Hoe je agapornis tam te maken

[yves]

OK, je hebt me over de streep getrokken

Ik hoop dat ze niet al te veel zullen schrikken als ik ze zomaar vastpak, want dan ben ik de grote boeman voor de rest van hun leven

[Janina]

Wel gewiekt doen he, want als ze ervandoor vliegen moet je er achteraan en das ook best angstig voor ze. 

En dan na het wieken leren opstappen, aan je hand gewend te raken en dan gaat het eigelijk vanzelf.
En als je met ze gaat oefenen met opstappen, doe dit wel 1 voor 1, allebei tegelijk gaat niet, dan hebben ze alleen aandacht voor elkaar 

[yves]

Raken ze nog niet voldoende gewend aan een hand als je ze toch al vaker zomaar hebt vastgepakt?
Zou bijna zeggen dat ze wel moeten! 

En wat is de beste manier om ze rustig te maken als je ze vast hebt? Eten of op een bepaalde plaats kriebelen?

[Janina]

Eigelijk pak ik ze alleen en daarna zet ik ze ergens neer om te oefenen. Ik blijf er niet mee in mijn hand zitten.

[yves]

Nou, Yoshi en Bumble zijn gisteravond gekortwiekt. Wat een ervaring was dat voor hun zeg. Tijdens het vervoer naar de dierenarts (zijn met kooi en al gegaan) hielden ze zich heel erg rustig, al werden ze wel weer wat actiever toen ze een tijdje bij de dierenarts op de balie stonden (nog steeds in de kooi). Het leek alsof ze iets rustiger werden door ons gepraat tegen ze.

Yoshi hield zich heel dapper toen hij gekortwiekt werd. Hij liet zich in één keer vangen door de dierenarts en heeft bijna niet gepiept of gesparteld. Dapper beestje! (of misschien wel helemaal confuus/gechoqueerd, dat kan ook)
Bumble daarentegen zag het helemaal niet zitten en maakte flinke stampij. De dierenarts ving haar echter toch wel binnen een halve minuut maar een keel dat ze opzette! Alsof ze geslacht werd!  Echt zielig. Het is jammer dat haal vleugeltje nu niet mooi afgeknipt is (een vleugel is een stuk korter dan de andere) en het ziet niet mooi uit. Maar Bumble spartelde dan ook wel flink tegen. Yoshi daarentegen is door zijn rustige gedrag heel netjes gewiekt.

Ik heb wel het idee dat ze flink geschrokken zijn want ze houden zich al de hele ochtend erg stil, blijven lang op dezelfde plek zitten en maken maar af en toe geluid. Toen ik moest stofzuigen op de vloer rond de kooi, werden ze wel erg bang . Gisteren leken ze gek genoeg een stuk relaxter. We hadden lekkere hapjes zoals trosgierst in de kooi gehangen om ze wat extra te verwennen en Bumble heeft daar dan ook lekker van gegeten. Yoshi hield het liever bij standaardvoer.
Ik maak me een beetje zorgen en hoop dat de schrik echt van korte duur is. Ze hebben voor zover ik weet helemaal geen pijn geleden (vleugel heeft ook totaal niet gebloed of zo), maar toch zijn ze wel erg stil. Niet fijn. Gelukkig groeit zo'n vleugel wel weer mooi terug aan.

Ik wil Janina's methode voor tam maken proberen maar vraag me af of nu wel het goede moment is nu ze nog zo geschrokken lijken/zijn. Ik ben ook wel een beetje gespannen voor als ik dat moet doen en hoop dat ze ook echt tammer zullen worden als ze je maar vaak genoeg uit de kooi haalt en wat met ze speelt op de grond/hapjes geeft. Ze zijn tot nog toe zo schuw geweest dat ik me bijna niet kan voorstellen dat dit echt werkt! Bijten doen ze nooit, ze houden eerder afstand.

Maar goed, niet geschoten is altijd mis en Janina heeft toch een stuk meer ervaring dan ik, dus die zal het neem ik aan wel weten .

