De verschillende papegaaien beten

[ede]

Gelukkig worden de keren dat hij bijt veeeeeel minder.
Maar als hij me te pakken heeft dan blijft het nog steeds heel heftig!

Wel is het een goed teken dat hij meer aan dingen gaat 'proeven' ipv direct de snavel er door boren.
Dat is een hele goede ontwikkelingen!

[Dianne]

Ik heb enorm respect voor je doorzettings vermogen.
Wist je eigenlijk toen je hem overnam dat hij beet?

[Pascal]

Ik heb enorm respect voor je doorzettings vermogen.
Wist je eigenlijk toen je hem overnam dat hij beet?

Jahaaaaa. Want bij de eerste kennismaking had ie haar al te pakken  

[Dianne]

Jahaaaaa. Want bij de eerste kennismaking had ie haar al te pakken  

Oei 
Als mijn Kaya dat bij mij had gedaan weet ik niet of ik doorgezet had met overnemen... ik denk het heel eerlijk gezegd niet, omdat mijn Kaya m'n allereerste papegaai was. Mocht ik nu voor een 2de gaan ben je daar toch wat makkelijker in, maar dan nog...
Corrina ik vindt dat je een  verdiend omdat je (jou) Kaya een mooi nieuw leventje hebt gegeven en hem dat ook gunt. Ik hoop van harte dat het bijten steeds minder wordt en nog liever helemaal over gaat.

[Pascal]

Kaya 

Ik help Corina een handje door lomp te doen met Kaya zodat hij gewend raakt aan onverwachte dingen. Ik heb zelf het idee dat dit zeker helpt.

Het voordeel is dat Kaya van mij meer accepteert dan van Corina wat betreft het lomp doen.

Hij grijpt mij ook weleens, maar dat is vaak ook zo weer over en gaan we weer verder waar we gebleven waren.

Kaya is gewoon een hele leuke, lieve en vooral ondernemende vogel. Als dat beestje je aankijkt, dan vergeet je gewoon heel snel weer dat ie ook een rottige kant aan zijn karakter heeft.

Nogmaals: Kaya 

[ede]

Hahaha! Het is ook een hele leuke vogel. Dat is ook het dubbele van alles.

Ik heb enorm respect voor je doorzettings vermogen.
Wist je eigenlijk toen je hem overnam dat hij beet?

Thanx.
Ja ik wist toen idd dat hij helemaal verkeerd opgevoed was. (bijv niet opstappen maar koppiekrauw willen en krijgen. enzo) Hij had mij toen idd ook al gebeten. 
Maar aan dat opvoeden kan natuurlijk wel wat gedaan worden. Maar ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat het met Kaya zo moeilijk zou zijn. Maar dat maakt niet uit. Ik heb em toen toch meegenomen omdat hij al 20 jaar is, op hele verkeerde voeding zat  en ik al minstens de 5e eigenaar zou worden. En inderdaad hij had wel een heel lief koppie. Ik dacht toen echt: dat komt wel goed. Het is geen fliutje van een cent maar uiteindelijk zal het wel goed komen. Daar ben ik nu ook niet meer zo zeker van.. maar we zien wel wat er gebeurd.

Hij is wel echt een mannen papegaai en je moet ook niet vergeten dat Pascal leuke dingen met em doet. En ik Kaya moet opvoeden. Dus nee zeggen. Straffen als hij echt wat fouts doet. Em weg halen waar hij graag wil zijn om het te slopen. In het begin zorgen dat hij leert opstappen enzo. Dus ik ben natuurlijk ook wel een beetje de boeman.

We gaan gewoon door en zien wel hoe het gaat over een tijd.

[miekje]

Ik kwam dit tegen op een site over edelpapegaaien.
Als ik het niet mag plaatsen, of het staat in het verkeerde topic,
moeten jullie het maar weghalen   

Het is een flinke lap tekst, maar zeker de moeite van het lezen waard

Bron: www.edelpapegaai.nl

Mijn papegaai bijt!!

 

“Niet reageren als de vogel je bijt”

 

“Als een vogel je bijt, pak je de snavel vast, schud deze, en roep hard NEE!”

 

“Een papegaai bijt omdat hij de baas wilt zijn”

 

“Je moet eerst vaststellen dat jij dominant bent en dat zij weten dat ze erg laag staan in de rangorde”

 

“Mijn papegaai is gemeen en bijt mij zonder reden”

 

Deze verklaringen heeft een ieder die een papegaai heeft en er wel eens met anderen over praat of een boek over papegaaien heeft gelezen, vast wel eens gehoord. Veel mensen zijn wel eens gebeten door een papegaai, en proberen te begrijpen waarom hun op het ene moment zo lieve papegaai ineens tijdelijk lijkt door te draaien. Veel mensen houden vast aan de dominantie theorie, om dit onacceptabele gedrag te begrijpen. Deze theorie heeft echter veel slechte bijwerkingen. Anderen worden steeds gefrustreerder en steeds vaker gebeten. De relatie met de papegaai is allang geen plezier meer maar meer een marteling. Bijten is dan ook één van de meest frustrerende gewoontes die een papegaai kan hebben.

 

Maar iedereen die iets te betekenen heeft in papegaaienland heeft het over dominantie. Het concept van de groepsleider. Jij moet de baas zijn wordt er verkondigd. Het is één van de grootste discussies in papegaaienwereld. Ik denk juist dat het concept van dominantie onze relatie met de papegaai bepaald.

 

Denk even met me mee. Wat gebeurt er als je papegaai je bijt? Het doet zeer, want deze dieren zijn in staat om je behoorlijk te verwonden. Misschien bloed je, of heb je een flinke blauwe plek, en de schok en adrenaline die vrij komt zorgt ervoor dat je even uit balans raakt. Je reageert sneller dan normaal. Je gaat sneller over tot terug vechten. En je hele leven dat je een papegaai bezit is je geleerd dat een papegaai bijt omdat hij de baas wilt zijn. Dus je verheft je stem, slaat misschien tegen de kooi, dwingt de papegaai een opdracht te doen want andere denkt de papegaai dat jij een slappeling bent.

 

De theorie van dominantie maakt je relatie met je papegaai confronterend. Het wordt een jij tegen de papegaai situatie waarin niemand wint. Veel onderzoekers, ornithologen, en ethologen geloven niet dat er een hiërarchische relatie bestaat in groepen vogels, feit is dat de meeste mensen niet als zwak gezien willen worden, en dus gaan we de dominantie uitdaging niet uit de weg. Als we te maken hebben met een soort die de hiërarchie begrijpt zoals bijvoorbeeld een hond is zo’n situatie acceptabel, en vaak werkt hij dan ook.

 

Maar met een prooidier zoals de papegaai, de normale reaktie op een conflict is om te vluchten. Hij heeft geen notie van hiërarchiek, is vaak bang van nieuwe dingen. De grote mensaap die op zijn borst slaat om te laten zien wie de baas is kan grote negatieve invloed hebben op de onderlinge relatie.

Een ander probleem van de dominantie theorie is dat het dus zegt dat het bijten de fout is van de papegaai. Ze zijn gemeen, vals, ze bijten omdat ze de baas willen zijn. Het is dus zeker niet de fout van de mens, we staan toch bovenaan de voedselketen, wij kennen geen fouten. Papegaaien bijten omdat ze dat niet begrijpen. Niet omdat wij iets verkeerds doen toch? Het probleem is dat het enige wat wij mensen kunnen veranderen is ons eigen gedrag. Maar als het probleem bij de papegaai ligt, dan is de papegaai de enige die het kan oplossen. We hebben dus geen controle over de situatie en daar houden mensen niet van.

 

Maar wat als we het eens anders bekijken?


De papegaai bijt, jij verwijderd de papegaai van je gevoelig huid en zet hem op een veilige plaats. Je gaat weg, verzorgt je wonden, en ondertussen bedenk je je”wat heb ik gedaan waardoor ik nu gebeten ben? Wat kan ik de volgende keer doen om dit te voorkomen? Hoe kunnen de papegaai en ik ervoor zorgen dat we een gelukkige relatie met elkaar hebben zonder pleisters?” Dan heb je de situatie onder controle en kan je zoeken naar een oplossing. Je kan jouw gedrag veranderen, je kan het probleem op gaan lossen.

 

Ga de confrontatie niet meer aan. Het maakt niet uit wie er de baas is. Het gaar erom dat jij en je papegaai in vrede kunnen samenleven. En ons natuurlijk instinct dat bij pijn zegt dat je terug moet vechten moeten we loslaten, dat is een eerste stap in de goede richting.

 

Als een papegaai niet bijt omdat ze de baas willen zijn, waarom bijten ze dan?
 

De eerste stap naar een oplossing voor het bijtprobleem is om duidelijkheid te krijgen naar de redenen waarom papegaaien bijten. Gedrag is een stuk gemakkelijker te sturen als er een soort van reden achter zit, en  verschillende bijtproblemen vragen ook om verschillende oplossingen.

 

v     â€œIk wil het niet”. Een groot aantal papegaaien die bijten doen dit omdat ze geleerd hebben dat als ze mensen bijten ze hun zin krijgen. Dit betekent niet dat ze de baas zijn dan, maar vergelijk het met een kind die een driftbui krijgt. Ze zijn slim genoeg om door te hebben dat als ze jou bijten jij pleisters gaat zoeken. Eén van de grootste bijt reden is vaak dan ook dat een papegaai de kooi niet in of uit wil.

 

v     â€œJe doet iets en ik vind dat niet leuk”. Eén van de beste voorbeelden hiervan is aaien. Een persoon wil een papegaai gaan aaien, en de papegaai bijt deze persoon. Dit is niet een papegaai die gemeen doet, dit is een persoon die zichzelf opdringt en niet let op de signalen. Veel papegaaien houden er helemaal niet van om geaaid te worden. Vaak maken ze dit eerst duidelijk met hun lichaamstaal voordat ze bijten.

 

v     â€œIk heb geleerd dat mensen alleen naar me luisteren als ik bijt”. Veel papegaaien hebben door hun verleden geleerd dat mensen de voortekenen van stress voor het bijten niet zien. En het enige wat er dus voor zorgt dat die mens stopt met dat onprettige gedrag is door hem/haar te bijten. Dit is erg gemakkelijk te voorkomen, maar als het eenmaal een gewoonte is geworden is het moeilijk af te leren.

 

v     â€œAls ik een mens bijt gebeuren er vreselijk grappige dingen”. Papegaaien houden van drama. Als een papegaai iemand bijt en iedereen er omheen lacht, of de gebeten persoon schreeuwt……

 

v     â€œDit is mijn nest”. Kooi territoriaal gedrag is vaak gerelateerd aan hormonaal gedrag. Het verschil tussen een papegaai die niet uit zijn kooi wil komen en een papegaai die niet wil dat jij in de buurt van die kooi komt is vaak vrij duidelijk. Doe je hand in de kooi weg van de papegaai en zie wat er gebeurt. De territoriale papegaai zal je evengoed aan proberen te vallen, de papegaai die niet uit zijn kooi wil zal zich terugtrekken.

 

v     â€œIk ben zo hyper van de hormonen, seksueel of anders, om te begrijpen wat ik doe”. Heel veel papegaaien kunnen overactief worden. Op een niveau van onder invloed zijn waarbij ze echt niet meer weten wat ze doen. Dit hoeft niet perse te maken te hebben met seksuele hormonen. Ongeacht waarom ze onder invloed raken, op dat moment je hand reiken is vragen om bloed.

 

v     Ik ben ziek of ik heb pijn”. Een anders erg lieve papegaai die ineens begint  met bijten is misschien ziek. Een papegaai die pijn heeft zal ook sneller bijten.

 

Er zullen waarschijnlijk nog wel meer redenen zijn waarom een papegaai bijt, maar dit zijn de meest waarschijnlijke.

Hoe stel je nu vast welk probleem bij jouw papegaai hoort? Helaas is daar geen toverantwoord voor. Je moet kijken naar de omgeving, de papegaai, en de situatie waarin je gebeten wordt. Vaak is het erg voor de hand liggend. Andere keren is met moeilijker om het uit te zoeken. Een dagboek bijhouden wat er precies gebeurde wanneer je gebeten wordt kan vaak hints opleveren of er een patroon inzit. Iemand anders laten observeren kan ook leiden tot suggesties wat er fout gaat. Maar hou in gedachte dat het jouw papegaai is en niemand hem beter kent dan jij. Als het antwoord verkeerd klinkt in jouw oren is dat meestal ook het geval.

 

Mijn papegaai bijt! Hoe verhelp ik dit probleem?

 

Start bij de basis. Hoe ziet het dieet eruit. Ziet hij er verveeld uit? Speelt hij met zijn speelgoed? Krijgt hij voldoende lichaamsbeweging? Voldoende slaap? Let op hormoontriggers.

 

Ik ga nu iets zeggen waarmee ik vast en zeker rijk zou kunnen worden als ik het zou verkopen. Ik ga je nu belonen omdat je zover hebt gelezen, ben je er klaar voor?

 

De beste manier om een papegaai te leren dat hij je niet moet bijten is om ervoor te zorgen dat je niet gebeten wordt. Schokkend, ik weet het.

 

Bijten is voor papegaaien een beloning op zich. Zeker als we dan in paniek raken zoals vaak gebeurt. En al snel zal het bijten een gewoonte worden. Dus in plaats van het bijten gelaten over ons heen laten komen zoals zovaak verteld wordt, werk ernaar toe om niet gebeten te worden.

 

Hoe doe je dat?

 

Leer je papegaai eerst de basis welke elke papegaai hoort te beheersen. Opstappen op iets anders dan de menselijke hand. Bijvoorbeeld een opstaptouw, of wat je ook maar in de beurt hebt liggen waarop de papegaai kan opstappen, desnoods je schoen of een boek. Je wilt de mogelijkheid hebben om de papegaai op te laten stappen zonder dat je gebeten kan worden. Dit lost meteen problemen op als territoriaal gedrag en overgestimuleerd gedrag. Vaak komen ze met een opstaptouw zonder probleem uit de kooi hoe territoriaal ze ook zijn. De manier om ze op een vreemd object te leren opstappen is hetzelfde als hoe je ze leert om op je hand te stappen. Ga naar een neutrale kamer en oefen. Laat de papegaai van je hand opstappen op het touw en andersom. Zodra ze dit doen in  een neutrale kamer probeer je het in de andere ruimtes in huis. Net zolang oefenen totdat je het laatste ook kan doen in de kooi.

 

Leer de lichaamstaal van je papegaai kennen. Hier gaat tijd inzitten en je zal er vast wel eens naast zitten. Hoort bij het leven, is geen drama. Maar als je vermoed dat je papegaai overgestimuleerd is, niet voldoende lichaamsbeweging heeft gehad, of het is gewoon een erg warme dag….. breng je hand niet in gevaar, gebruik dan een opstaptouw.

 

Ga de confrontatie niet aan, gebruik verschillende methodes om hetzelfde resultaat te bereiken. Ik zou graag willen doen alsof ik nooit een fout heb gemaakt en gebeten ben, maar ik kom natuurlijk niet voor niets met zoveel voorbeelden. Wij namen op een gegeven moment een twee jarige kaketoe op in ons gezin. Ze was meteen dol op mijn man, maar van mij wilde ze niet veel weten. Ze wilde beslist niet opstappen als ik haar uit de kooi wilde halen. Dat kon ik natuurlijk niet laten gebeuren. Ze moet opstappen als ze haar kooi uitwil had ik geleerd. Dus ik probeerde haar te dwingen. Natuurlijk werd ze daardoor alleen maar bang en probeerde mij te bijten, vaak met succes. Het werd me als snel duidelijk, dit werkte niet.

Dus ik heb even afstand genomen en mijn opties bekeken. Ik wist dat de juiste manier om dit gedrag te onderbreken was door haar niet de dwingen om iets te doen wat ze niet wilde. Dus ik moest ervoor zorgen dat het haar voldoening gaf als de deed wat ik van haar wilde. Nu gaat de liefde van de papegaai vaak door de maag, dus ik probeerde haar over te halen met een handvol cedernootjes. Eerst proberen om haar naar de deuropening te lokken. Na een paar dagen had ze door dat als ze op bepaalde plaatsen ging zitten in haar kooi, ze een nootje kreeg. Ze kwam naar de opening en ik gaf haar een nootje. De eerste keer dat ze uiteindelijk op mijn hand stapte mocht ze zoveel nootje eten als ze opkon.

