Aviator Harness: een hoop gestress

[Lotte]

Ik heb al een hele tijd een tuigje voor Marcus. Hij vindt het helemaal niets en daarom ben ik dus nu al bijna een jaar aan het trainen. Hij laat het nu toe dat de lus op zijn hoofd wordt gelegd en zelfs dat die over zijn hoofd wordt geschoven. Maar als hij eenmaal om zijn hals zit raakt Marcus in paniek. Dan gaat hij uit alle macht aan die lus trekken waardoor hij achter in zijn nek juist strak om zijn lichaam komt te zitten. Met lekkers is hij ook niet goed af te leiden. Hij is dan zo in paniek dat de lus er ook moeilijk af te halen is. Ik heb de lus nu 3 keer helemaal over zijn hoofd getrokken en de paniek is er nog niet minder om. Hij vindt het tuigje opzich niet eng, ik mag het nog steeds op zijn hoofd leggen en over zijn ogen trekken.
Heeft iemand een tip om de paniek tegen te gaan?
Ik ben dus nog geen een keer verder gegaan dan die lus over het hoofd, de vleugels moeten ook nog door die lussen en dan het geheel aantrekken zodat het bijna strak om het lijfje zit. Arme Marcus, maar als hij het nou maar niet zo eng zou vinden, dan kon hij lekker mee buiten wandelen!
Weet iemand tips en trucks?

[Binkieboertje]

Mijn aviator lukt ook nog steeds niet om.. Bink vind het tuigje ook niet eng maar zodra ie om z'n nek zit wordt ie helemaal gek en heeft idd ook geen oog meer voor iets lekkers....

Hoop dat iemand tips heeft!

[Betty]

Mijn tip.....ik heb het tuigje verkocht 

[Bobbie]

 

Ik ook 

[Lotte]

 
niet echt de tip waar ik op gehoopt had

[Bobbie]

Ik kreeg de tuigjes zonder problemen aan bij mijn jardines, maar Bobbie had hem binnen 1 minuut weer los.

Bij Juultje kreeg ik hem ook zonder problemen aan, maar onderweg zat ze constant te klooien en te bijten aan het tuigje, zodat ik bang was dat ze los zou komen.
Nu gaan ze lekker mee op de fiets in een kooi, voorop. Heerlijk vinden ze het.

[Speggel]

mijn Jardine had hem ook gesloopt, ik had hem in huis omgedaan zodat hij kon wennen
maar oké, beetje naald en garen wel gerestaureerd dat ding.
geen van mijn vogels vind het leuk zo'n tuigje om.
maar ze hebben dan eigenlijk gewoon even niets te vertellen
het is voor hun plezier, als ze gewiekt zijn en je neem ze los mee en ze schrikken heb je zomaar de kans dat ze onder een fiets/brommer terecht komen, of in het water.

ik moet zeggen dat de Jardine zich redelijk heeft over gegeven aan dat tuigje
hij is nu ook wel gewiekt, maar naar buiten gaat de tuig echt om.

[Lotte]

mijn Jardine had hem ook gesloopt, ik had hem in huis omgedaan zodat hij kon wennen
maar oké, beetje naald en garen wel gerestaureerd dat ding.
geen van mijn vogels vind het leuk zo'n tuigje om.
maar ze hebben dan eigenlijk gewoon even niets te vertellen
het is voor hun plezier, als ze gewiekt zijn en je neem ze los mee en ze schrikken heb je zomaar de kans dat ze onder een fiets/brommer terecht komen, of in het water.

Maar negeer je dan het paniekerige en bijterige en doe je het tuigje gewoon om? En als het eenmaal om zit, vinden ze het dan minder erg?
Ik zou zo graag met Marcus naar buiten gaan, maar als hij schrikt en opvliegt zonder tuigje kan hij inderdaad verongelukken.

[Speggel]

tegenwoordig bijt hij niet meer, zit alleen nog te mopperen/schelden.

Maar zodra hij omzit meteen afleiding geven, of eerst een lekker snoepje, ook al is dat geen garantie.
Wel blijven ze hier de hele rit happen in die tuig, denk ook niet dat je dat eruit kan halen, alstie maar mee kan ben je al een stuk verder.
Maar niet iedere vogel is hetzelfde natuurlijk.
Succes ermee.

[Mariss]

Sjors is eigenlijk hetzelfde als Speggel haar vogels.
Ik heb ook een Aviator, en hij heeft hier idd niks te vertellen. Het omdoen is een worsteling, even lopen met m, en 2 min ook ff gemopper, heeft hij aandacht, is het gemopper op een wonderbaarlijke wijze verdwenen

[Lotte]

Bedankt voor jullie reacties!
ik ga maar gewoon doorzetten. Vandaag wel weer geoefend en het tuigje drie keer over Marcus hoofd gedaan. Hij liet het redelijk toe. Morgen de volgende stap proberen, en wie weet al even mee de straat op.

[Lotte]

wij hadden dit weekend een doorbraak! Marcus liet toe dat ik zijn tuigje omdeed, ging best soepel eigenlijk. Toen het om zat, vond hij het wel irritant, maar hij was niet in paniek.
We zijn even het balkon op gegaan. Marcus had niet echt door dat hij buiten was: hij was vooral aan zijn tuigje aan het plukken.
Na een tijdje weer naar binnen en het tuigje afgedaan, dat ging ook goed. 

Zondagavond nogmaals het tuigje aangedaan. Marcus was weer rustig en liet het toe. Toen het tuigje aan was, ging hij er wel weer aan plukken, maar was niet in paniek. We zijn een stukje gaan wandelen, door het bos vlakbij. Marcus was vooral met zijn tuigje bezig maar af en toe hoorde hij toch alle vogels. Vooral de halsbandparkieten die hier langs vliegen trokken zijn aandacht.

Ik hoop dat hij snel zijn tuigje minder vervelend gaat vinden zodat hij kan genieten van het buiten zijn. We blijven oefenen!

[Antonia]

Dat klinkt goed 

Probeer hem af te leiden om hem niet of minder aan zijn tuigje te laten zitten.
Echt irriteren kan het niet maarja, iets om je lichaam ..... bah 

[Lotte]

Ja goed he, ben ook zo trots!

Ik denk wel dat hij gewoon ook nog moet wennen, zelfs de lekkerste zonnepitjes konden hem nog niet echt afleiden. Maar aan het eind van het wandelingetje was hij al meer geïnteresseerd in de omgeving, dus een volgende keer zal het misschien makkelijker gaan.

[Binkieboertje]

Ik had net ook eindelijk de moed bij elkaar verzameld om Bink er nog eens in te hijsen...
1e poging: pure horror
2e poging: met behulp van een 'ahhh wat zielig, hij vind het eng' vervende moeder die het tuigje aan wilde trekken(het buik bandje) is ie er in gegaan, maar hij bleef maar frummelen...
Het leek net of het nekje te groot was, hij ging aan de onderkant van het nekje bijten en dan komt ie strakker te staan... snap wel dat dat niet zo fijn is voor zo'n klein boertjesnekje
Hebben jullie dat ook??
Verder ging het 'nog wel redelijk'... maar afleiden kan ik hem ook niet echt hoor, heb hem even in de 'zoenhoudgreep' gelegt, toen kón ie niet bijten, maar verder...