Hopelijk kan iemand me een beetje helpen met bovenstaande zorgen. Alvast bedankt.

[Janina]

Het is jammer dat haal vleugeltje nu niet mooi afgeknipt is (een vleugel is een stuk korter dan de andere) en het ziet niet mooi uit. Maar Bumble spartelde dan ook wel flink tegen. Yoshi daarentegen is door zijn rustige gedrag heel netjes gewiekt.

Dan nog heeft de dierenarts niet goed gewiekt. Fel of rustig, is geen excuus vind ik, je moet ze gewoon goed vasthouden.
Ik wiek ook wel eens agressieve aga's, afgelopen week nog 1 die ongelofelijk hard beet  maar zij is keurig gewiekt en ik ben geen da. 
En nee, goed gewiekt moet geen pijn doen.
Jammer is dat toch, er zijn maar weinig da's of va's die wel kunnen wieken. 

Agapornissen zijn heel goed in het 'zich aanstellen'. Als ze merken dat jij ergens moeite mee hebt, dan kunnen ze zooooo zielig doen  ze gaan er dan helemaal in mee.

Hoe reageer jij op ze als ze bijv 'angstig' gedrag laten zien, troost je ze dan?
Hoe ga je tot nu toe met ze om, hoe zoek je toenadering tot ze?

[yves]

Tjah, ik heb volgens mij niet uitgesproken zielig of angstig tegen ze gedaan, het was meer iets voor mezelf (of ze moeten dat al kunnen aanvoelen of zo). Ik heb wel geprobeerd ze wat te kalmeren.

Vandaag gaan we dan toch eindelijk misschien proberen ze uit de kooi te laten en op de grond te zetten. Benieuwd hoe dat gaat! Ben toch wel een beetje gespannen hoor. Ik hoop dat het geen traumatisch jachtspelletje hoeft te worden, maar ja, tis de eerste keer he.....

[Janina]

Kalmeren is ook een soort van troost. Probeer ze vrolijk en blij te benaderen, wees enthousiast, daar zijn ze gevoelig voor!

Ik ben benieuwd, laat je het weten hoe het ging?

[yves]

Nou, de vuurdoop is geweest!

We hebben ze uit de kooi gepakt (met wat proberen, want ze fladderden overal waar ze maar konden komen) en in eerste instantie een paar minuutjes door de woonkamer laten lopen. Vervolgens hebben we ze naar de gang gebracht waar we wat met ze hebben gespeeld in een hoek bij de deurmat. Nu ze gekortwiekt zijn kunnen ze net iets van 30cm hoog komen. Uiteraard waren ze allebei heel bang en zetten een flinke keel op (Bumble natuurlijk iets meer dan Yoshi). We hebben ze om en om telkens even vastgehouden om ze aan onze handen te laten wennen en daarna weer even bij elkaar op de grond gezet. Er lag trosgierst in overvloed op de grond maar hier hadden ze geen aandacht voor, behalve toen ik Yoshi even vast had en ik heb uit mijn hand wat voerde. Daar at ie wel redelijk goed van.

Ze willen zich natuurlijk nog niet zomaar laten oppakken door ons maar ik kan me wel voorstellen dat als we dit vaak genoeg doen, ze geen gevaar meer in ons zien. Van de andere kant, toen ik Yoshi terug zette in de kooi bleef ie gewoon op mijn gestrekte hand zitten! Wat me ook wel verbaasde is dat Bumble zonder problemen een hele tijd op mijn blote been bleef zitten.

Ondanks dat ze nog bang zijn voor ons heb ik wel meer vertrouwen in de toekomst! Morgenavond weer proberen!

P.S. Bijten en blazen deden ze niet, wel veel geluid maken en proberen weg te vliegen.

[Janina]

Fijn! 

Dat proberen weg te komen komt wel goed, gewoon veel aandacht en loslaten, succes!

[yves]

Yoshi heeft me gisteren 2x keihard gebeten!
Moeilijk om dan je vinger niet terug te trekken, maar dat is toch wel gelukt gelukkig. 

