mijn coco zit bijna nooit in zijn kooi ook 's nachts niet. Ik had het altijd zo moeilijk om hem in zijn kooi te zetten, ik voelde me dan schuldig.

Dit is nu al twee maand zo. Hij zit gewoon uren op zijn dak naar buiten te kijken

(ik woon op een 9de verdieping en hij heeft dus een schitterend uitzicht, ziet trouwens ook de meeuwen voorbij vliegen enz...) Hij klimt helemaal zelf op en af zijn kooi en gaat dan soms eens op de rugleuning van een stoel zitten. 2 x stond hij 's morgens te wachten aan mijn slaapkamerdeur

. Vond ik heel lief van hem. Hij was aan het fluiten maar ik wist niet dat hij zo dichtbij stond

. Eigenlijk doet hij helemaal niets dat niet mag (tot nu toe) want aan de lederen bank bijten heb ik hem kunnen afleren

. Hij doet het NOOIT meer. Hij heeft nog 1 lievelingsplekje is dat is aan de chauffage (die nooit brandt) onder het venster vlakbij zijn kooi. Ik heb er een badhanddoek opgelegd en daaar zit hij letterlijk uren onder de vensterbank aan de badhanddoek welke ondertussen zijn lievelingsspeelgoed is te plukken.