Zooo, eindelijk weer een paar foto's van
Ziggy... dat is uiteindelijk zijn naam geworden...
De eerste week in zijn kooi laten wennen aan zijn nieuwe omgeving en natuurlijk aan ons. We regelmatig geprobeerd om hem een zonnebloempitje, trosgierst of pijnboompitje uit de hand te laten eten, maar dat vond hij maar niks.
Deze week mocht hij eruit en dat was natuurlijk feest... als een straaljager sjeest ie door de woonkamer... niet normaal wat zijn Pyrrhura's snel.
Tja en dan beginnen met "tam" te maken... maar dat wil helaas nog niet zo lukken. Zeker niet omdat hij geen beloning wil aanemen. De hele week bezig geweest om hem een pitje of wat gierst te laten eten uit de hand... nope.. niks... nada... hij moet niets van die handen hebben ik kwam niet dichterbij dan een centimeter of 10. Dan ging ie achteruit om aan te geven: "Hey jo, dichtbij genoeg..." Na 5 dagen proberen geen steep verder...
Hij is absoluut niet bang of schichtig, maar die 10 cm was gewoon de max. Op zich gaat ie er ook niet vandoor zolang ik maar niet te dicht in de buurt kom....
Vandaag het toppunt: Meneer heeft er genoeg van, klimt uit zichzelf de kooi in en gaat op zijn gemak de fruitstukjes zitten verorberen in zijn kooi
Dus ikke pissed... dat gaat mooi niet gebeuren en het bakje met fruit uit de kooi gehaald...
En toen de doorbraak: Nou als je dan fruit wil... een dun lang reepje appel gesneden en hem dat aangeboden... eerst even voorzichtig maar toen... ja hoor hij knabbelde ervan terwijl ik het vast had
en had het helemaal op gegeten tot aan mijn vingers
Ziggy nog een paar reepjes appel gegeven en toen een zonnebloempitje... en ja hoor nu nam hij het wel aan...
Het begin is gemaakt... ben benieuwd hoe lang het gaat duren voor hij op durft te stappen... in dit tempo een jaar denk ik
Misschien toch beter geweest als ik hem had laten kortwieken door Betty....
Hier nog wat foto's:
Ziggy kan al goed landen op zijn kooi...
Kijk mij nou zitten...
En de het bewuste stukje appel:
