met een stok durf ik het ook niet te proberen,hij is pijlsnel van de stok richting mijn hand.
Ik durf wel met een handschoen in zijn buurt komen,mss kan ik daar al mee beginnen?

Maar ook daar lees ik tegenstrijdige dingen over,dat ie dan vals zou gaan worden op de handschoen,of bang enz..
In het begin had ik me ingelezen op internet,en heb idd een tijdje de methode geprobeerd mét een stok,omdat ie netjes moest leren opstappen eer ie uit de kooi mocht.
De stok was geen succes,want hij was er als de dood voor!
Daarom ben ik de eerste 2 weken direct over gegaan met het opstappen op mijn hand,tot die ene beet..
Hij zit sinds augustus vorig jaar bij ons,en ik heb hem niet meer aangeraakt na die eerste 2 weken.

[Tania]

@ Dianne : Heb net de lijst bekeken van specialisten hier in België,maar niks dat dicht bij de deur is.
Wij hebben zelf geen wagen,en met het openbaar vervoer met Sonny ergens naartoe gaan,dan ligt ie dood denk ik,we hebben de transport bak 2 keer gebruikt.
Voor hem op te gaan halen,en toen we hem meenamen naar iemand om te kijken voor zijn vleugels te knippen.
Dit waren erg korte afstanden en Sonny was als een bezetene aan het krijsen,hijgen,en lag volledig plat op zijn rug.

Overigens had hij vorig jaar toen we hem net gekocht hadden een zware verkoudheid,en dat heeft onze vaste dierenarts wel goed opgelost.


Voor te knippen waren er kandidaten genoeg,tot ze wisten dat hij zich niet zonder slag of stoot zou overgeven,dan haakten ze 1 voor 1 af.

Ik heb de kweker vorig jaar gecontacteerd over het gedrag in het begin van Sonny,en deze zei doodleuk dat ik iets met de papegaai gedaan had waardoor die zich tegen mij keerde.
Dit heb ik dan ook een hele lange tijd geloofd,maar ik heb hem nooit met 1 vinger aangeraakt om pijn te doen of wat dan ook.

[vivke]

dag tania
welkom op dit forum

zoals mijn voorgangers reeds hebben gezegd is idd je houding, ze hebben zo snel alles door en manipuleren je zonder dat je te doorhebt

wat het wieken betreft, gewiekt zal hij zeer zeker een stuk van zijn dominantie kwijtraken

ben je in de buurt van denderleeuw dan weet ik wel iemand die jou kan helpen met wieken
in schoten zit dieltjens , in nijlen zit couteel
in de buurt van gent zit er ook een goede ,ben ff zijn naam kwijt , bij animales in drongen kan je ook terecht om te wieken , wel steeds aan beide zijden laten wieken
is hij maar aan één kant gewiekt is de kans groot dat hij zich bezeert bij het landen/vallen en dat wil je niet

als je me laat weten waar juist in oost vlaanderen je woont zoek ik iemand in jouw buurt , ik ken daar namelijk een paar kwekers van gaaien 

wij zijn van het leuvense 

[Antonia]

Een heel verhaal zeg, pfff 

Ik ga het even bot zeggen, sorry.
En ik doe het niet om je aan te vallen maar een amazone is een amazone 

Ik denk niet dat het tussen jou en Sonny nog goed gaat komen 
Het is al vanaf de eerste ontmoeting niet goed gegaan en het vervolg, het opvoeden van een baby is niet goed aangepakt.
Als je een hap van een baby niet kan hebben, moet je nu zéker geen hap van hem krijgen want dat dat is echt auwww.
Wat zowiezo moet gebeuren wil iemand nog wat goeds met de vogel kunnen doen, is kortwieken.
Het rechtstreeks aanvallen richting je gezicht gaat een keer fout aflopen.

Elke soort papegaai heeft een "andere soort" opvoeding nodig, en een amazone is niet de gemakkelijkste.
Wederzijds respect en een zeer consequente houding is erg van belang.

