Het is een leuke hobby die ik beoefen,maar er zijn ook momenten dat het minder leuk is,maar thats life en helemaal als het blijkt dat een dier door oederdom sterft.
Ik heb plm 8 jaar geleden een Ara,Carlo heette hij, gezelsschapsvogel voor mijn EK Ara Vinny gekocht of zeg maar bijna gekregen,deze vogel was behoorlijk kaal en als hij rustte ging hij op z,n zij liggen,hij zat bij mensen thuis op een standaard.
Dit was een hele lieve vogel,met een geschiedenis,maar in eerste instantie erg bang voor andere vogels,ook voor Vinny,maar dit is goed bijgetrokken en ze konden het uiteindelijk goed met elkaar vinden,waarbij mijn vogel wel de baas was zogezegd,maar ze verzorgden elkaar goed.
De laatste weken zag ik dat het minder ging,minder atent als ik met wat lekkers kwam ed,en ook weer op zijn zij aan het rusten en blozen,waarbij de ademhaling erg zwaar werd,tot een dag daarvoor at hij nog,nu toonde hij geen enkele interesse meer en ook vinny zat dicht bij hem,hij heeft het denk ik ook zien aankomen,want in eerste instantie liet hij mij er niet bij,was nog nooit eerder voorgekomen.
Vorige week heb ik hem dus naar de DA gebracht,met het HELE verhaal,ook dat ik niet wist hoe oud,maar wel dat hij oud was,hij constateerde gelijk al een onregelmatige hartslag en gaf wat injectie,s en een vochtinfuus,we hadden er alletwee geen goed gevoel over,en ik vertelde dat het geen lijdensweg moest worden wat mij betrof,maar dat we wel een poging zouden wagen als de mogelijkheid tot goed herstel er was,later op de dag is de vogel nadat er werd geprobeerd dwangvoeding toe te passen overleden,de DA is daar onmiddelijk mee gestopt toen hij merkte dat het hartje zwakker werd.
Hij belde mij met het verzoek om sectie toe te passen waar ik uiteraard mee instemde,daar kwam idd de diagnose verzwakt hart ,vochtophoping ed uit ,dus net als bij mensen uit,ook dat hij zoals ik al altijd een zij was ,met een heel klein ovarium,en idd behoorlijk op leeftijd,met andere woorden het lichtje is gewoon uitgegaan,toen ik vertelde dat ik hem 8 jaar had en hoe hij toen al zat,zij hij dat het eigenlijk een wonder was dat de vogel nog leefde gezien de situatie en dat in principe zijn verenkleed er nog goed uitzag gezien de gezondheid.
Om kort te gaan,ik ben achteraf blij dat het geen lijdensweg is geworden voor Carlo,ik zal nu rustig naar een partner gaan uitkijken voor Vinny,die had ik eigenlijk vorig jaar al voor niets kunnen krijgen,maar heb dat aanbod toen afgeslagen omdat ik de twee niet uit elkaar wilde halen,ondanks dat carlo geen kweekvogel was,dit was een Bl gele Ara van 7 jaar,geslacht niet bekend,die zit nu bij iemand die ik toevallig van uit het verleden ken,ga ik binnenkort eens kijken,je weet nooit.
Dus afsluitend het is een leuke hobby,maar als er een lief dier door wat voor oorzaak doodgaat doet dat toch altijd pijn.
Gr Kees
