Heel erg bedankt voor al jullie lieve reacties.
Wat had ik graag een berichtje gepost dat de operatie goed was gegaan en dat verder alles goed met haar is,
dat we haar maandag zouden mogen ophalen.
Maar helaas heb ik verschrikkelijk nieuws. Roosje is niet langer bij ons, ze is 's nachts, 15 op 16 maart, naar de vogelhemel gevlogen.
Gisterochtend voordat ik naar school ging had ik met mijn moeder afgesproken om 's middags een aantal nieuwe speeltjes te gaan halen,
zodat we haar lekker konden verwennen als ze weer thuis zou zijn. Ik hoopte dat het volgende week mooi weer zou zijn voor Roos, dan kon ze
lekker in de tuin van het zonnetje genieten terwijl ze van de operatie zou genezen.
Ik vertrok om kwart voor acht naar school en heb elke seconde aan haar gedacht; Zou ze nu geopereerd worden, Zou ze al geopereerd zijn? Juist vrijdag ben ik al zo vroeg vrij, om half 12.
Ik ben heel hard naar huis gefietst en thuis stond de fiets van mijn zus voor de deur. Ze had toch stage? Ik zou haar toch pas om tien voor half zes zien bij het sporten? Misschien is er wel iets mis met Roos.... nee, dacht ik, er kan niks mis zijn met ons Roosje. Maar voor dat ik de deur open kon doen, had mijn vader de deur al opengedaan. ''Steffie ik heb verschrikkelijk nieuws''. Nee, dat kan niet, Roosje kán niét dood zijn! Was mijn reactie, ik raakte er van in paniek. Roosje kan niet dood zijn! Ons Roosje.
Om half negen 's ochtends had mijn vader de vogelarts Tony Oranje aan de telefoon gehad. Roosje was nog voor de operatie overleden. Ze had overgegeven en het is bijna zeker dat ze door de val van donderdag ook nog eens een grote hersenbloeding heeft gekregen. Dit is o.a. te zien aan haar koppie, daar heeft ze een blauwe bloedplek. We hebben er een goed gevoel bij dat we donderdag naar de vogelarts zijn gegaan, anders hadden we het ons waarschijnlijk niet vergeven dat we niet eerder naar de arts waren gegaan.
Om 14uur mochten we Roosje ophalen. Ik ben gewend om langer in de auto te zitten, maar deze rit leek uren te duren. De avond ervoor waren we nog met goede hoop naar de vogelarts gereden... zat ik nog naast Roos op de bank.
We hebben een rozenplant en een kaarsje gekocht voor Roosje. De rozen zullen mooi op het graf van ons Roosje gaan bloeien. Ze is op het mooiste plekje van de tuin begraven, zo kunnen we zo vaak als we willen naar Roosje toegaan.
Wat is het moeilijk om zo plotseling je maatje te verliezen. En op deze manier, de buizerd komt één keer en meteen heeft dit jouw leven gekost. Donderdagavond konden we nog tegen elkaar zeggen, misschien is het een soort geluk bij een ongeluk; dat de tumor nu ontdekt is en daar wat aan gedaan kan worden. Dat we er de volgende dag achter zouden komen dat je ons had verlaten, had ik nooit verwacht. Nooit gelooft. Ik geloof het nog steeds niet. Was de buizerd maar niet geweest, dan was jij nog bij ons. Dan hadden we nog zo ontzettend veel meer jaren van jou kunnen genieten en jij van ons. De rosé die ik al heel mijn leven ken. Je bent mijn eerste herinnering Roos, ik kan me niks van mijn leven herinneren voor dat jij bij ons bent komen wonen.
Wat missen we je verschrikkelijk lief Roosje. Terwijl mijn vader en ik het eindgistermiddag over je hadden tijdens het uitlaten van de honden, greep hij toch automatisch naar een wilgentak die we zagen. En als ik thuis de kamer inloop weet ik dat je er niet zal zijn, maar toch wil ik automatisch jouw naam noemen.
Roosje, je hebt ons nooit ook maar een moment teleurgesteld. Je bent ontzettend lief, zo lief dat er opmerkingen werden gemaakt als '' Zo'n lieve rosé heb ik nog nooit gezien ''.
Hoe moet ik nou weten wanneer iemand van school, werk, of van iets anders naar huis komt? Jij voelde dat altijd aan en maakte dan enthousiaste geluidjes. Jij bent degene die altijd, op elk moment van de dag vrolijk was en wilde dansen. Je bent de afgelopen tijd druk bezig geweest met het oefenen van nieuwe deuntjes om te fluiten. Dat deed je hartstikke goed, ik ben trots op je en dat zal ik altijd blijven.
Het zal even duren, maar ik ga dit een goed plekje geven, zodat ik met geluk terug kan kijken naar de leuke tijden met jou en zo ben je toch op een bepaalde manier altijd heel dicht bij me.
''Welterusten, welterusten'' lief Roosje, zo wenste jij ons altijd op een fluistertoon welterusten.
Slaap zacht, we houden ontzettend veel van je.