Stiekem vind ik het soms wel een beetje zielig dat we ze zoveel angst aanjagen (omdat ze ook al niet kunnen wegvliegen), maar dat is hopelijk maar tijdelijk en uiteindelijk in hun voordeel.
We hebben ze op het laatst ook even op onze buik gezet onder het shirt, en daar werden ze wel iets rustiger van.

[Janina]

Je zou ze ook angst aanjagen als ze niet gewiekt zijn, zo gaat dat in het begin met schuwe, nieuwe vogels.

Yoshi een popje misschien? 
Inderdaad, negeren en gewoon doorgaan als je aan het trainen bent.
Als je je dan wegtrekt dan weet ze dat 1 keer bijten genoeg is om de training te stoppen.
Als Yoshi gewoon lekker bij je zat en je ineens beet, zet haar dan weg, laag op de grond en kijk even niet meer naar haar, straf.
Na een klein minuutje gewoon weer opnieuw proberen en beloon ze ook echt als het goed gaat! 

[yves]

Je zou ze ook angst aanjagen als ze niet gewiekt zijn, zo gaat dat in het begin met schuwe, nieuwe vogels.

Yoshi een popje misschien? 
Inderdaad, negeren en gewoon doorgaan als je aan het trainen bent.
Als je je dan wegtrekt dan weet ze dat 1 keer bijten genoeg is om de training te stoppen.
Als Yoshi gewoon lekker bij je zat en je ineens beet, zet haar dan weg, laag op de grond en kijk even niet meer naar haar, straf.
Na een klein minuutje gewoon weer opnieuw proberen en beloon ze ook echt als het goed gaat! 

Nee, hij/zij (ik weet het nu ook niet meer haha) werd door mij vastgehouden 'op de rug', dus met het gezichtje omhoog. Dan gaat Yoshi echt proberen in je vingers te happen. Dus er was wel min of meer reden voor .

Alvast proficiat met je 5000e post!

[ede]

Wat leuk om je vorderingen te lezen! 

[yves]

Vooruitgang!!!!

Vandaag voor de derde keer met ze gespeeld buiten de kooi. En dat ging VEEL beter dan de vorige keer. In het begin is er natuurlijk wel die onwennigheid en dan laten ze zich moeilijk pakken. Ook heeft Bumble nog een keertje haar snavel in mijn vriendin gezet, heeft zij haar eerste keer gebeten worden ook eens meegemaakt.

Daarna hebben we ze op de deurmat gezet, zoals we dat altijd doen. Dat is namelijk een makkelijke hoek waar ze niet zo snel weg kunnen, maar waar toch genoeg licht binnen valt zodat ze niet, of minder, het gevoel krijgen in een donkere hoek gedreven te worden. Na een paar minuutjes ontwijkspelletje spelen (voor hun dan), probeerde mijn vriendin om heel langzaam met de onderkant van haar hand over de deurmat richting hun pootjes te schuiven. Wederom moesten ze hier in het begin maar niets van hebben maar toen we eenmaal het 'blij praten' nog een tandje hoger zetten lukte het haar toch uiteindelijk om Yoshi op haar hand opgestapt te krijgen! Succes! Belonen met trosgierst had overigens weinig zin want volgens mij hadden ze hun buikje in de kooi al rond gegeten. Desalniettemin lukte het na een tijdje ook mij om Yoshi op mijn hand te laten zitten. Vervolgens begon hij zelfs mijn blote arm een beetje te onderzoeken en heb ik hem een aantal keren laten overlopen van hand naar hand, wat met wat aarzeling toch best goed ging!

Mijn vriendin heeft het zelfs zover gekregen dat schijtlijster #1 Bumble op haar schouder bleef zitten! 

Na een tijdje vloog Yoshi terug bovenop de kooi (kon waarschijnlijk de ingang niet vinden ), waarna ik hem er maar weer in terug heb gezet.

Al met al, een zeer vruchtbare avond, dacht ik zo!
Even voor de beeldvorming, een foto van onze koters (toen ze nog niet gekortwiekt waren):



Links Yoshi en rechts Bumble.