Zoals jullie misschien weten, ben ik bezig met cursussen om gedragstherapeut voor papegaaien te worden. Omdat dit een vrij beroep is, is inmiddels al een paar maal mijn hulp ingeroepen. Ik heb dus nu een kaalgeplukte grijze te logeren. Een popje van tussen de 8 en 18 jaar oud. De dame van wie ze is, heeft haar nu een jaar of 4. Ze plukte al toen ze kwam. Ze was kaal op de borst. Ze is bij een vogelarts geweest, die haar eerst een kraag aanmat, en naderhand een kunstsnavel van hars met lepelvormig uiteinde, onder narcose aangebracht maar op de terugweg al weer van de snavel af. Een half jaar geleden heeft ze de kamer veranderd, en ze merkte dat het plukken verergerd werd. Nu is de vogel ongeveer zo kaal als een biljartbal, op de kop na. Ze had de gewoonte uitkomende staartveren te pakken en tot bloedens toe te knijpen. Resultaat was dat de eigenares steeds reageerde en ook nog met een doek aan kwam rennen om het bloed op te vegen. Ze zat op regulier zaad en fruit. Ze had rose veertjes in de nek. Of ze mocht logeren. Enfin, gisteren is ze dus gekomen, en ik heb haar overgezet op Harrisson's. Vanmorgen at ze de eerste brokjes, vanmiddag heeft ze ook met smaak juvenile formula zitten eten. Zodra ik haar richting uitkijk, schudt ze met de kop. Als ik blijf kijken, of iets doe wat ze niet gewend is, pakt ze haar staartveren. Het is een heel onzekere vogel, die blijkbaar heeft geleerd dat haar gedrag aandacht oplevert. Ik moet dus nu aan de eigenares gaan duidelijk maken, dat het wel degelijk uitmaakt waar de kooi staat. Die staat nu midden in de kamer, in de loop. Misschien is het prettig voor deze vogel als er een andere vogel bij komt. Niet in dezelfde kooi natuurlijk. Het is overigens wel een leuk grijsje, heel vriendelijk. Het zou leuk zijn als we alles daar weer op de rails krijgen. Wordt vervolgd...
