We zijn weer een aantal dagen verder, maar qua ontwikkelingen niet. Het is een beetje gestagneerd. Met Timo speel ik nog steeds een ren je rot spelletje. Met mn vinger er achteraan. De enige manier om hem op mijn vinger te krijgen is mijn vinger onder zijn kont te schuiven. Het enige verschil is nu dat hij snel van mijn hand af wil en direct doorloopt naar mijn elleboog.

Daar kan hij nu wel een tijdje blijven ziiten. Sterker nog "Ik krijg hem er niet af". Als ik met mijn andere vinger nader gaat hij weg.
Woody daarintegen is iets gemakkelijker. Als ik met mijn vinger nader heeft hij inmiddels door dat hij er ook overheen kan springen. Dat doet hij maar een paar keer. Als hij dan op mijn vinger zit, krijg ik hem er hemaal niet meer vanaf. Ik kan hele stukken met hem gaat lopen en ik kan hem ook zo weer in de kooi zetten, maar dan is wel rennen om weer op zijn stok te komen.
Twee toaal verschillende vogels. Woody is ook erg lastig te pakken. Hij fladdert heel erg en als je hem te pakken hebt, zitten zijn vleugels in de weg. Woody uit ook veel angst kreten, terwijl Timo dat helemaal niet doet. Timo rent de kooi rond zonder te fladderen. Hij gebruik zijn hersens om uit mijn handen te blijven. Mijn duim en wijsvinger is overigens een grote gatenkaas van hun beten

.
Maar voor hun is het een grote belevenis. Stof is voor hun iets vreemds, waar ze niet mee durven te doen en aarde van mijn planten kun je heeeel erg lleuk over de hele kamer verspreiden.

Maar Oost West de kooi is vooralsnog het best, maar niet voor lang. We zijn hard aan het werk.