Ik sluit me helemaal aan bij Aaran. Mijn eerste grijze roodstaart kwam bij de Hyacinth in Haarsteeg vandaan op een leeftijd van zes weken. De vogel moest dus nog met de hand gevoed worden. De enige ervaring die ik met handvoeden had was met mijn agapornisjes.
Haarsteeg ligt in Brabant. Ik woon in Den Helder. Ik kreeg de gaai mee en ik had maar 1 keer de handvoeding gezien. Wel kreeg ik nog adviezen mee en ik bleef contact houden met de kweker de eerste weken.
Achteraf gezien zou ik dit NOOIT weer doen. Ik snap nu ook niet dat ik het zo heb gedaan. Ik heb echt moeite gehad om de benodigde hoeveelheid voer (en die werd me aangereikt door de kweker, dus die mazzel had ik dan wel, want zelf zou ik toen niet gezien hebben of de krop wel of niet voldoende gevuld was!) in Joris te krijgen. Heel simpel. Ik was er onhandig mee, niet ervaren. De papegaai was gewend snel en makkelijk voer binnen te krijgen door de ervaren kweker en handvoeder. Hij vond dat ik te lang werk had, ging uiteindelijk andere dingen doen dan zich concentreren op het voer en het eten en voila ik had een erg onwillige gaai. Ik kreeg het er uiteindelijk wel in, maar achteraf gezien denk ik dat de pap toen alweer veel te veel was afgekoeld. Het kwam uiteindelijk goed met Joor, maar als ik nu terugkijk, betreur ik dat Hyacinth zo makkelijk de vogel heeft meegegeven en dat ik niet zelf zo slim was om de vogel pas mee te nemen op een leeftijd van 11 weken >
. Brabant en Noord-Holland liggen ver uit elkaar, bij acute nood had ik altijd te laat terug geweest bij de kweker.
Als ik toen wist wat ik nu weet, had ik het nooit zo gedaan. Maar dat is achteraf.
Nu heb ik zelf een kweekkoppel. Nu heb ik me beter ingelezen, wat meer ervaring met het grootbrengen van de grijsjes. Natuurlijk zijn er regels voor de handopfok, natuurlijk zijn er aanwijzingen waar je je aan kunt houden. Maar er komt een stukje gevoel, een stukje liefde bij kijken. Favo, Middel en Schreeuwlelijk aten bij mij het beste met een lichte druk op een spuitje. Die druk werd aangepast aan het schrokken van de gaai. Bij mij eerste gaai Joris zat het voer soms overal, behalve in de vogel zelf. Ik kon gewoonweg niet goed met de spuit doseren. Ik moest Joor dus ook veel vaker schoonmaken dan mijn drie eigen jongen bij elkaar! En pap plakt! Heel erg! En als dat tussen de veertjes gaat zitten en je krijgt het niet goed schoon, dan heeft de gaai gewoon een hard stukje verenpak aan zich vast zitten! Wist ik toen veel hoe snel zo'n gaai kan slikken! Het gekke was dat mijn drie eigen jongen toen ze door de vorige eigenaar van Pappa- en Mammagaai een keer werden gevoerd bij hem weer makkelijker aten van het lepeltje
. Ik denk dat ze erg interactief zijn met de hand die ze voert
.
Hummeltje, het gaaitje dat op 21 januari van dit jaar geboren werd, is voor mijn schoonmoeder, maar ik heb met nadruk gezegd dat ze het gaaitje pas krijgt, als ie zelfstandig is! Alle risico's zijn dus voor mij. Mijn schoonmoeder heeft geen ervaring met handvoeden, ze woont ver van mij vandaan, ik kan niet ingrijpen als het vogeltje in groei achterblijft of als er wat anders mis is.
Als ik voor een jong een koper heb die wel wil leren handvoeden, dan mag hij/zij dat bij mij leren. Dat betekent dat de nieuwe eigenaar meerdere keren hier mag (moet) komen helpen bij het voeden. Ik geef geen gaaien mee aan iemand die ik het nog niet heb zien doen.
Overigens is tam en aanhankelijk worden absoluut niet afhankelijk van handvoeden!
Groeten,
Barbara
