Weet je wat ik nou zo mooi vind aan het hele verhaal van Yiska ( en Lorre en andere oudere gaaien die het zo goed doen) ....
Dat wat ze ook hebben meegemaakt , ze toch in een relatief korte tijd zichzelf zo geven , uit een soort blijheid ofzo of weten dat ze nu wel goed zitten , en dat het misschien hun karaktertje wel iets gevormd heeft , maar ze dat ook weer graag terug willen buigen voor ons ..
Dat idee heb ik er echt zo bij , en drm maakt het het ook zo leuk om te mogen doen ....