 

Dit is een voorbeeld van hoe gedrag kan uitlokken met behulp van een beloning. Je lokt haar naar een plaats waar je haar wil hebben door het nootje die kant op te bewegen, en dit beloon je als het gelukt is door het nootje te geven. Dit werkt heel goed, en iedereen is gelukkig.

 

Als laatste, maar niet het minst belangrijk, leer de papegaai om goed om te gaan met de snavel. Papegaai gebruiken de snavel als een derde hand. Elke keer als de snavel vlees aanraakt wil dat nog niet zeggen dat je gebeten wordt. Maar misschien aait ze je wel met de snavel, of proberen ze hun balans te zoeken voordat ze opstappen, of ze onderzoeken je vingers. Helaas komen ze niet uit het ei met de wetenschap hoeveel druk ze kunnen uitoefenen op je huid zonder dat die stuk gaat.

 

Als je nog nooit kennis hebt gemaakt met een papegaaien snavel zonder dat die je beet, hoe ga je ze dan leren hoe hard ze je vast mogen pakken? Als het rustig is, bijvoorbeeld sávonds voor bedtijd, neem je papegaai uit de kooi, en moedig hem aan om je aan te raken met hun snavel. Masseer de snavel zachtjes met je vingers, misschien mag je zelfs het hoesje om een nieuwe veer weghalen bij ze terwijl zij het haar op je arm verzorgen. Als de papegaai dit harder gaat doen dan dat jij wilt dan zeg je zachtjes nee, en geef hem een voetspeeltje om even af te leiden.

Zodra een papegaai begrijpt hoe hard ze mogen “bijten”, opent zich een hele nieuwe wereld.

Maar wat als hij nou even goed nog bijt? Als je de lichaamstaal compleet verkeerd begrepen hebt, of zonder nadenken doe je iets wat hij helemaal niet wilt, of je hebt een slecht humeur en hij voelt dat aan.

 

Je wordt gebeten door de papegaai, wat doe je dan?

 

v     Trek niet terug. Als je het jezelf kan aanleren ( en dat zal niet makkelijk zijn) . Maar dit zal je veel pijn schelen. Terug trekken zorgt ervoor dat je huis scheurt en maakt het 10 keer erger.
 

v     Zorg dat hij van je af gaat. Doe wat je kan om ze over te halen om je los te laten. Dit kan door met je andere hand de snavel proberen los te maken, of door ze af te leiden. In het ergste geval schud hem los van je. Zet hem ergens neer waar hij veilig is.
 

v     Ga je wond verzorgen. Zodra je in de badkamer bent kan je schreeuwen huilen gillen, of beloof je zelf papegaaienstampot die avond.
 

v     Blijf uit de buurt van je papegaai tot je zelf weer kalm bent. Terug de kamer in stampen om te laten zien wie de baas is maakt het vaak nog erger. Papegaaien reageren op stress, gebeten worden bezorgt jou stress.
 

v     Later als de pijn minder is en je boosheid weg, kijk eens terug op wat er gebeurde en probeer uit te zoeken wat er fout ging.

 

Papegaaien zijn verbazingwekkende vogels. Ze kunnen ons vaak meer dan iets anders frustreren ( behalve echtgenoten en kinderen dan). We kunnen vreselijk van ze genieten als ze aan het spelen zijn of willen kroelen. Ze geven ons vreugde en pijn. Ze zijn zo intelligent dat het bijna eng is, maar soms ook complete aliëns in hun denkwijze. Maar als je toewerkt naar een partnerschap, en compromissen stelt in plaats van confrontaties aangaan, je de papegaai leert kennen, en creatief omgaat met hun verlangens, kan je uiteindelijk toe met minder pleisters.

 

[ede]

 
Interessant.

Somige dingen ben ik het niet helemaal eens. Met name de dominantie theorie. Maar dat voert wat ver om daar nu over te discussieren.
Ik heb zelf met Kaya ook ervaren dat het voorkomen om gebeten te worden erg goed werkt. Daarmee breng je ook wat rustig.

[Loes]

Interessant.

Somige dingen ben ik het niet helemaal eens. Met name de dominantie theorie. Maar dat voert wat ver om daar nu over te discussieren.
Ik heb zelf met Kaya ook ervaren dat het voorkomen om gebeten te worden erg goed werkt. Daarmee breng je ook wat rustig.

En het wordt minder een gewoonte dan denk ik!