Een aantal van jullie hebben het vast op FaceBook al gelezen....
De buurvrouw van mijn vriendin zocht een adresje voor een kakariki, dus ik zeg breng maar ...... die kan de voliere wel in!
Komt ze aan met een kattenbench met dit exemplaar erin...
Dus ik zeg meteen, das geen "karakikki, zoals zij het noemde" maar een aratinga. Nou zegt ze, maakt niet uit, hij maakt herrie en kan niet blijven!
Hij was van oudere mensen die naar een verzorgingshuis verhuisden, 2 zoons van het stel wilden hem niet. 1 van die zoons is de collega van die mevrouw haar man, en hij had gezegd "jullie hebben toch vogels? Alsjeblieft, voor jou!"
Bij hen heeft ie even in de woonkamer gestaan maar hij schreeuwde de hele dag dus hadden ze hem maar in het halletje bij de voordeur gezet (1 vierkante meter) want dan hoorde je het een stuk minder.
Tsja en wat doe je dan.... we hebben hem hier gehouden.
Je kunt merken dat ie echt aan mensen gewend is, maar hij is niet handtam, hij hakt en bijt! Ook kletst hij een beetje en kan echt de clown uithangen, komt zelf uit de kooi en met een beetje sturen gaat hij er ook zelf weer in.
Maar nu komt het, wij hebben al 3 grote kooien in huis staan en dus eigenlijk helemaal geen ruimte voor die kleine groene dondersteen… Daarnaast heeft ie een aardig stemgeluid, gelukkig niet de hele dag door maar wel een aantal keer per dag.
Ik weet inmiddels dat dit dus zijn “gewone” natuurlijke manier van communiceren is, en dat het is uit puur enthousiasme, maar eerlijk gezegd kan ik er niet zo goed tegen
Terwijl we best wat gewend zijn met die 2 roze kipjes!
Ik heb ook nog 3 filmpjes op FB staan, ik kreeg ze niet van mijn telefoon naar photobucket... misschien dat het zo ook werkt
https://www.facebook.com/photo.php?v=471285839579888https://www.facebook.com/photo.php?v=472237846151354https://www.facebook.com/photo.php?v=472246409483831