Ik heb drie amazones en nog twee andere amazones tijdelijk in huis gehad en heb al wat meegemaakt. Mijn twee amazones
die ik zelf herb opgevoed heb ik de afgelopen 3 en 4 jaar geen problemen mee gehad. Ze kennen me en weten dat ik ook
kan toegeven maar ook uitstraal dat ik ook een grens heb, al hebben zij die nog echt niet bereikt.

Ik weet echt niet hoe ik je verder kan helpen.
Je mag alles vragen en ik zal er zo goed mogelijk een antwoord op geven.

[Tania]

@ Vivke : Ikzelf ben van Sint-Niklaas

@ Antonia : Bedankt om rechtuit te zijn.Eerlijk gezegd had ik dat gevoel al langer,dat het niet meer echt goed zou komen tussen mij en Sonny..
Ik wilde nog een poging wagen,omdat het normaal de bedoeling was dat Sonny later met mij zou meegaan.
Mijn ouders zijn beide 60 jaar,dus wrs zal Sonny hen overleven,en dan weet ik niet wat er met hem zal gebeuren.

Ik weet dat het deels mijn fout is,ik had in het begin niet bang moeten zijn na die eerste beet,maar deels vind ik het ook de fout van mijn ouders (vooral mijn moeder dan)

Sonny speelt baas over haar,maar ze lijkt het niet door te hebben,gedrag dat zij bij momenten grappig vind,daar krijg ik de kriebels van.
Als Sonny bij mijn vader zit kan ik wel dichter bij hem komen zonder dat hij zich misdraagt,maar als mijn ma in de buurt is...

Moet toegeven dat ik best een traantje moest wegpinken toen ik je reactie las,omdat,wat ik hier al maanden verkondig wordt eindelijk bevestigd door iemand anders.

Hier in huis vinden ze dat ik overdrijf,dat ik hem gwn moet laten doen,en dat hij me niet zal bijten,maar mijn gevoel zegt iets anders.

Mijn ma steekt het op het feit omdat het een amazone papegaai is,en dat we beter een grijze roodstaart genomen hadden.
Mijn mening? Had niet veel verschil uitgemaakt,want wij hebben vroeger zo eentje gehad,en die was qua karakter tegenover mij praktisch hetzelfde als Sonny.
Mijn ma gaf hem alles toe,en ik moest de beten incasseren (als 8 jarige)

En het is niet dat ik bij alle vogels zo bang ben.Hier in de buurt zit iemand met een kakatoe,en die kan ik zonder problemen pakken (en die snavel is best groter dan die van Sonny),in de dierenwinkel achter de hoek zit een gele voorhoofdamazone,niemand mag eraan komen,maar als ik in de winkel kom kan ik hem zonder problemen aaien en bij me nemen.

En ik wist van op voorhand waar ik aan begon,ik had maanden van te voren informatie over amazone papegaaien opgezocht.

Ik heb me de eerste weken (voor de beet) echt enorm veel met hem bezig gehouden,elke dag met mijn hand in de kooi om hem te leren opstappen,dan kreeg hij een pitje.
Van mij mocht hij er pas uit als hij op mijn hand zat,maar als ik niet thuis was mocht hij direct uit zijn kooi vliegen naar buiten.

Ik ben ook degene die dagelijks zijn verse groentjes snijd enzo,de kooi staat niet ver van onze eettafel,en als wij aan het eten zijn,krijg Sonny een apart bakje met groentjes enzo in.
Ik ben ook degene die elke dag (bijna heel de dag) tegen hem praat als hij in de kooi zit.Alle woordjes die hij tot hiertoe kan zeggen heeft hij van mij geleerd,ook de deuntjes om te fluiten.

Ik weet dat zijn gedrag op een dag fout zal aflopen,heb dat hier al met hand en tand uit proberen leggen,maar volgens hen overdrijf ik,en als hij naar mijn gezicht vliegt mag ik me niet wegtrekken zeggen ze.

Ik heb in het begin vele traantjes gelaten,omdat ik dacht,wat heb ik in godsnaam fout gedaan waardoor het zover is gekomen.En nu lijkt het alsof hij een pik op mij heeft,en al de rest denkt dat het in mijn hoofd zit,waardoor ik me bij momenten al slecht gevoeld heb.

Mijn droom was altijd,dat als ik alleen zou wonen dat ik dan een papegaai in huis wou nemen,eentje dat zich volledig hechtte aan mij,en waar ik een levenslang kameraadje aan zou hebben,maar na deze 'mislukking' ben ik daar niet meer zo zeker van.

[Antonia]

Je gezicht niet wegtrekken als hij aanvalt 
Nou ik kan je zeggen, als hij je niet mag, haalt hij je gezicht helemaal open hoor.
Ik denk dat je ouders idd niet weten wat een amazonebeet kan aanrichten.
Ik heb er al wat mogen incasseren, de laatste van de amazone van een buurtje,
en ws blijft dat een lidteken op mijn arm.
Een amazone laat niet meteen lost als hij bijt maar houdt vast.

Ik denk dat je het best kan wachten tot je op jezelf woont en dan een jonge
vogel kan nemen die je helemaal zelf opvoedt, maar wel consequent en niet
bang moet zijn. Ms kan je dan beter een Senagal papegaaitje (bonte boertje)
nemen. Zijn wat makkelijker in de omgang en een stukje kleiner.
Of ..... je neemt Sonny bij je, kortwiek hem en kijk wat je kan, maar verwacht
niet teveel. Wel is het zo dat als hij je ouders niet ziet en alleen jou maar heeft,
hij weinig keus heeft, maar garantie heb je niet.

Pfff moeilijk hoor

[Tania]

Sonny is en blijft natuurlijk de papegaai van mijn ouders,ik dacht gwn dat het leuk zou zijn voor hem als mijn ouders er niet meer zijn,of naar een rusthuis moeten af wat dan ook,dat hij dan bij mij kon komen.

Het is echt raar,buitenshuis NOOIT problemen gehad met eender welke papegaai,in huis is dit eigenlijk de 2de keer dat het fout loopt tussen mij en een papegaai.

Als het van mij afhing zou Sonny niet zoveel toekrijgen (ik zou het krijsen en roepen negeren,ik zou ongewenst gedrag bestraffen met negeren,of als het te bont wordt hem in de kooi stoppen,ik zou hem niet laten rondvliegen met vreemde mensen in huis,enz...)

Als ik een papegaai zou hebben als ik alleen woon dan zou ik het helemaal anders aanpakken.

Maar na de grijze roodstaart,en Sonny ben ik echt beginnen twijfelen aan mezelf.

Ik heb van mezelf een hoge pijngrens (heb ik ondervonden bij mijn ongeval van 5 jaar geleden),dus het is echt niet dat ik kleinzerig ben.

Maar ik heb niet bepaald 'hulp' ofzo gekregen de eerste keer toen het fout liep.
Ik heb hem na die eerste beet van boosheid in zijn kooi gestopt,maar na een tiental minuten zette mijn moeder de kooi terug open zodat ie rond kon vliegen.
Mijn mening was dat IK hem na bepaalde tijd weer uit de kooi zou halen,en als hij in de kooi weer in mijn hand had gebeten,dan had ik hem weer genegeerd en de kooi dichtgedaan.

Maar ik heb de kans niet gekregen om dit te doen.Ik moest nog bekomen van de schrik,toen hij alweer boven mijn hoofd uitvloog,en sindsdien heb ik hem ontlopen.
Fout van mij,ik weet het,maar de andere huisgenoten zijn niet consequent,en ik zei toen foert trek er jullie plan mee,maar dit gaat op een dag verkeerd eindigen.

Van dat vliegen naar mijn gezicht,mijn ouders zeggen dat ik die boodschap verkeerd interpreteer.
Klopt,Sonny heeft de gewoonte van rakelings langs je gezicht/hoofd te vliegen,maar het is de manier WAAROP.
Bij mij doet ie dat helemaal anders dan bij de rest,het lijkt alsof ik de enige ben die de signalen ziet.

[Tania]

Daarnet iets meegemaakt,en ik heb me nu neergezet om ervan te bekomen
Ik ben der helemaal nie goe van..

Een half uur geleden vertrok mijn moeder naar de videotheek,en ik dacht ik ga me ff met Sonny bezig houden.
Ik nam een stukje komkommer,en hield het bij zijn eetbakje in de kooi.
Normaal gezien komt hij als een mafketel naar mij gestormd
Dit keer niet,hij bleef muisstil zitten..Ik stak de komkommer iets dieper en streelde ermee over zijn vleugels.
Nog bleef hij zitten,en ik dacht direct dat er iets mis was,zijn rechterpoot bleef zweven vlak boven zijn eetpot.
Ik dacht dat er iets mis was,pakte mijn handschoen,en liet hem in de kooi opstappen.
Ik bleef een hele tijd tegen hem praten,en ik vond echt dat ie eerst raar deed.
Hij zette zen pluimen niet op,bleef staan luisteren zonder 'boos' over te komen.
Ik probeerde het een aantal keer om hem te laten opstappen op de handschoen,ik bleef zachtjes praten tegen hem,liet de handschoen liggen,en stukje per beetje kwam ik dichterbij,tot de handschoen vlak naast hem lag.
Hij stapte vanzelf een aantal keren op.
Ik dacht echt dat ik van mijn stok ging draaien
Telkens hij op de handschoen stapte,deed ik mijn arm direct naar beneden,zodat hij op borsthoogte stond bij mij.
Paar keer paniek toen hij naar achter vloog richting kanarie,ik dacht : 'Slim,niemand thuis en daar stade dan met die papegaai'
Ik ging naar hem toe,bleef zacht praten,en hij stapte gwn op

Toen begon ik te wenen (niet luidruchtig ofzo,maar de tranen rolden over mijn wang)
En ik zei tegen Sonny dat hij niet half begreep hoe graag ik hem zag,en dat ik hem zo goed zou kunnen verzorgen en zou willen vertroetelen,en hij kee me met zen koppie schuin aan.
Jah ik weet wel dat hij me niet letterlijk zal begrepen hebben,maar toch..

Op een gegeven moment kwam mijn moeder net binnen,terwijl Sonny op mijn arm zat,ze liet de dvd's vallen op de grond van ongeloof.
Heel even kreeg ik dat paniek gevoel weer,en Sonny zette zich even bol en ik dacht ai daar gaan we weer,maar ik zei tegen men ma 'Kijk eens naar die flinke jongen hier',en ik hield hem nog iets lager.

Vervolgens liet ik hem op zijn kooi stappen,en heb hem net een bakje gegeven met een paar stukjes komkommer in (het eerste stukje mét de blote hand gegeven)

Weet niet wat er ineens gaande is,en besef dat dit wrs even snel weer kan omslaan,maar Sonny lijkt op dit moment gehypnotiseerd,en ik denk nu bij mezelf : 'What the hell just happend'

[Antonia]

  dat is precies wat ik bedoelde, dat de kans ook bestaat dat als hij met jou alleen is,
hij alleen jou heeft en geen kans krijgt van een ander zijn zin te krijgen.

Goed van je dat je het weer hebt geprobeerd 
Maar ik zou het nog even niet doen wanneer je moeder erbij is, kans is erg groot dat het
direct weer mis gaat. Probeer telkens als je alleen bent met Sonny.

[Tania]

Heel even ging het goed toen mijn moeder erbij was,maar een kwartiertje daarna wilde ik  :dance:het nog eens proberen,en hij stapte wel op,maar maakte zo'n krijsgeluidje,en hakte een paar keer in op de handschoen.
Ik heb hem dan resoluut in zijn kooi gestopt.

Vanavond ben ik weer een uurtje alleen met hem,dan probeer ik het opnieuw.