Ach ja, ik laat Yiska ook in haar waarde hoor, ik probeer alleen af en toe het een en ander uit!
Gisteravond heb ik haar op de tafelstandaard op de salontafel neergezet. Denk je nou dat ze daar van onder de indruk is? Nee hoor, prima, het duurde niet lang of ze zat ook dar weer op 1 poot te dutten! Alleen voor de opstapstok is ze nog als de dood. Als ik die voor haar houd om op te stappen krijst ze en valt aan, maar ze moet er toch op... Maar op zich buiten de kooi is ze eigenlijk nergens bang voor! Maar ja wat wil je als je al 30 jaar in een huiskamer staat en er van alles gebeurt, weinig aandacht waarschijnlijk dus ook geen angstbevestiging gehad..
