Nou nou, ons eerste bezoek aan VA Bastiaanse is achter de rug.
De hele week was Pinkey wat anders dan normaal. Ze was weer naar beneden gesprongen van hoge hoogte en in haar enthousiasme vergeet ze dan te vliegen...Â
Zehad wederom een klein wondje maar leek er geen last van te hebben. En dat had ze ook niet bleek gisteren.
Omdat ze zo zielig bleef doen, dachten we dat ze een nieuwe manier van aandacht trekken had in eerste instantie.
Maar naatmate de week vorderde, wilde ze niets meer. Ze trok geen aandacht meer, speelde niet meer, wilde niet meer kroelen... Ze at wel gelukkig.
Gisteren bij thuiskomst om half 4 zat ik haar te bekijken en ze bleef maar op 1 pootje zitten. We mochten haar niet meer aanraken, dan liet ze merken dat je van haar af moest blijven.
Omdat het vanuit Delft naar De Baronie nog ruim 3 kwartier rijden is, wat in de spits natuurlijk langer duurt, wilden we kijken of de DA/VA in Vlaardingen er was. Daar nam niemand op.
Toen het Dierenziekenhuis in Rotterdam gebeld, waar een arts is die wel meer van vogels weet. Die was er niet.
Toen toch maar naar de Baronie, om om half 6 op het spreekuur te komen met ons meiske. Wonder boven wonder geen files, we konden lekker snel doorrijden.
Ook daar in alle drukte zat Pinkey steeds op 1 pootje. Niets leek haar nog te boeien.
Bastiaanse keek naar haar en gaf meteen aan dat ze er niet lekker bij zat.
Ontlasting dus meteen checken.
Hij kwam redelijk geschrokken terug: Pinkey zat echt onder de wormen en niet zo'n klein beetje.
We moesten mee om het preparaat zelf te bekijken en in dat ene kleine stukje wat we zien konden zaten alleen al 8 eitjes. Hoefde niet eens met de microscoop op zoek naar eitjes.
Dikke paniek dus.
Bastiaanse gaf aan dat Pinkey dit ws al moet hebben gehad voordat ze bij ons kwam, omdat dit nooit van minder dan 4 maanden kan zijn (wij hebben haar half juli gekregen).
Nu heeft ze dus een wormkuur. We moeten elke dag een minimale hoeveelheid in haar mondje spuiten, gedurende 4 dagen. Woensdag moeten we contact opnemen om te evalueren en over 2 weken ga ik nog een keer met haar langs. Verder moest het extra traliebodemding in haar kooi, zodat ze niet op de bodem kan en moeten we aluminiumfolie op de bodem leggen, zodat we haar poep goed kunnen controleren, aangezien ze als het goed is nu wormpjes uit gaat poepen (vies he?).
Daarnaast wilde ik graag dat hij iets aan haar lange nageltjes zou doen. Ik moest haar vast houden. Ik heb haar nog nooit ZO hard horen krijsen. Ik stond bijna met tranen in mijn ogen naar ons zielige meisje te kijken.
Gelukkig stopte ze met krijsen toen ze doorhad dat we haar pootjes mooi gingen maken. Haha. Ze liet alles hartstikke lief gebeuren.
Bij dit alles was het korstje van haar kleine wondje afgegaan. Daar hebben we voor de zekerheid zalf voor meegekregen en mocht ze het openkrabben, wat ze tot nu toe nooit heeft gedaan, dan kunnen we haar een kraagje omdoen, wat we ook hebben meegekregen.
Maar ze was een dapper vogeltje. Ze liet alles toe. Ze beet eerst naar Bastiaanse. Dat heb ik haar niet eerder zien doen. Toen hij vroeg of ze het opstapcommando kende en dat dus probeerde hield ze meteen op met bijten en stapte netjes op. Ze deed echt haar best geloof ik.
En nu... ineens is ze een stuk vrolijker. Toevallig hebben we gisteren ook Harrison pellets aangeschaft omdat ze de scenic en ecobird allebei niet van harte eet. Deze verslint ze. We stonden gisterenmiddag in de winkel en konden ook kiezen voor de pellets, die bedoeld waren voor revaliderende vogels. Nee, die hoeven we niet. Wij hebben geen zieke gaai. Achteraf echt maf, want dat hebben we nu dus wel. Ik weet niet of het mogelijk is dat een gaai door heeft dat je met haar naar de dokter bent geweest om haar te helpen, maar ze zit meteen vandaag een stuk beter in haar vel.
Ik ga voor de zekerheid wel vandaag contact opnemen met haar kweker. Ze is op vanalles getest en daar hebben we ook een heel boekje van, maar bij het checken van ontlasting staat geen kruisje. Het lijkt dus zo te zijn dat dat niet is gebeurd. Ik weet niet waarom niet. Misschien dat je dat toen toch nog niet kon zien, maar ik denk dat het toch belangrijk is even navraag te doen.
En nu maar hopen dat ze snel beter wordt. Elke dag spuitje erin. Alles megagoed schoonmaken. Eindelijk pellets die ze lekker vindt. En ze is weer wat vrolijker.
Een heel avontuur dus. Toen we thuis kwamen mocht ik haar weer lekker kroelen en toen kwamen de tranen. Wie weet wat er was gebeurd als ik gisteren niet keihard dat doorgedramd dat we echt NU ONMIDDELLIJK naar de VA moesten, omdat ik dacht dat er wat aan de hand was met ons meiske....Â
Als het slechter lijkt te gaan mogen we trouwens meteen bellen en dan kunnen we ook meteen terecht met haar, ook al is het Kerst.Â
Hoop dat dat niet hoeft...
Edit Cosch: titel veranderd op verzoek van Dorian
