Maar waarom is een gewone Ara niet goed genoeg voor deze man dan?
Ik denk niet dat je het zo mag stellen. De ene vogel spreekt je meer aan dan de ander, dat hebben we toch allemaal? Ik vind bijv de geelvleugelara de mooiste papegaai die er bestaat, zou ik niet met van alles rekening moeten houden, zou ik die graag willen hebben. Maar je zou mij geen plezier doen met een hyacinth ara, misschien voor velen onbegrijpelijk, maar ik vind een hyacinth gewoon niet zo mooi en aantrekkelijk om hem zelf te willen hebben. Daarmee wil ik zeggen, het ligt maar net waar je gevoel ligt.
Opschepperij om met je vogel te lopen? Nee, dat vind ik niet. Je vindt het leuk om met je vogel te lopen en dat zou je dan niet kunnen doen omdat het een bijzondere soort is? Nee, dat vind ik niet. Lopen met je ara of grijsje of edel is toch ook geen opschepperij tegenover iemand die parkietjes heeft; of geen vogels heeft?
Een hyacinth ara als huiskamervogel? Dat is een dilemma. Eigenlijk vind ik dat van bedreigde diersoorten, alle exemplaren in een kweek (of fok) programma moeten zitten. Dat zou het beste zijn voor de soort. Maar ik kan me ook voorstellen dat je een bepaalde soort zo graag wilt als je er helemaal gek van bent. Leuk ethisch vraagstuk.